Skip to content
Christian Reality

✠

Acta Sanctorum · Volume I · January 2

On St Macarius the Roman, near Lavinium in Italy

DE S. MACARIO ROMANO,

At Lavino in Italy.

Apud Lavinum in Italia.

He is distinct from that Macarius whose life is extant in the Vitae Patrum, written by Theophilus and two fellow monks, and whose death is recorded in the Menologium and Menaea on 23 October.

2 Palladius makes mention of this Macarius in his Historia Lausiaca, or Book 8 of the Vitae Patrum, Chapter 123, where he writes that there gathered to Pinianus, formerly the husband of Melania the Younger, Pammachius the former Proconsul, a certain man named Macarius, former Vicar, and Constantius, Assessor to the Prefects of Italy, distinguished and most learned men who attained the summit of piety and religion. This Macarius of Palladius is called Agathon in certain Greek manuscripts, as Rosweyde noted. The phrase ex Vicaria is in Greek ἀπὸ Βαχρίας, Ex-Vicar, one who held the vicariate of the Prefecture, as Victor Giselinus finely explains on Chapter 18 of Dialogue 3 of Sulpicius Severus, where Lycontius is called ex Vicariis, just as in Chapter 1 of the same dialogue Eucherius is called ex Vicariis. Ortelius incorrectly thought that some place from which he originated was named Vicaria.

3 Ferrarius gives this summary of his life in the Catalogus Sanctorum Italiae from the office of the Church of Piacenza: Macarius of Rome, Vicar of the Prefect of the City of Rome, desirous of the monastic life, spurning all things, led a solitary life on the roots of herbs and water. He overcame the snares of Satan by continual prayers and bodily mortification, especially by fasts: and thus, supremely dear to God, he most holily completed the course of his life to extreme old age. There exists his sarcophagus of white and translucent marble in the church of St Helena near the river Lavino in the territory of Bologna, where we conjecture he led an eremitical life. His body is buried at Piacenza in the Basilica of St Sixtus under an altar dedicated to him. They hand down that his life was written by Theophilus.

4 Ferrarius therefore erroneously thinks that his life was written by Theophilus, as does Baronius himself in his Notae ad 11 Januar. Yet to anyone reading the life of both it is sufficiently clear that there are two Romans named Macarius, which our Rosweyde clearly demonstrates in his Annotation on the life of the other Macarius of Rome in Book 1 of the Vitae Patrum.

5 Now the place near the Lavino where the parish church of St Helena is seen, notable for the sarcophagus of St Macarius, is commonly called Chierno and belongs to the Servite Friars, as the same Ferrarius attests in his Notes, adding that on the sarcophagus this Epitaph of St Macarius is read: MACARIUS VOCOR IN CIVITATE ROM. NATUS. He adds that this Saint is customarily invoked by the local inhabitants against tempests, that by some he is called Abbot, and that it is handed down that his body was long preserved at Nonantula.

6 From the Vita S. Paulae written by St Jerome, below on 26 January, it is gathered that this Macarius was at one time imbued by the Priest Rufinus with the errors of Origen, which however he afterwards abjured, as did Rufinus himself, as we shall relate in its proper place.

Alius hic est ab eo Macario cujus in vitis Patrum vita extat a Theophilo et duobus sociis monachis scripta; cujusque in Menologio et Menæis opitus refertur XXIII Octobris.

2 Hujus Macarii meminit Palladius in historia Lausiaca sive lib. 8, de vitis Patrum cap. 123, dum ad Pinianum Melaniæ junioris quondam maritum convenisse scribit Pammachium ex Proconsulibus, quemdam nomine Macarium ex Vicaria, et Constantium Assessorem Præfectorum Italiæ, insignes viros et eruditissimos, qui pervenerunt ad summum pietatis et religionis. Hic Palladii Macarius in Græcis quibusdam MSS. ut annotavit Rosweydus, Agathon appellatur. Quod dicitur, ex Vicaria, Græce est ἀπὸ Βαχρίας, Exvicarius, qui vicariam Præfecturam gessit, ut pulchre Victor Giselinus in cap. 18, dialogi

3 Sulpitii Severi; ubi Lycontius ex Vicariis, uti et cap. 1, ejusdem dialogi Eucherius ex Vicariis. Ortelius, non recte, existimavit loco cuipiam, unde ille ortus esset, Vicariæ nomen fuisse.

3 Vitæ ejus hoc compendium refert Ferrarius in catalogo Sanctorum Italiæ ex officio Ecclesiæ Placentinæ: Macarius Romanus Præfecti Urbis Romanæ Vicarius, vitæ monasticæ cupidus, spretis omnibus, solitariam herbarum radicibus et aqua vitam egit. Insidias sathanæ assiduis precibus, et corporis castigatione, maxime vero jejuniis superavit: sique Deo apprime carus, ad summa usque senectutem vitæ cursum sanctissime confecit. Extat ejus ex candido et perlucido marmore sarcophagus in ecclesia S. Helenæ apud Lavinum amnem in agro Bononiensi, ubi eum vitam degisse eremiticam conjicimus. Corpus Placentiæ in basilica S. Xysti sub ara illi dicata conditum est. Vitam ejus a Theophilo scriptam tradunt.

4 Existimat ergo, perperam, Ferrarius vitam hujus a Theophilo scriptam, uti et ipse Baronius in Notis ad 11 Januar. Sed utriusque vitam legenti satis patet duos esse Macarios Romanos, quod noster Rosweydus in Notatione ad vitam alterius Macarii Romani lib. 1, de vitis PP. clare demonstrat.

5 Locus vero apud Lavinum, ubi S. Helenæ ecclesiæ parochialis conspicitur, S. Macarii sarcophago insignis, vulgo Chierno dicitur, estque Fratrum Servorum, ut testatur idem in Notis Ferrarius, qui addit Epitaphium S. Macarii in sarcophago hac legi: MACARIUS VOCOR IN CIVITATE ROM. NATUS. Solere vero Sanctum hunc ab accolis adversus tempestates invocari: a quibusdam illum Abbatem dici, tradique corpus illius diu Nonantulæ fuisse asservatum.

6 Ex vita S. Paulæ per S. Hieronymum scripta infra XXVI Januar. colligitur hunc Macarium aliquando a Ruffino Presbytero fuisse Origenis imbutum erroribus, quos tamen deinde ejuravit, uti et ipse, ut suo loco dicemus, Ruffinus.

January 2 Calendar of the year