Skip to content
Christian Reality

Summa contra Gentiles

St. Thomas Aquinas

Book I

  1. Quod sit officium sapientis
  2. Quae sit in hoc opere auctoris intentio
  3. Quis modus sit possibilis divinae veritatis manifestandae
  4. Quod veritas divinorum ad quam naturalis ratio pertingit convenienter hominibus credenda proponitur
  5. Quod ea quae ratione investigari non possunt convenienter fide tenenda hominibus proponuntur
  6. Quod assentire his quae sunt fidei non est levitatis quamvis supra rationem sint
  7. Quod veritati fidei Christianae non contrariatur veritas rationis
  8. Qualiter se habeat humana ratio ad veritatem fidei
  9. De ordine et modo procedendi in hoc opere
  10. De opinione dicentium quod Deum esse demonstrari non potest cum sit per se notum
  11. Reprobatio praemissae opinionis et solutio rationum praemissarum
  12. De opinione dicentium quod Deum esse demonstrari non potest sed sola fide tenetur
  13. Rationes ad probandum Deum esse
  14. Quod ad cognitionem Dei oportet uti via remotionis
  15. Quod Deus sit aeternus
  16. Quod in Deo non est potentia passiva
  17. Quod in Deo non est materia
  18. Quod in Deo nulla est compositio
  19. Quod in Deo nihil est violentum neque praeter naturam
  20. Quod Deus non est corpus
  21. Quod Deus est sua essentia
  22. Quod in Deo idem est esse et essentia
  23. Quod in Deo non est accidens
  24. Quod divinum esse non potest designari per additionem alicuius differentiae substantialis
  25. Quod Deus non est in aliquo genere
  26. Quod Deus non est esse formale omnium
  27. Quod Deus non sit forma alicuius corporis
  28. De perfectione divina
  29. De similitudine creaturarum
  30. Quae nomina de Deo possint praedicari
  31. Quod divina perfectio et pluralitas nominum divinorum divinae simplicitati non repugnant
  32. Quod nihil de Deo et rebus aliis univoce praedicatur
  33. Quod non omnia nomina dicuntur de Deo et creaturis pure aequivoce
  34. Quod ea quae dicuntur de Deo et creaturis dicuntur analogice
  35. Quod plura nomina dicta de Deo non sunt synonyma
  36. Qualiter intellectus noster de Deo propositionem formet
  37. Quod Deus est bonus
  38. Quod Deus est ipsa bonitas
  39. Quod in Deo non potest esse malum
  40. Quod Deus est omnis boni bonum
  41. Quod Deus sit summum bonum
  42. Quod Deus est unus
  43. Quod Deus est infinitus
  44. Quod Deus est intelligens
  45. Quod intelligere Dei est sua essentia
  46. Quod Deus per nihil aliud intelligit quam per suam essentiam
  47. Quod Deus intelligit perfecte seipsum
  48. Quod Deus primo et per se solum seipsum cognoscit
  49. Quod Deus cognoscit alia a se
  50. Quod Deus habet propriam cognitionem de omnibus rebus
  51. Rationes ad inquirendum qualiter multitudo intellectorum sit in intellectu divino
  52. Solutio praemissae dubitationis
  53. Qualiter divina essentia una et simplex sit propria similitudo omnium intelligibilium
  54. Quod Deus omnia simul intelligit
  55. Quod cognitio Dei non est habitualis
  56. Quod cognitio Dei non est discursiva
  57. Quod Deus non intelligit componendo et dividendo
  58. Quod a Deo non excluditur veritas enuntiabilium
  59. Quod Deus est veritas
  60. Quod Deus est purissima veritas
  61. Quod divina veritas est prima et summa veritas
  62. Rationes volentium subtrahere Deo cognitionem singularium
  63. Ordo dicendorum circa divinam cognitionem
  64. Quod Deus singularia cognoscat
  65. Quod Deus cognoscit ea quae non sunt
  66. Quod Deus cognoscit singularia contingentia futura
  67. Quod Deus cognoscit motus voluntatis
  68. Quod Deus cognoscit infinita
  69. Quod Deus vilia cognoscit
  70. Quod Deus cognoscit mala
  71. Quod Deus est volens
  72. Quod voluntas Dei est eius essentia
  73. Quod principale volitum Dei est divina essentia
  74. Quod Deus, volendo se, vult etiam alia
  75. Quod Deus uno actu voluntatis se et alia velit
  76. Quod volitorum multitudo divinae simplicitati non repugnat
  77. Quod divina voluntas ad singula bonorum se extendit
  78. Quod Deus vult etiam ea quae nondum sunt
  79. Quod Deus de necessitate vult suum esse et suam bonitatem
  80. Quod Deus non de necessitate vult alia a se
  81. Rationes ducentes ad inconveniens si Deus alia a se non necessario velit
  82. Quod Deus vult aliquid aliud a se necessitate suppositionis
  83. Quod voluntas Dei non est impossibilium secundum se
  84. Quod divina voluntas non tollit contingentiam a rebus, neque eis necessitatem absolutam imponit
  85. Quod divinae voluntatis potest ratio assignari
  86. Quod divinae voluntatis nihil potest esse causa
  87. Quod in Deo est liberum arbitrium
  88. Quod in Deo non sunt passiones affectuum
  89. Quod in Deo sit delectatio et gaudium non tamen repugnat divinae perfectioni
  90. Quod in Deo sit amor
  91. Quomodo in Deo ponantur esse virtutes
  92. Quod in Deo sunt virtutes morales quae sunt circa actiones
  93. Quod in Deo sunt virtutes contemplativae
  94. Quod Deus non potest velle malum
  95. Quod Deus nihil odit, nec odium alicuius rei ei convenire potest
  96. Quod Deus est vivens
  97. Quod Deus est sua vita
  98. Quod vita Dei est sempiterna
  99. Quod Deus est beatus
  100. Quod Deus sit sua beatitudo
  101. Quod beatitudo divina perfecta et singularis est excedens omnem aliam beatitudinem

Book II

  1. Continuatio sequentium ad praecedentia
  2. Quod consideratio creaturarum utilis est ad fidei instructionem
  3. Quod cognoscere naturam creaturarum valet ad destruendum errores qui sunt circa Deum
  4. Quod aliter considerat de creaturis philosophus et theologus
  5. Ordo dicendorum
  6. Quod Deo competit ut sit aliis principium essendi
  7. Quod in Deo sit potentia activa
  8. Quod Dei potentia sit eius substantia
  9. Quod Dei potentia sit eius actio
  10. Qualiter potentia in Deo dicatur
  11. Quod de Deo dicitur aliquid relative ad creaturas
  12. Quod relationes dictae de Deo ad creaturas non sunt realiter in Deo
  13. Quomodo praedictae relationes de Deo dicantur
  14. Quod Deus sit omnibus causa essendi
  15. Quod Deus ex nihilo produxit res in esse
  16. Quod creatio non est motus neque mutatio
  17. Quomodo solvantur ea quae contra creationem obiiciuntur
  18. Quod in creatione non sit successio
  19. Quod nullum corpus potest creare
  20. Quod solius Dei est creare
  21. Quod Deus omnia possit
  22. Quod Deus non agat ex necessitate naturae
  23. Quod Deus agit secundum suam sapientiam
  24. Qualiter omnipotens dicatur quaedam non posse
  25. Quod divinus intellectus non coartatur ad determinatos effectus
  26. Quod divina voluntas ad determinatos effectus non artatur
  27. Qualiter in rerum productione debitum inveniatur
  28. Qualiter in rebus creatis esse potest necessitas absoluta
  29. Quod non est necessarium creaturas semper fuisse
  30. Rationes volentium probare aeternitatem mundi ex parte Dei acceptae
  31. Rationes volentium probare aeternitatem mundi sumptae ex parte creaturarum
  32. Rationes ad probandum aeternitatem mundi ex parte factionis
  33. Solutio rationum supra positarum et primo earum quae sumebantur ex parte Dei
  34. Solutio rationum quae sumuntur ex parte rerum factarum
  35. Solutio rationum quae sumebantur ex parte factionis rerum
  36. Rationes quibus quidam conantur ostendere mundum non esse aeternum
  37. Quod distinctio rerum non est a casu
  38. Quod materia non est prima causa distinctionis rerum
  39. Quod distinctio rerum non est propter contrarietatem agentium
  40. Quod causa prima distinctionis rerum non est secundorum agentium ordo
  41. Quod rerum distinctio non est per aliquem de secundis agentibus inducentem in materiam diversas formas
  42. Quod distinctio rerum non processit ex meritorum vel demeritorum diversitate
  43. Quae sit prima causa distinctionis rerum secundum veritatem
  44. Quod oportuit ad perfectionem universi aliquas creaturas intellectuales esse
  45. Quod substantiae intellectuales sunt volentes
  46. Quod substantiae intellectuales sunt liberi arbitrii in agendo
  47. Quod substantia intellectualis non sit corpus
  48. Quod substantiae intellectuales sunt immateriales
  49. Quod substantia intellectualis non sit forma materialis
  50. Quod in substantiis intellectualibus creatis differt esse et quod est
  51. Quod in substantiis intellectualibus creatis est actus et potentia
  52. Quod non est idem componi ex substantia et esse, et materia et forma
  53. Quod substantiae intellectuales sunt incorruptibiles
  54. Per quem modum substantia intellectualis possit corpori uniri
  55. Positio Platonis de unione animae intellectualis ad corpus
  56. Quod nutritiva, sensitiva et intellectiva non sunt in homine tres animae
  57. Quod intellectus possibilis hominis non est substantia separata
  58. Quod homo non sortitur speciem per intellectum passivum, sed per intellectum possibilem
  59. Quod praedicta positio est contra sententiam Aristotelis
  60. Contra opinionem Alexandri de intellectu possibili
  61. Quod anima non sit complexio, ut posuit Galenus
  62. Quod anima non sit harmonia
  63. Quod anima non sit corpus
  64. Contra ponentes intellectum et sensum esse idem
  65. Contra ponentes intellectum possibilem esse imaginationem
  66. Qualiter substantia intellectualis possit esse forma corporis
  67. Solutio rationum quibus supra probatur quod substantia intellectualis non potest uniri corpori ut forma
  68. Quod secundum dicta Aristotelis oportet ponere intellectum uniri corpori ut formam
  69. Quod anima immediate unitur corpori
  70. Quod anima sit tota in toto et tota in qualibet parte
  71. Quod intellectus possibilis non est unus in omnibus hominibus
  72. De opinione Avicennae, qui posuit formas intelligibiles non conservari in intellectu possibili
  73. Solutio rationum quibus videtur probari unitas intellectus possibilis
  74. Quod intellectus agens non sit substantia separata, sed aliquid animae
  75. Quod non est impossibile intellectum possibilem et agentem in una substantia animae convenire
  76. Quod non fuit sententia Aristotelis de intellectu agente quod sit substantia separata, sed magis quod sit aliquid animae
  77. Quod anima humana, corrupto corpore, non corrumpitur
  78. Rationes probantes animam corrumpi corrupto corpore (et solutio ipsarum)
  79. Quod animae brutorum animalium non sunt immortales
  80. Quod anima humana incipiat cum corpore
  81. Solutio rationum praemissarum
  82. Quod anima non sit de substantia Dei
  83. Quod anima humana non traducatur cum semine
  84. Quod anima humana producatur in esse a Deo per creationem
  85. Rationes ad probandum quod anima humana causetur ex semine
  86. Solutio rationum praemissarum
  87. Quod nulli alii corpori nisi humano unitur substantia intellectualis ut forma
  88. Quod sunt aliquae substantiae intellectuales corporibus non unitae
  89. De multitudine substantiarum separatarum
  90. Quod in substantiis separatis non sunt multae unius speciei
  91. Quod substantia separata et anima non sunt unius speciei
  92. Quomodo accipiatur genus et species in substantiis separatis
  93. Quod substantiae separatae non accipiunt cognitionem a sensibilibus
  94. Quod intellectus substantiae separatae semper intelligit actu
  95. Quomodo una substantia separata intelligit aliam
  96. Quod substantiae separatae cognoscunt materialia
  97. Quod substantiae separatae cognoscunt singularia
  98. Utrum substantiae separatae naturali cognitione cognoscant omnia simul

Book III

  1. Quod omne agens agit propter finem
  2. Quod omne agens agit propter bonum
  3. Quod malum est praeter intentionem in rebus
  4. Quod malum non est aliqua essentia
  5. Rationes quibus videtur probari quod malum sit natura vel res aliqua (et solutio ipsarum)
  6. Quod causa mali est bonum
  7. Quod malum fundatur in bono
  8. Quod malum non totaliter consumit bonum
  9. Quod malum habet aliquo modo causam
  10. Quod malum est causa per accidens
  11. Quod non est summum malum
  12. Quod finis cuiuslibet rei est bonum
  13. Quod omnia ordinantur in unum finem, qui est Deus
  14. Quomodo Deus sit finis rerum
  15. Quod omnia intendunt assimilari Deo
  16. Quomodo res imitentur divinam bonitatem
  17. Quod res intendunt naturaliter assimilari Deo in hoc quod est causa
  18. Quomodo diversimode res ordinantur in suos fines
  19. Quod motus caeli est a principio intellectivo
  20. Quomodo appetunt bonum etiam quae cognitione carent
  21. Quod intelligere Deum est finis omnis intellectualis substantiae
  22. Utrum felicitas consistat in actu voluntatis
  23. Quod felicitas humana non consistit in delectationibus carnalibus
  24. Quod felicitas non consistit in honoribus
  25. Quod felicitas hominis non consistit in gloria
  26. Quod felicitas hominis non consistit in divitiis
  27. Quod felicitas non consistit in potentia mundana
  28. Quod felicitas non consistit in bonis corporis
  29. Quod felicitas humana non consistit in sensu
  30. Quod ultima hominis felicitas non consistit in actibus virtutum moralium
  31. Quod ultima felicitas non sit in actu prudentiae
  32. Quod felicitas non consistit in operatione artis
  33. Quod ultima felicitas hominis consistit in contemplatione Dei
  34. Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae communiter habetur a pluribus
  35. Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae habetur per demonstrationem
  36. Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae est per fidem
  37. Utrum in hac vita homo possit intelligere substantias separatas per studium et inquisitionem scientiarum speculativarum
  38. Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Alexander
  39. Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Averroes
  40. Quod ultima felicitas hominis non consistit in cognitione substantiarum separatarum qualem praedictae opiniones fingunt
  41. Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas
  42. Quod anima in hac vita non intelligit seipsam per seipsam
  43. Quod non possumus in hac vita videre Deum per essentiam
  44. Quod ultima hominis felicitas non sit in hac vita
  45. Quod substantiae separatae non vident Deum per essentiam ex hoc quod cognoscunt eum per suam essentiam
  46. Quod in naturali cognitione quam habent substantiae separatae de Deo non quiescit earum naturale desiderium
  47. Quomodo Deus per essentiam videatur
  48. Quod nulla creata substantia potest sua naturali virtute pervenire ad videndum Deum per essentiam
  49. Quod intellectus creatus indiget aliqua influentia divini luminis ad hoc quod Deum per essentiam videat
  50. Rationes quibus videtur probari quod Deus non possit videri per essentiam, et solutiones earum
  51. Quod intellectus creatus non comprehendit divinam substantiam
  52. Quod nullus intellectus creatus, videndo Deum, videt omnia quae in eo videri possunt
  53. Quod omnis intellectus, cuiuscumque gradus, particeps esse potest divinae visionis
  54. Quod unus alio perfectius Deum videre potest
  55. Quomodo videntes divinam substantiam omnia videant
  56. Quod videntes Deum omnia simul vident in ipso
  57. Quod per visionem Dei aliquis fit particeps vitae aeternae
  58. Quod videntes Deum in perpetuum eum videbunt
  59. Qualiter in illa ultima felicitate omne desiderium hominis completur
  60. Quod Deus sua providentia gubernat res
  61. Quod Deus conservat res in esse
  62. Quod nihil dat esse nisi inquantum agit in virtute divina
  63. Quod Deus est causa operandi omnibus operantibus
  64. Quod Deus est ubique
  65. De opinione eorum qui rebus naturalibus proprias subtrahunt actiones
  66. Quomodo idem effectus sit a Deo et a natura agente
  67. Quod divina providentia non excludit totaliter malum a rebus
  68. Quod divina providentia non excludit contingentiam a rebus
  69. Quod divina providentia non excludit arbitrii libertatem
  70. Quod divina providentia non excludit fortunam et casum
  71. Quod providentia Dei sit singularium contingentium
  72. Quod providentia Dei sit omnium singularium immediate
  73. Quod executio divinae providentiae fit mediantibus causis secundis
  74. Quod mediantibus creaturis intellectualibus aliae creaturae reguntur a Deo
  75. Quod substantiae intellectivae inferiores reguntur per superiores
  76. De ordinatione Angelorum ad invicem
  77. De ordinatione hominum ad invicem et ad alia
  78. Quod inferiora corpora reguntur a Deo per corpora caelestia
  79. Epilogus praedictorum
  80. Quod corpora caelestia non imprimant in intellectus nostros
  81. Quod corpora caelestia non sunt causae voluntatum et electionum nostrarum
  82. Quod corporales effectus in istis inferioribus non sequuntur ex necessitate a corporibus caelestibus
  83. Quod motus caelestis corporis non sit causa electionum nostrarum ex virtute animae moventis, ut quidam dicunt
  84. Quod substantiae separatae creatae non possunt esse causa directe electionum et voluntatum nostrarum, sed solus Deus
  85. Quod motus voluntatis causatur a Deo, et non solum potentia voluntatis
  86. Quod electiones et voluntates humanae subduntur divinae providentiae
  87. Quomodo res humanae ad superiores causas reducantur
  88. Quomodo dicitur aliquis bene fortunatus, et quomodo adiuvetur homo ex superioribus causis
  89. De fato: an sit, et quid sit
  90. De certitudine divinae providentiae
  91. Quod immobilitas divinae providentiae utilitatem orationis non excludit
  92. Quomodo dispositio providentiae habeat rationem
  93. Quomodo Deus possit facere praeter ordinem suae providentiae, et quomodo non
  94. Quod Deus potest operari praeter ordinem rebus inditum, producendo effectus absque causis proximis
  95. Quod ea quae Deus facit praeter naturae ordinem non sunt contra naturam
  96. De miraculis
  97. Quod solus Deus facit miracula
  98. Quo modo substantiae spirituales aliqua mirabilia operantur, quae tamen non sunt vere miracula
  99. Quod opera magorum non sunt solum ex impressione caelestium corporum
  100. Unde magorum operationes efficaciam habeant
  101. Quod substantia intellectualis quae praestat efficaciam magicis operibus, non est bona secundum virtutem
  102. Quod substantia intellectualis cuius auxilio magicae artes utuntur, non est mala secundum suam naturam
  103. Rationes quibus probari videtur quod in Daemonibus non possit esse peccatum
  104. Quod in Daemonibus possit esse peccatum, et qualiter
  105. Solutio praemissarum rationum
  106. Quod speciali quadam ratione creaturae rationales divinae providentiae subduntur
  107. Quod creaturae rationales gubernantur propter seipsas, aliae vero in ordine ad eas
  108. Quod rationalis creatura dirigitur a Deo ad suos actus non solum secundum ordinem ad speciem, sed etiam secundum quod congruit individuo
  109. Quod divinitus hominibus leges dantur
  110. Quod lex divina principaliter hominem ordinat in Deum
  111. Quod finis legis divinae est dilectio Dei
  112. Quod divina lege ordinamur ad dilectionem proximi
  113. Quod per divinam legem homines ad rectam fidem obligantur
  114. Quod per quaedam sensibilia mens nostra dirigitur in Deum
  115. Quod latriae cultus soli Deo est exhibendus
  116. Quod divina lex ordinat hominem secundum rationem circa corporalia et sensibilia
  117. Qua ratione fornicatio simplex secundum legem divinam sit peccatum: et quod matrimonium sit naturale
  118. Quod matrimonium debet esse indivisibile
  119. Quod matrimonium debeat esse unius ad unam
  120. Quod matrimonium non debet fieri inter propinquos
  121. Quod non omnis carnalis commixtio est peccatum
  122. Quod nullius cibi usus est peccatum secundum se
  123. Quomodo secundum legem Dei homo ordinatur ad proximum
  124. Quod in humanis actibus sunt aliqua recta secundum naturam, et non solum quasi lege posita
  125. De consiliis quae dantur in lege divina
  126. De errore impugnantium voluntariam paupertatem
  127. De modis vivendi eorum qui voluntariam paupertatem sequuntur
  128. Quomodo paupertas sit bona
  129. Solutio rationum supra inductarum contra paupertatem
  130. Solutio eorum quae obiiciebantur contra diversos modos vivendi eorum qui assumunt voluntariam paupertatem
  131. De errore eorum qui perpetuam continentiam impugnant
  132. Contra eos qui vota impugnant
  133. Quod neque merita neque peccata sint paria
  134. Quod actus hominis puniuntur vel praemiantur a Deo
  135. De differentia et ordine poenarum
  136. Quod non omnia praemia et poenae sunt aequales
  137. De poena quae debetur peccato mortali et veniali per respectum ad ultimum finem
  138. Quod per peccatum mortale ultimo fine aliquis in aeternum privatur
  139. Quod peccata puniuntur etiam per experientiam alicuius nocivi
  140. Quod iudicibus licet poenas inferre
  141. Quod homo indiget divino auxilio ad beatitudinem consequendam
  142. Quod per auxilium divinae gratiae homo non cogitur ad virtutem
  143. Quod divinum auxilium homo promereri non potest
  144. Quod praedictum divinum auxilium gratia nominatur, et quid sit gratia gratum faciens
  145. Quod gratia gratum faciens causat in nobis dilectionem Dei
  146. Quod divina gratia causat in nobis fidem
  147. Quod divina gratia causat in nobis spem
  148. De donis gratiae gratis datae; in quo de divinationibus Daemonum
  149. Quod homo indiget auxilio gratiae ad perseverandum in bono
  150. Quod ille qui decidit a gratia per peccatum, potest iterum per gratiam reparari
  151. Quod homo a peccato liberari non potest nisi per gratiam
  152. Qualiter homo a peccato liberatur
  153. Quod rationabiliter homini imputatur si ad Deum non convertatur, quamvis hoc sine gratia non possit
  154. Quod homo in peccato existens sine gratia peccatum vitare non potest
  155. Quod Deus aliquos a peccato liberat, et aliquos in peccato relinquit
  156. Quod Deus nemini est causa peccandi
  157. De praedestinatione, reprobatione, et electione divina

Book IV

  1. Quod sit generatio, paternitas et filiatio in divinis
  2. Quod filius Dei sit Deus
  3. Quid opinatus sit Photinus de filio Dei, et eius improbatio
  4. Opinio Sabellii de filio Dei, et eius improbatio
  5. De opinione Arii circa filium Dei
  6. Improbatio opinionis Arii de filio Dei
  7. Solutio ad auctoritates quas Arius pro se inducebat
  8. Solutio ad auctoritates Photini et Sabellii
  9. Rationes contra generationem et processionem divinam
  10. Quomodo accipienda sit generatio in divinis, et quae de filio Dei dicuntur in Scripturis
  11. Quomodo filius Dei dicatur Dei sapientia
  12. Quod non est nisi unus filius in divinis
  13. Solutio ad rationes supra inductas contra generationem divinam
  14. De spiritu sancto, quod sit in divinis
  15. Rationes ex quibus aliqui spiritum sanctum existimaverunt esse creaturam
  16. Quod spiritus sanctus sit verus Deus
  17. Quod spiritus sanctus sit subsistens persona
  18. Quomodo intelligenda sunt quae de spiritu sancto dicuntur
  19. De effectibus attributis spiritui sancto in Scripturis respectu totius creaturae
  20. De effectibus attributis spiritui sancto in sacra Scriptura respectu rationalis creaturae, quantum ad ea quae Deus nobis largitur
  21. De effectibus attributis spiritui sancto secundum quod movet creaturam in Deum
  22. Solutio rationum supra inductarum contra divinitatem spiritus sancti
  23. Quod spiritus sanctus procedat a filio
  24. Rationes ostendere volentium quod spiritus sanctus non procedat a filio, et solutio ipsarum
  25. Quod non sunt nisi tres personae in divinis pater, filius et spiritus sanctus
  26. De incarnatione verbi secundum traditionem sacrae Scripturae
  27. De errore Photini circa incarnationem
  28. De errore Manichaeorum circa incarnationem
  29. De errore Valentini circa incarnationem
  30. De errore Apollinaris circa corpus Christi
  31. De errore Arii et Apollinaris circa animam Christi
  32. De errore Apollinaris dicentis animam rationalem non fuisse in Christo, et de errore Origenis dicentis animam Christi ante mundum fuisse creatam
  33. De errore Theodori Mopsuesteni et Nestorii circa unionem verbi ad hominem
  34. Contra errorem Eutychetis
  35. De errore Macarii Antiocheni ponentis unam tantum voluntatem in Christo
  36. Contra eos qui dixerunt ex anima et corpore non esse aliquid unum constitutum in Christo
  37. Contra eos qui ponunt duo supposita vel duas hypostases in una persona Christi
  38. Quid Catholica fides sentiat de incarnatione Christi
  39. Obiectiones contra fidem incarnationis
  40. Quomodo oporteat intelligere incarnationem filii Dei
  41. Quod assumptio humanae naturae maxime competebat verbo Dei
  42. Quod humana natura assumpta a verbo non praeextitit assumptioni, sed in ipsa conceptione fuit assumpta
  43. Quod natura assumpta a verbo in ipsa conceptione fuit perfecta quantum ad animam et corpus
  44. Quod Christum decuit nasci ex virgine
  45. Quod Christus natus est de spiritu sancto
  46. Quod Christus non fuit filius spiritus sancti secundum carnem
  47. Quod non sit dicendum Christum esse creaturam
  48. Solutio rationum contra incarnationem superius positarum
  49. Quod peccatum originale traducatur a primo parente in posteros
  50. Obiectiones contra peccatum originale
  51. Solutio obiectionum positarum
  52. Rationes quibus videtur probari quod non fuit conveniens Deum incarnari
  53. Quod conveniens fuit Deum incarnari
  54. Solutio rationum supra positarum contra convenientiam incarnationis
  55. De necessitate sacramentorum
  56. De distinctione sacramentorum veteris et novae legis
  57. De numero sacramentorum novae legis
  58. De Baptismo
  59. De confirmatione
  60. De Eucharistia
  61. De errore infidelium circa sacramentum Eucharistiae
  62. Solutio praemissarum difficultatum, et primo quoad conversionem panis in corpus Christi
  63. Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte loci
  64. Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte accidentium
  65. Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte actionis et passionis
  66. Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte fractionis
  67. Solutio auctoritatis inductae
  68. Ex quali pane et vino debet confici hoc sacramentum
  69. De sacramento poenitentiae. Et primo, quod homines post gratiam sacramentalem acceptam peccare possunt
  70. Quod homo peccans post sacramentorum gratiam potest converti per gratiam
  71. De necessitate poenitentiae et partium eius
  72. De sacramento extremae unctionis
  73. De sacramento ordinis
  74. De distinctione ordinum
  75. De episcopali potestate: et quod in ea unus sit summus
  76. Quod per malos ministros sacramenta dispensari possunt
  77. De sacramento matrimonii
  78. Quod per Christum resurrectio corporum sit futura
  79. Obiectiones contra resurrectionem
  80. Solutio praemissarum obiectionum
  81. Quod homines resurgent immortales
  82. Quod in resurgentibus non erit usus ciborum neque venereorum
  83. Quod corpora resurgentium erunt eiusdem naturae
  84. Quod corpora resurgentium erunt alterius dispositionis
  85. De qualitate corporum glorificatorum
  86. De loco corporum glorificatorum
  87. De sexu et aetate resurgentium
  88. De qualitate corporum resurgentium in damnatis
  89. Quomodo substantiae incorporeae patiantur ab igne corporeo
  90. Quod animae statim post separationem a corpore poenam vel praemium consequuntur
  91. Quod animae sanctorum post mortem habent voluntatem immutabilem in bono
  92. Quod animae malorum post mortem habent voluntatem immutabilem in malo
  93. De immutabilitate voluntatis in animabus in Purgatorio detentis
  94. De immutabilitate voluntatis communiter in omnibus animabus post separationem a corpore
  95. De finali iudicio
  96. De statu mundi post iudicium