Somme contre les Gentils
saint Thomas d'Aquin
Livre I
- Quod sit officium sapientis
- Quae sit in hoc opere auctoris intentio
- Quis modus sit possibilis divinae veritatis manifestandae
- Quod veritas divinorum ad quam naturalis ratio pertingit convenienter hominibus credenda proponitur
- Quod ea quae ratione investigari non possunt convenienter fide tenenda hominibus proponuntur
- Quod assentire his quae sunt fidei non est levitatis quamvis supra rationem sint
- Quod veritati fidei Christianae non contrariatur veritas rationis
- Qualiter se habeat humana ratio ad veritatem fidei
- De ordine et modo procedendi in hoc opere
- De opinione dicentium quod Deum esse demonstrari non potest cum sit per se notum
- Reprobatio praemissae opinionis et solutio rationum praemissarum
- De opinione dicentium quod Deum esse demonstrari non potest sed sola fide tenetur
- Rationes ad probandum Deum esse
- Quod ad cognitionem Dei oportet uti via remotionis
- Quod Deus sit aeternus
- Quod in Deo non est potentia passiva
- Quod in Deo non est materia
- Quod in Deo nulla est compositio
- Quod in Deo nihil est violentum neque praeter naturam
- Quod Deus non est corpus
- Quod Deus est sua essentia
- Quod in Deo idem est esse et essentia
- Quod in Deo non est accidens
- Quod divinum esse non potest designari per additionem alicuius differentiae substantialis
- Quod Deus non est in aliquo genere
- Quod Deus non est esse formale omnium
- Quod Deus non sit forma alicuius corporis
- De perfectione divina
- De similitudine creaturarum
- Quae nomina de Deo possint praedicari
- Quod divina perfectio et pluralitas nominum divinorum divinae simplicitati non repugnant
- Quod nihil de Deo et rebus aliis univoce praedicatur
- Quod non omnia nomina dicuntur de Deo et creaturis pure aequivoce
- Quod ea quae dicuntur de Deo et creaturis dicuntur analogice
- Quod plura nomina dicta de Deo non sunt synonyma
- Qualiter intellectus noster de Deo propositionem formet
- Quod Deus est bonus
- Quod Deus est ipsa bonitas
- Quod in Deo non potest esse malum
- Quod Deus est omnis boni bonum
- Quod Deus sit summum bonum
- Quod Deus est unus
- Quod Deus est infinitus
- Quod Deus est intelligens
- Quod intelligere Dei est sua essentia
- Quod Deus per nihil aliud intelligit quam per suam essentiam
- Quod Deus intelligit perfecte seipsum
- Quod Deus primo et per se solum seipsum cognoscit
- Quod Deus cognoscit alia a se
- Quod Deus habet propriam cognitionem de omnibus rebus
- Rationes ad inquirendum qualiter multitudo intellectorum sit in intellectu divino
- Solutio praemissae dubitationis
- Qualiter divina essentia una et simplex sit propria similitudo omnium intelligibilium
- Quod Deus omnia simul intelligit
- Quod cognitio Dei non est habitualis
- Quod cognitio Dei non est discursiva
- Quod Deus non intelligit componendo et dividendo
- Quod a Deo non excluditur veritas enuntiabilium
- Quod Deus est veritas
- Quod Deus est purissima veritas
- Quod divina veritas est prima et summa veritas
- Rationes volentium subtrahere Deo cognitionem singularium
- Ordo dicendorum circa divinam cognitionem
- Quod Deus singularia cognoscat
- Quod Deus cognoscit ea quae non sunt
- Quod Deus cognoscit singularia contingentia futura
- Quod Deus cognoscit motus voluntatis
- Quod Deus cognoscit infinita
- Quod Deus vilia cognoscit
- Quod Deus cognoscit mala
- Quod Deus est volens
- Quod voluntas Dei est eius essentia
- Quod principale volitum Dei est divina essentia
- Quod Deus, volendo se, vult etiam alia
- Quod Deus uno actu voluntatis se et alia velit
- Quod volitorum multitudo divinae simplicitati non repugnat
- Quod divina voluntas ad singula bonorum se extendit
- Quod Deus vult etiam ea quae nondum sunt
- Quod Deus de necessitate vult suum esse et suam bonitatem
- Quod Deus non de necessitate vult alia a se
- Rationes ducentes ad inconveniens si Deus alia a se non necessario velit
- Quod Deus vult aliquid aliud a se necessitate suppositionis
- Quod voluntas Dei non est impossibilium secundum se
- Quod divina voluntas non tollit contingentiam a rebus, neque eis necessitatem absolutam imponit
- Quod divinae voluntatis potest ratio assignari
- Quod divinae voluntatis nihil potest esse causa
- Quod in Deo est liberum arbitrium
- Quod in Deo non sunt passiones affectuum
- Quod in Deo sit delectatio et gaudium non tamen repugnat divinae perfectioni
- Quod in Deo sit amor
- Quomodo in Deo ponantur esse virtutes
- Quod in Deo sunt virtutes morales quae sunt circa actiones
- Quod in Deo sunt virtutes contemplativae
- Quod Deus non potest velle malum
- Quod Deus nihil odit, nec odium alicuius rei ei convenire potest
- Quod Deus est vivens
- Quod Deus est sua vita
- Quod vita Dei est sempiterna
- Quod Deus est beatus
- Quod Deus sit sua beatitudo
- Quod beatitudo divina perfecta et singularis est excedens omnem aliam beatitudinem
Livre II
- Continuatio sequentium ad praecedentia
- Quod consideratio creaturarum utilis est ad fidei instructionem
- Quod cognoscere naturam creaturarum valet ad destruendum errores qui sunt circa Deum
- Quod aliter considerat de creaturis philosophus et theologus
- Ordo dicendorum
- Quod Deo competit ut sit aliis principium essendi
- Quod in Deo sit potentia activa
- Quod Dei potentia sit eius substantia
- Quod Dei potentia sit eius actio
- Qualiter potentia in Deo dicatur
- Quod de Deo dicitur aliquid relative ad creaturas
- Quod relationes dictae de Deo ad creaturas non sunt realiter in Deo
- Quomodo praedictae relationes de Deo dicantur
- Quod Deus sit omnibus causa essendi
- Quod Deus ex nihilo produxit res in esse
- Quod creatio non est motus neque mutatio
- Quomodo solvantur ea quae contra creationem obiiciuntur
- Quod in creatione non sit successio
- Quod nullum corpus potest creare
- Quod solius Dei est creare
- Quod Deus omnia possit
- Quod Deus non agat ex necessitate naturae
- Quod Deus agit secundum suam sapientiam
- Qualiter omnipotens dicatur quaedam non posse
- Quod divinus intellectus non coartatur ad determinatos effectus
- Quod divina voluntas ad determinatos effectus non artatur
- Qualiter in rerum productione debitum inveniatur
- Qualiter in rebus creatis esse potest necessitas absoluta
- Quod non est necessarium creaturas semper fuisse
- Rationes volentium probare aeternitatem mundi ex parte Dei acceptae
- Rationes volentium probare aeternitatem mundi sumptae ex parte creaturarum
- Rationes ad probandum aeternitatem mundi ex parte factionis
- Solutio rationum supra positarum et primo earum quae sumebantur ex parte Dei
- Solutio rationum quae sumuntur ex parte rerum factarum
- Solutio rationum quae sumebantur ex parte factionis rerum
- Rationes quibus quidam conantur ostendere mundum non esse aeternum
- Quod distinctio rerum non est a casu
- Quod materia non est prima causa distinctionis rerum
- Quod distinctio rerum non est propter contrarietatem agentium
- Quod causa prima distinctionis rerum non est secundorum agentium ordo
- Quod rerum distinctio non est per aliquem de secundis agentibus inducentem in materiam diversas formas
- Quod distinctio rerum non processit ex meritorum vel demeritorum diversitate
- Quae sit prima causa distinctionis rerum secundum veritatem
- Quod oportuit ad perfectionem universi aliquas creaturas intellectuales esse
- Quod substantiae intellectuales sunt volentes
- Quod substantiae intellectuales sunt liberi arbitrii in agendo
- Quod substantia intellectualis non sit corpus
- Quod substantiae intellectuales sunt immateriales
- Quod substantia intellectualis non sit forma materialis
- Quod in substantiis intellectualibus creatis differt esse et quod est
- Quod in substantiis intellectualibus creatis est actus et potentia
- Quod non est idem componi ex substantia et esse, et materia et forma
- Quod substantiae intellectuales sunt incorruptibiles
- Per quem modum substantia intellectualis possit corpori uniri
- Positio Platonis de unione animae intellectualis ad corpus
- Quod nutritiva, sensitiva et intellectiva non sunt in homine tres animae
- Quod intellectus possibilis hominis non est substantia separata
- Quod homo non sortitur speciem per intellectum passivum, sed per intellectum possibilem
- Quod praedicta positio est contra sententiam Aristotelis
- Contra opinionem Alexandri de intellectu possibili
- Quod anima non sit complexio, ut posuit Galenus
- Quod anima non sit harmonia
- Quod anima non sit corpus
- Contra ponentes intellectum et sensum esse idem
- Contra ponentes intellectum possibilem esse imaginationem
- Qualiter substantia intellectualis possit esse forma corporis
- Solutio rationum quibus supra probatur quod substantia intellectualis non potest uniri corpori ut forma
- Quod secundum dicta Aristotelis oportet ponere intellectum uniri corpori ut formam
- Quod anima immediate unitur corpori
- Quod anima sit tota in toto et tota in qualibet parte
- Quod intellectus possibilis non est unus in omnibus hominibus
- De opinione Avicennae, qui posuit formas intelligibiles non conservari in intellectu possibili
- Solutio rationum quibus videtur probari unitas intellectus possibilis
- Quod intellectus agens non sit substantia separata, sed aliquid animae
- Quod non est impossibile intellectum possibilem et agentem in una substantia animae convenire
- Quod non fuit sententia Aristotelis de intellectu agente quod sit substantia separata, sed magis quod sit aliquid animae
- Quod anima humana, corrupto corpore, non corrumpitur
- Rationes probantes animam corrumpi corrupto corpore (et solutio ipsarum)
- Quod animae brutorum animalium non sunt immortales
- Quod anima humana incipiat cum corpore
- Solutio rationum praemissarum
- Quod anima non sit de substantia Dei
- Quod anima humana non traducatur cum semine
- Quod anima humana producatur in esse a Deo per creationem
- Rationes ad probandum quod anima humana causetur ex semine
- Solutio rationum praemissarum
- Quod nulli alii corpori nisi humano unitur substantia intellectualis ut forma
- Quod sunt aliquae substantiae intellectuales corporibus non unitae
- De multitudine substantiarum separatarum
- Quod in substantiis separatis non sunt multae unius speciei
- Quod substantia separata et anima non sunt unius speciei
- Quomodo accipiatur genus et species in substantiis separatis
- Quod substantiae separatae non accipiunt cognitionem a sensibilibus
- Quod intellectus substantiae separatae semper intelligit actu
- Quomodo una substantia separata intelligit aliam
- Quod substantiae separatae cognoscunt materialia
- Quod substantiae separatae cognoscunt singularia
- Utrum substantiae separatae naturali cognitione cognoscant omnia simul
Livre III
- Quod omne agens agit propter finem
- Quod omne agens agit propter bonum
- Quod malum est praeter intentionem in rebus
- Quod malum non est aliqua essentia
- Rationes quibus videtur probari quod malum sit natura vel res aliqua (et solutio ipsarum)
- Quod causa mali est bonum
- Quod malum fundatur in bono
- Quod malum non totaliter consumit bonum
- Quod malum habet aliquo modo causam
- Quod malum est causa per accidens
- Quod non est summum malum
- Quod finis cuiuslibet rei est bonum
- Quod omnia ordinantur in unum finem, qui est Deus
- Quomodo Deus sit finis rerum
- Quod omnia intendunt assimilari Deo
- Quomodo res imitentur divinam bonitatem
- Quod res intendunt naturaliter assimilari Deo in hoc quod est causa
- Quomodo diversimode res ordinantur in suos fines
- Quod motus caeli est a principio intellectivo
- Quomodo appetunt bonum etiam quae cognitione carent
- Quod intelligere Deum est finis omnis intellectualis substantiae
- Utrum felicitas consistat in actu voluntatis
- Quod felicitas humana non consistit in delectationibus carnalibus
- Quod felicitas non consistit in honoribus
- Quod felicitas hominis non consistit in gloria
- Quod felicitas hominis non consistit in divitiis
- Quod felicitas non consistit in potentia mundana
- Quod felicitas non consistit in bonis corporis
- Quod felicitas humana non consistit in sensu
- Quod ultima hominis felicitas non consistit in actibus virtutum moralium
- Quod ultima felicitas non sit in actu prudentiae
- Quod felicitas non consistit in operatione artis
- Quod ultima felicitas hominis consistit in contemplatione Dei
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae communiter habetur a pluribus
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae habetur per demonstrationem
- Quod felicitas humana non consistit in cognitione Dei quae est per fidem
- Utrum in hac vita homo possit intelligere substantias separatas per studium et inquisitionem scientiarum speculativarum
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Alexander
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas sicut ponit Averroes
- Quod ultima felicitas hominis non consistit in cognitione substantiarum separatarum qualem praedictae opiniones fingunt
- Quod non possumus in hac vita intelligere substantias separatas
- Quod anima in hac vita non intelligit seipsam per seipsam
- Quod non possumus in hac vita videre Deum per essentiam
- Quod ultima hominis felicitas non sit in hac vita
- Quod substantiae separatae non vident Deum per essentiam ex hoc quod cognoscunt eum per suam essentiam
- Quod in naturali cognitione quam habent substantiae separatae de Deo non quiescit earum naturale desiderium
- Quomodo Deus per essentiam videatur
- Quod nulla creata substantia potest sua naturali virtute pervenire ad videndum Deum per essentiam
- Quod intellectus creatus indiget aliqua influentia divini luminis ad hoc quod Deum per essentiam videat
- Rationes quibus videtur probari quod Deus non possit videri per essentiam, et solutiones earum
- Quod intellectus creatus non comprehendit divinam substantiam
- Quod nullus intellectus creatus, videndo Deum, videt omnia quae in eo videri possunt
- Quod omnis intellectus, cuiuscumque gradus, particeps esse potest divinae visionis
- Quod unus alio perfectius Deum videre potest
- Quomodo videntes divinam substantiam omnia videant
- Quod videntes Deum omnia simul vident in ipso
- Quod per visionem Dei aliquis fit particeps vitae aeternae
- Quod videntes Deum in perpetuum eum videbunt
- Qualiter in illa ultima felicitate omne desiderium hominis completur
- Quod Deus sua providentia gubernat res
- Quod Deus conservat res in esse
- Quod nihil dat esse nisi inquantum agit in virtute divina
- Quod Deus est causa operandi omnibus operantibus
- Quod Deus est ubique
- De opinione eorum qui rebus naturalibus proprias subtrahunt actiones
- Quomodo idem effectus sit a Deo et a natura agente
- Quod divina providentia non excludit totaliter malum a rebus
- Quod divina providentia non excludit contingentiam a rebus
- Quod divina providentia non excludit arbitrii libertatem
- Quod divina providentia non excludit fortunam et casum
- Quod providentia Dei sit singularium contingentium
- Quod providentia Dei sit omnium singularium immediate
- Quod executio divinae providentiae fit mediantibus causis secundis
- Quod mediantibus creaturis intellectualibus aliae creaturae reguntur a Deo
- Quod substantiae intellectivae inferiores reguntur per superiores
- De ordinatione Angelorum ad invicem
- De ordinatione hominum ad invicem et ad alia
- Quod inferiora corpora reguntur a Deo per corpora caelestia
- Epilogus praedictorum
- Quod corpora caelestia non imprimant in intellectus nostros
- Quod corpora caelestia non sunt causae voluntatum et electionum nostrarum
- Quod corporales effectus in istis inferioribus non sequuntur ex necessitate a corporibus caelestibus
- Quod motus caelestis corporis non sit causa electionum nostrarum ex virtute animae moventis, ut quidam dicunt
- Quod substantiae separatae creatae non possunt esse causa directe electionum et voluntatum nostrarum, sed solus Deus
- Quod motus voluntatis causatur a Deo, et non solum potentia voluntatis
- Quod electiones et voluntates humanae subduntur divinae providentiae
- Quomodo res humanae ad superiores causas reducantur
- Quomodo dicitur aliquis bene fortunatus, et quomodo adiuvetur homo ex superioribus causis
- De fato: an sit, et quid sit
- De certitudine divinae providentiae
- Quod immobilitas divinae providentiae utilitatem orationis non excludit
- Quomodo dispositio providentiae habeat rationem
- Quomodo Deus possit facere praeter ordinem suae providentiae, et quomodo non
- Quod Deus potest operari praeter ordinem rebus inditum, producendo effectus absque causis proximis
- Quod ea quae Deus facit praeter naturae ordinem non sunt contra naturam
- De miraculis
- Quod solus Deus facit miracula
- Quo modo substantiae spirituales aliqua mirabilia operantur, quae tamen non sunt vere miracula
- Quod opera magorum non sunt solum ex impressione caelestium corporum
- Unde magorum operationes efficaciam habeant
- Quod substantia intellectualis quae praestat efficaciam magicis operibus, non est bona secundum virtutem
- Quod substantia intellectualis cuius auxilio magicae artes utuntur, non est mala secundum suam naturam
- Rationes quibus probari videtur quod in Daemonibus non possit esse peccatum
- Quod in Daemonibus possit esse peccatum, et qualiter
- Solutio praemissarum rationum
- Quod speciali quadam ratione creaturae rationales divinae providentiae subduntur
- Quod creaturae rationales gubernantur propter seipsas, aliae vero in ordine ad eas
- Quod rationalis creatura dirigitur a Deo ad suos actus non solum secundum ordinem ad speciem, sed etiam secundum quod congruit individuo
- Quod divinitus hominibus leges dantur
- Quod lex divina principaliter hominem ordinat in Deum
- Quod finis legis divinae est dilectio Dei
- Quod divina lege ordinamur ad dilectionem proximi
- Quod per divinam legem homines ad rectam fidem obligantur
- Quod per quaedam sensibilia mens nostra dirigitur in Deum
- Quod latriae cultus soli Deo est exhibendus
- Quod divina lex ordinat hominem secundum rationem circa corporalia et sensibilia
- Qua ratione fornicatio simplex secundum legem divinam sit peccatum: et quod matrimonium sit naturale
- Quod matrimonium debet esse indivisibile
- Quod matrimonium debeat esse unius ad unam
- Quod matrimonium non debet fieri inter propinquos
- Quod non omnis carnalis commixtio est peccatum
- Quod nullius cibi usus est peccatum secundum se
- Quomodo secundum legem Dei homo ordinatur ad proximum
- Quod in humanis actibus sunt aliqua recta secundum naturam, et non solum quasi lege posita
- De consiliis quae dantur in lege divina
- De errore impugnantium voluntariam paupertatem
- De modis vivendi eorum qui voluntariam paupertatem sequuntur
- Quomodo paupertas sit bona
- Solutio rationum supra inductarum contra paupertatem
- Solutio eorum quae obiiciebantur contra diversos modos vivendi eorum qui assumunt voluntariam paupertatem
- De errore eorum qui perpetuam continentiam impugnant
- Contra eos qui vota impugnant
- Quod neque merita neque peccata sint paria
- Quod actus hominis puniuntur vel praemiantur a Deo
- De differentia et ordine poenarum
- Quod non omnia praemia et poenae sunt aequales
- De poena quae debetur peccato mortali et veniali per respectum ad ultimum finem
- Quod per peccatum mortale ultimo fine aliquis in aeternum privatur
- Quod peccata puniuntur etiam per experientiam alicuius nocivi
- Quod iudicibus licet poenas inferre
- Quod homo indiget divino auxilio ad beatitudinem consequendam
- Quod per auxilium divinae gratiae homo non cogitur ad virtutem
- Quod divinum auxilium homo promereri non potest
- Quod praedictum divinum auxilium gratia nominatur, et quid sit gratia gratum faciens
- Quod gratia gratum faciens causat in nobis dilectionem Dei
- Quod divina gratia causat in nobis fidem
- Quod divina gratia causat in nobis spem
- De donis gratiae gratis datae; in quo de divinationibus Daemonum
- Quod homo indiget auxilio gratiae ad perseverandum in bono
- Quod ille qui decidit a gratia per peccatum, potest iterum per gratiam reparari
- Quod homo a peccato liberari non potest nisi per gratiam
- Qualiter homo a peccato liberatur
- Quod rationabiliter homini imputatur si ad Deum non convertatur, quamvis hoc sine gratia non possit
- Quod homo in peccato existens sine gratia peccatum vitare non potest
- Quod Deus aliquos a peccato liberat, et aliquos in peccato relinquit
- Quod Deus nemini est causa peccandi
- De praedestinatione, reprobatione, et electione divina
Livre IV
- Quod sit generatio, paternitas et filiatio in divinis
- Quod filius Dei sit Deus
- Quid opinatus sit Photinus de filio Dei, et eius improbatio
- Opinio Sabellii de filio Dei, et eius improbatio
- De opinione Arii circa filium Dei
- Improbatio opinionis Arii de filio Dei
- Solutio ad auctoritates quas Arius pro se inducebat
- Solutio ad auctoritates Photini et Sabellii
- Rationes contra generationem et processionem divinam
- Quomodo accipienda sit generatio in divinis, et quae de filio Dei dicuntur in Scripturis
- Quomodo filius Dei dicatur Dei sapientia
- Quod non est nisi unus filius in divinis
- Solutio ad rationes supra inductas contra generationem divinam
- De spiritu sancto, quod sit in divinis
- Rationes ex quibus aliqui spiritum sanctum existimaverunt esse creaturam
- Quod spiritus sanctus sit verus Deus
- Quod spiritus sanctus sit subsistens persona
- Quomodo intelligenda sunt quae de spiritu sancto dicuntur
- De effectibus attributis spiritui sancto in Scripturis respectu totius creaturae
- De effectibus attributis spiritui sancto in sacra Scriptura respectu rationalis creaturae, quantum ad ea quae Deus nobis largitur
- De effectibus attributis spiritui sancto secundum quod movet creaturam in Deum
- Solutio rationum supra inductarum contra divinitatem spiritus sancti
- Quod spiritus sanctus procedat a filio
- Rationes ostendere volentium quod spiritus sanctus non procedat a filio, et solutio ipsarum
- Quod non sunt nisi tres personae in divinis pater, filius et spiritus sanctus
- De incarnatione verbi secundum traditionem sacrae Scripturae
- De errore Photini circa incarnationem
- De errore Manichaeorum circa incarnationem
- De errore Valentini circa incarnationem
- De errore Apollinaris circa corpus Christi
- De errore Arii et Apollinaris circa animam Christi
- De errore Apollinaris dicentis animam rationalem non fuisse in Christo, et de errore Origenis dicentis animam Christi ante mundum fuisse creatam
- De errore Theodori Mopsuesteni et Nestorii circa unionem verbi ad hominem
- Contra errorem Eutychetis
- De errore Macarii Antiocheni ponentis unam tantum voluntatem in Christo
- Contra eos qui dixerunt ex anima et corpore non esse aliquid unum constitutum in Christo
- Contra eos qui ponunt duo supposita vel duas hypostases in una persona Christi
- Quid Catholica fides sentiat de incarnatione Christi
- Obiectiones contra fidem incarnationis
- Quomodo oporteat intelligere incarnationem filii Dei
- Quod assumptio humanae naturae maxime competebat verbo Dei
- Quod humana natura assumpta a verbo non praeextitit assumptioni, sed in ipsa conceptione fuit assumpta
- Quod natura assumpta a verbo in ipsa conceptione fuit perfecta quantum ad animam et corpus
- Quod Christum decuit nasci ex virgine
- Quod Christus natus est de spiritu sancto
- Quod Christus non fuit filius spiritus sancti secundum carnem
- Quod non sit dicendum Christum esse creaturam
- Solutio rationum contra incarnationem superius positarum
- Quod peccatum originale traducatur a primo parente in posteros
- Obiectiones contra peccatum originale
- Solutio obiectionum positarum
- Rationes quibus videtur probari quod non fuit conveniens Deum incarnari
- Quod conveniens fuit Deum incarnari
- Solutio rationum supra positarum contra convenientiam incarnationis
- De necessitate sacramentorum
- De distinctione sacramentorum veteris et novae legis
- De numero sacramentorum novae legis
- De Baptismo
- De confirmatione
- De Eucharistia
- De errore infidelium circa sacramentum Eucharistiae
- Solutio praemissarum difficultatum, et primo quoad conversionem panis in corpus Christi
- Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte loci
- Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte accidentium
- Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte actionis et passionis
- Solutio eorum quae obiiciebantur ex parte fractionis
- Solutio auctoritatis inductae
- Ex quali pane et vino debet confici hoc sacramentum
- De sacramento poenitentiae. Et primo, quod homines post gratiam sacramentalem acceptam peccare possunt
- Quod homo peccans post sacramentorum gratiam potest converti per gratiam
- De necessitate poenitentiae et partium eius
- De sacramento extremae unctionis
- De sacramento ordinis
- De distinctione ordinum
- De episcopali potestate: et quod in ea unus sit summus
- Quod per malos ministros sacramenta dispensari possunt
- De sacramento matrimonii
- Quod per Christum resurrectio corporum sit futura
- Obiectiones contra resurrectionem
- Solutio praemissarum obiectionum
- Quod homines resurgent immortales
- Quod in resurgentibus non erit usus ciborum neque venereorum
- Quod corpora resurgentium erunt eiusdem naturae
- Quod corpora resurgentium erunt alterius dispositionis
- De qualitate corporum glorificatorum
- De loco corporum glorificatorum
- De sexu et aetate resurgentium
- De qualitate corporum resurgentium in damnatis
- Quomodo substantiae incorporeae patiantur ab igne corporeo
- Quod animae statim post separationem a corpore poenam vel praemium consequuntur
- Quod animae sanctorum post mortem habent voluntatem immutabilem in bono
- Quod animae malorum post mortem habent voluntatem immutabilem in malo
- De immutabilitate voluntatis in animabus in Purgatorio detentis
- De immutabilitate voluntatis communiter in omnibus animabus post separationem a corpore
- De finali iudicio
- De statu mundi post iudicium