Pismo Święte jasno mówi, że tchnione przez Boga Pisma nigdy nie miały być prywatną własnością zwykłych ludzi, lecz zostały powierzone wykwalifikowanym osobom wyznaczonym przez Boga. Byli to ci, których Bóg upoważnił do nauczania i interpretowania wyroczni Bożych Jego ludowi, aby uchronić kogokolwiek przed błędną interpretacją i wypaczaniem objawionego Słowa.
Autorytet Starego Testamentu
Zgodnie z Biblią hebrajską Bóg powierzył kapłanom Prawo Mojżeszowe oraz wszelkie późniejsze objawienia, aby pouczali w nich lud:
„I rzekł Pan do Aarona: Wina i wszelkiego, co upoić może, pić nie będziecie, ty i synowie twoi, gdy wchodzicie do przybytku świadectwa, abyście nie pomarli; bo przykazanie wieczne jest w rodzaje wasze. A żebyście mieli umiejętność rozeznania między rzeczą świętą i nieświętą, między zmazaną i czystą: A żebyście uczyli syny Izraelowe wszystkich ustaw moich, które mówił Pan do nich przez rękę Mojżeszowę.” Kpł 10,8-11I rzekł Pan do Aarona:
„Jeźli trudny a wątpliwy u ciebie sąd obaczysz między krwią a krwią, między sprawą a sprawą, trądem a trądem: i sędziów między bramami twemi obaczysz słowa różne, wstań a wstąp na miejsce, które obrał Pan, Bóg twój. I przyjdziesz do kapłanów rodu Lewitskiego, i do sędziego, który na on czas będzie, i pytać się od nich będziesz: którzy oznajmią tobie sądu prawdę. I uczynisz, cokolwiek ci powiedzą przełożeni miejsca, które obrał Pan, i nauczą cię Według zakonu jego: i będziesz zdania ich naśladował: ani ustąpisz ni w prawo ni w lewo.” Pwt 17,8-11Jeźli trudny a wątpliwy u ciebie sąd obaczysz między krwią a krwią, między sprawą a sprawą, trądem a trądem: i sędziów między bramami twemi obaczysz słowa różne, wstań a wstąp na miejsce, które obrał Pan, Bóg twój.
„Lewiemu téż rzekł: Doskonałość twoja i nauka twoja mężowi świętemu twemu, któregoś doświadczył w pokuszeniu, i osądziłeś u wód sprzeciwieństwa. Który rzekł ojcu swemu i matce swéj: Nie znam was: a braciéj swej: Nie wiem o was: i nie znali synów swoich: ci strzegli mów twoich, i przymierze twe zachowali. Sądy twoje, o Jakóbie, i zakon twój, o Izraelu, będą kłaść kadzenie w zapalczywości twojéj, i całopalenie na ołtarzu twoim. Błogosław, Panie, mocy jego, a sprawy rąk jego przyjmij: potłucz grzbiety nieprzyjaciół jego: a którzy go nienawidzą, niechaj nie powstaną.” Pwt 33,8-11Lewiemu téż rzekł: Doskonałość twoja i nauka twoja mężowi świętemu twemu, któregoś doświadczył w pokuszeniu, i osądziłeś u wód sprzeciwieństwa.
„I ustanowił sędziów w kraju we wszystkich warownych miastach Judy, w każdym mieście z osobna. I powiedział do sędziów: «Zważajcie na to, co czynicie, bo nie sądzicie dla człowieka, lecz dla Jahwe, który jest z wami, gdy wydajcie wyrok. Niech więc strach przed Jahwe będzie na was; uważajcie na to, co czynicie, gdyż u Jahwe, naszego Boga, nie ma nieprawości, stronniczości ani przyjmowania łapówek». „Również w Jerozolimie Jozafat ustanowił niektórych z Lewitów, kapłanów oraz naczelników domów ojcowskich Izraela dla sądu Jahwe i do rozstrzygania sporów. Gdy powrócili do Jerozolimy, nakazał im tymi słowy: «Tak będziecie czynić w bójźni Jahwe, wiernie i całym sercem. Ilekroć jakikolwiek spór dotrze do was od waszych braci mieszczącym w swoich miastach, między krwią a krwią, między prawem a przykazaniem, ustawami a wyrokami, będziecie ich ostrzegać, aby nie stali się winnymi przed Jahwe, i aby gniew nie spadł na was i na waszych braci. Tak będziecie czynić, a nie popełnicie grzechu. I oto Amariasz, najwyższy kapłan, będzie nad wami we wszystkim, co dotyczy Jahwe, a Zebadiasz, syn Izmaela, władca domu Judy, we wszystkim, co dotyczy króla. A Lewici będą urzędnikami przed wami. Bądźcie mocni i działajcie, a Jahwe niech będzie z tym, kto czyni dobrze»”. 2 Krn 19,5-11I postanowił sędzię w ziemi po wszystkich miastach Judzldch obronnych na każdem miejscu,
„I przyszli do Jeruzalem miesiąca piątego, ten jest siódmy rok królewski. Bo pierwszego dnia miesiąca pierwszego począł wychodzić z Babilonu, a pierwszego dnia miesiąca piątego przyszedł do Jeruzalem, według ręki Boga jego dobréj nad nim. Bo Ezdrasz przygotował serce swe, aby szukał zakonu Pańskiego i czynił i nauczał w Izraelu przykazania i sądu.” Ezd 7,8-10I przyszli do Jeruzalem miesiąca piątego, ten jest siódmy rok królewski.
„I zebrał się wszystek lud jako mąż jeden na plac, który jest przed wodną bramą, i rzekli Ezdraszowi pisarzowi, aby przyniósł księgi zakonu Mojżeszowego, który był przykazał Pan Izraelowi. Przyniósł tedy Ezdrasz kapłan zakon przed zgromadzeniem meżów i niewiast i wszystkich, którzy rozumieć mogli, pierwszego dnia miesiąca siódmego. I czytał w nim jawnie na placu, który był przed wodną bramą, od poranku aż dopołudnia przed oczyma mężów i niewiast i mądrych: a uszy wszystkiego ludu były nastawione ku księgom. I stanął Ezdrasz pisarz na stopniu drzewianym, który był uczynił na mówienie, a podle niego stanęli Mathathiasz i Semeja i Ania i Urya i Helcya i Maasya po prawej stronie jego: a po lewej Phadaja, Misael i Melchia i Hasum i Hasbadana, Zacharya i Mosollam.
I otworzył Ezdrasz księgi przed wszystkim ludem; bo stał wyższy nad wszystkim ludem: a gdy je otworzył, powstał wszystek lud. I błogosławił Ezdrasz Panu, Bogu wielkiemu: i odpowiedział wszystek lud: Amen, amen! podnosząc ręce swoje. I nachylili się i kłaniali ię Bogu twarzami na ziemię. A Jozue i Bani i Serebia, Jamin, Akkub, Sephtaj, Odya, Maasya, Celita, Azaryasz, Jozabel, Hanan, Phalaja, Lewitowie czynili pomilcze nie między ludem ku słuchaniu zakonu: a lud stanął na swem miejscu. I czytali w księgach zakonu Bożego wyraźliwie i jaśnie ku wyrozumieniu: i rozumieli, gdy czytano. A Nehemiasz, (ten jest Athersatha), i Ezdrasz, kapłan i pisarz, i Lewitowie wykładający wszystkiemu ludowi: Dzień poświęcony jest Panu, Bogu naszemu, nie smęćcież się ani płaczcie. (Bo płakał wszystek lud, gdy słuchał słów zakonu.)
I rzekł im: Idźcież, jedzcie rzeczy tłuste i pijcie słodycz, a posyłajcie części tym, którzy sobie nie nagotowali; bo święty Panu dzień jest, a nie bądźcie smutni; wesele bowiem Pańskie jest moc nasza. A Lewitowie czynili pomilczenie między wszystkim ludem, mówiąc: Milczcie; bo dzień święty jest, a nie żałujcie. Odszedł tedy wszystek lud, aby jadł i pił i posyłał części i czynił wielkie wesele, iż wyrozumieli słowa, których nauczył ich był. A drugiego dnia zebrali się przedniejsi domów wszystkiego ludu, i kapłani i Lewitowie, do Ezdrasza pisarza, aby im wykładał słowa zakonu.
I naleźli napisano w zakonie, że Pan rozkazał w ręce Mojżesza, aby synowie Izraelscy mieszkali w kuczkach w dzień uroczysty miesiąca siódmego: A iżby opowiadali i rozgłaszali po wszystkich mieściech ich i w Jeruzalem, mówiąc: Wynidźcie na górę a przynieście gałęzia oliwnego i gałązek mirtu i gałęzia palmowego i gałęzia drzewa gajowego, aby się naczyniło kuczek, jako jest napisano. I wyszedł lud i przynieśli. I poczynili sobie kuczki każdy na domie swoim i w sieniach swoich i w sieniach domu Bożego i na placu wodnéj bramy i na placu bramy Ephraim. Uczyniło tedy wszystko zgromadzenie tych, którzy się byli wrócili z poimania, kuczki i mieszkali w kuczkach; bo nie uczynili byli tak synowie Izraelscy ode dni Jozuego, syna Nun, aż do dnia onego. I było wesele bardzo wielkie. A na księgach zakonu Bożego czytał na każdy dzień od pierwszego dnia aż do dnia ostatecznego: i czynili święto przez siedm dni a dnia ósmego zgromadzenie według obrzędu.” Ne 8,1-18I przyszedł był miesiąc siódmy: a synowie Izraelowi byli w mieściech swoich. I zebrał się wszystek lud jako mąż jeden na plac, który jest przed wodną bramą, i rzekli Ezdraszowi pisarzowi, aby przyniósł księgi zakonu Mojżeszowego, który był…
To wyjaśnia, dlaczego Bóg surowo karcił kapłanów i groził im, ilekroć błądzili lub ulegali zepsuciu. Przecież skorumpowane kapłanów prowadziłoby do wypaczenia znaczenia Słowa Bożego, co z kolei skutkowałoby zwiedzeniem i oszukaniem ludu Bożego:
„Umilknął lud mój, że nie miał umiejętności: iżeś ty odrzucił umiejętności, odrzucę cię, abyś mi w kapłaństwie nie służył: a zapomniałeś zakonu Boga twego, zapomnę i Ja synów twoich. Wedle mnóstwa ich, tak zgrzeszyli przeciwko mnie: sławę ich w sromotę odmienię. Grzechy ludu mego jeść będą, a do nieprawości ich podnosić będą dusze ich. I będzie jako lud, tak kapłan, a nawiedzę na nim drogi jego i myśli jego oddam mu.” Oz 4,6-9Umilknął lud mój, że nie miał umiejętności: iżeś ty odrzucił umiejętności, odrzucę cię, abyś mi w kapłaństwie nie służył: a zapomniałeś zakonu Boga twego, zapomnę i Ja synów twoich.
„A teraz do was to przykazanie, o kapłani! Jeźli nie będziecie chcieć słuchać a jeźli nie będziecie chcieć kłaść na serce, abyście dali chwałę imieniowi memu, mówi Pan zastępów, puszczę na was niedostatek, i przeklinać będę błogosławieństwa wasze i przeklnę je; iżeście nie położyli na serca. Oto Ja rzucę wam łopatkę i zaprószę na twarzy wasze łajnem uroczystych świąt waszych, i nie puści się was. A doznacie, żem posłał do was to rozkazanie, żeby było przymierze moje z Lewi, mówi Pan zastępów. Przymierze moje było z nim żywota i pokoju, i dałem mu bojaźń, i bał się mnie i lękał się od oblicza imienia mego. Zakon prawdy był w uściech jego, a nieprawość nie nalazła się w wargach jego, w pokoju a w prawości chodził zemną, a mnogie odwiódł od nieprawości. Bo wargi kapłańskie będą strzedz umiejętności, i zakonu pytać będą z ust jego, ponieważ Aniołem Pana zastępów jest. Aleście wy zstąpili z drogi i zgorszyliście wielu w zakonie, skaziliście przymierze Lewi, mówi Pan zastępów. Przetóż i Ja uczyniłem was wzgardzone i poniżone wszym narodom, tak jakoście nie strzegli dróg moich, a mieliście wzgląd na osobę w zakonie.” Ml 2,1-9A teraz do was to przykazanie, o kapłani!
Autorytet Nowego Testamentu
Sam Chrystus uznał autorytet nauczycielski faryzeuszów i uczonych w Piśmie, pomimo faktu, że ich tradycje sprzeciwiały się Słowu Bożemu:
„Wtedy faryzeusze i uczeni w Piśmie przybyli do Jezusa z Jerozolimy i rzekli: «Dlaczego Twoi uczniowie łamią tradycję starszych? Nie myją bowiem swoich rąk, gdy jedzą chleb». On im odpowiedział: «Dlaczego wy sami przekraczacie przykazanie Boże dla Waszej tradycji? Bóg bowiem powiedział: „Czcij ojca i matkę” oraz: „Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmiercią zginie”. A wy mówicie: „Ktokolwiek powie ojcu lub matce: „To, czym byś ode mnie odniósł korzyść, jest dar złożony Bogu”, ten nie musi czcić swojego ojca”. I tak unieważniliście słowo Boże dla Waszej tradycji. Obłudnicy, dobrze prorokował o was Izajasz: „Ten lud czci Mnie wargami, ale ich serce jest daleko ode Mnie. Lecz próżno Mnie czczą, nauczając jako doktryn nakazów ludzkich”».” Mt 15,1-9Tedy przystąpili do niego Doktorowie z Jeruzalem i Pharyzeuszowie, mówiąc:
„Tedy Jezus mówił do rzesze i do uczniów swoich, Rzekąc: Na stolicy Mojżeszowéj usiedli Doktorowie i Pharyzeuszowie. Wszystko tedy, cokolwiek wam rozkażą, zachowywajcie i czyńcie, ale wedle uczynków ich nie czyńcie; albowiem mówią, a nie czynią. Bo wiążą brzemiona ciężkie i nieznośne i kładą na ramiona ludzkie, a palcem swym nie chcą się ich ruszyć. A wszystkie sprawy swe czynią, aby byli widziani od ludzi; albowiem rozszerzają bramy swe, i większe czynią kraje. A miłują pierwsze siedzenia na wieczerzach i pierwsze stolice w bóżnicach, I pozdrowiania na rynku, i być zwanymi od ludzi Rabbi. Ale wy nie zówcie się Rabbi; albowiem jeden jest nauczyciel wasz, a wszyscy jesteście bracia. I ojca nie zówcie sobie na ziemi; albowiem jeden jest Ojciec wasz, który jest w niebiesiech. Ani się zówcie nauczycielmi, gdyż jeden nauczyciel wasz, Chrystus. Który jest większy z was, będzie sługą waszym. A ktoby się wywyższał, będzie uniżon: a ktoby się uniżał, będzie wywyższon.” Mt 23,1-12Tedy Jezus mówił do rzesze i do uczniów swoich,
Następnie Pan obiecał zastąpić tych niegodziwych rządzących własnymi uczonymi w Piśmie i przywódcami, aby właściwie poprowadzić prawdziwy lud Boży:
„Przeto oto Ja posyłam do was proroki i mędrce i Doktory, a z nich zabijecie i ukrzyżujecie, i z nich ubiczujecie w bóżnicach waszych, i będziecie prześladować od miasta do miasta. Aby przyszła na was wszystka krew sprawiedliwa, która rozlana jest na ziemi, ode krwie Abla sprawiedliwego, aż do krwie Zacharyasza, syna Barachiaszowego, któregoście zabili między kościołem i ołtarzem. Zaprawdę powiadam wam: Przyjdzie to wszystko na ten naród.” Mt 23,34-36Przeto oto Ja posyłam do was proroki i mędrce i Doktory, a z nich zabijecie i ukrzyżujecie, i z nich ubiczujecie w bóżnicach waszych, i będziecie prześladować od miasta do miasta.
„A Bógci postanowił niektóre w kościele: najprzód Apostoły, powtóre proroki, potrzecie nauczyciele, potem mocy, ktemu łaski uzdrawiania, podpomagania, rządzenia, różności języków i wykładania mów. Izali wszyscy Apostółmi? Izali wszyscy prorokami? Izali wszyscy nauczycielmi? Izali wszyscy mocami? Izali wszyscy łaskę mają uzdrawiania? Izali wszyscy języki mówią? Izali wszyscy tłómaczą? Pragnijcie lepszych darów. A jeszcze zacniejszą drogę wam ukazuję.” 1 Kor 12,28-31A Bógci postanowił niektóre w kościele: najprzód Apostoły, powtóre proroki, potrzecie nauczyciele, potem mocy, ktemu łaski uzdrawiania, podpomagania, rządzenia, różności języków i wykładania mów.
„Lecz każdemu z nas dana jest łaska wedle miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi: Wstąpiwszy na wysokość, wiódł więźnie poimane, i dał dary ludziom. (A to, że wstąpił, cóż jest, jedno iż pierwéj był zstąpił do niższych części ziemie? Który zstąpił, tenżeć jest, który téż wstąpił nad wszystkie niebiosa, aby napełnił wszystko).
I tenże dał niektóre Apostoly, a niektóre proroki, a drugie Ewangelisty, a inne pasterze i doktory: Ku wykonaniu świętych, ku robocie posługowania, ku budowaniu ciała Chrystusowego, Ażbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary i poznania Syna Bożego, w męża doskonałego, w miarę wieku zupełności Chrystusowéj. Abyśmy już nie byli dziećmi chwiejącemi się, i nie byli uniesieni od każdego wiatru nauki przez złość ludzką, przez chytrość na oszukanie błędu. A czyniąc prawdę w miłości, żebyśmy rośli w nim we wszystkiem, który jest głowa, Chrystus, Z którego wszystko ciało złożone i spojone będąc, przez wszystkie stawy dodawania wedle skuteczności podług miary każdego członka, czyni pomnożenie ciała ku zbudowaniu samego siebie w miłości.” Ef 4,7-16Lecz każdemu z nas dana jest łaska wedle miary daru Chrystusowego.
Chrystus obiecał posłać Apostołów i ich naśladowców w mocy Ducha Świętego, aby poprawnie przypomnieli sobie to, czego ich nauczał, a także aby objawili wszelkie dodatkowe objawienie, które Duch objawi przez nich:
„Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imię moje, on was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, comkolwiek wam powiedział.” J 14,26Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w imię moje, on was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, comkolwiek wam powiedział.
„A gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Ducha prawdy, który od Ojca pochodzi, on o mnie świadectwo dawać będzie. I wy świadectwo wydawać będziecie; bo zemną od początku jesteście.” J 15,26-27A gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Ducha prawdy, który od Ojca pochodzi, on o mnie świadectwo dawać będzie.
„Jeszcze wam wiele mam mówić, ale teraz znieść nie możecie. Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, nauczy was wszelkiéj prawdy; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i co przyjść ma, oznajmi wam.” J 16,12-13Jeszcze wam wiele mam mówić, ale teraz znieść nie możecie.
„Rzekł im tedy zasię: Pokój wam. Jako mię posłał Ojciec, i Ja was posyłam. To powiedziawszy, tchnął na nie, i rzekł im: Weźmijcie Ducha Świętego. Których odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a których zatrzymacie, są zatrzymane.” J 20,21-23Rzekł im tedy zasię: Pokój wam. Jako mię posłał Ojciec, i Ja was posyłam.
„Co też opowiadamy, nie przez uczone słowa ludzkiéj mądrości, ale przez naukę Ducha duchownym duchowne rzeczy przystósując.” 1 Kor 2,13Co też opowiadamy, nie przez uczone słowa ludzkiéj mądrości, ale przez naukę Ducha duchownym duchowne rzeczy przystósując.
„A Duch jawnie powiada, iż w ostateczne czasy odstąpią niektórzy od wiary, przystawając do duchów obłędliwych i nauk czartowskich,” 1 Tm 4,1A Duch jawnie powiada, iż w ostateczne czasy odstąpią niektórzy od wiary, przystawając do duchów obłędliwych i nauk czartowskich,
Następnie Apostołowie ustanowili biskupów/prezbiterów, aby ich zastąpili i zachowali depozyt wiary, który został im powierzony przez tego samego Ducha Świętego, który napełnił ich tak samo, jak świętych Apostołów i proroków:
„A z Miletu posławszy do Ephezu, przyzwał starszych kościelnych. Którzy gdy przyszli do niego i byli wespółek, rzekł im: Wy wiecie od pierwszego dnia, któregom wszedł do Azyi, jakom z wami był przez wszystek czas. Służąc Panu z wszelaką pokorą i ze łzami i pokusami, które na mię przychadzały z zasadzek żydowskich: Jakom nie opuścił nic pożytecznego, żebych wam oznajmić nie miał i nauczyć was jawnie i po domiech. Oświadczając Żydom i poganom pokutę ku Bogu i wiarę w Pana naszego, Jezusa Chrystusa. A teraz oto ja związany duchem, idę do Jeruzalem, nie wiedząc, co w niem na mię przyjść ma. Jedno, że Duch święty po wszystkich mieściech świadczy mi, powiadając, że mię więzienia i utrapienia czekają w Jeruzalem. Ale za nic sobie tego nie ważę, i zdrowia mego drożéj sobie nie szacuję, niźli mnie samego, bym tylko dokończył biegu mego i posługi, którąm wziął od Pana Jezusa, ku oświadczeniu Ewangelii łaski Bożéj.
A teraz oto ja wiem, że nie oglądacie więcéj oblicza mego wy wszyscy, przez którem przeszedł, przepowiadając królestwo Boże. Przetóż oświadczam się wam dnia dzisiejszego, żem czysty jest ode krwie wszystkich. Albowiemem się nie chronił, żebych wam nie miał oznajmiać wszelkiéj rady Bożéj. Pilnujcie sami siebie i wszystkiéj trzody, nad którą was Duch Ś. postanowił biskupami, abyście rządzili kościół Boży, którego nabył krwią swoją. Jać wiem, że po odejściu mojem wnidą między was wilcy drapieżni, nie folgując trzodzie. I z was samych powstaną mężowie mówiący przewrotności, aby odwiedli ucznie za sobą. Dlategóż czujcie, pomniąc, żem przez trzy lata w nocy i we dnie nie przestawał napominać z was każdego ze łzami.
A teraz poruczam was Bogu i słowu łaski jego, który mocen jest zbudować i dać dziedzictwo między wszystkimi poświęconymi. Srebra i złota, albo szaty żadnegom nie pożądał. Jako sami wiecie, iż moim potrzebom i tych, którzy są ze mną, służyły te ręce. Wszystkom wam ukazał, iż tak pracując potrzeba podejmować słabe, a pamiętać na słowo Pana Jezusowe, że on mówił: Szczęśliwsza jest dawać, niżeli brać.” Dz 20,17-35A z Miletu posławszy do Ephezu, przyzwał starszych kościelnych.
„Miej wzór zdrowych słów, któreś odemnie słyszał, w wierze i w miłości w Chrystusie Jezusie. Strzeż dobréj rzeczy zwierzonéj przez Ducha Ś., który w nas mieszka.” 2 Tm 1,13-14Miej wzór zdrowych słów, któreś odemnie słyszał, w wierze i w miłości w Chrystusie Jezusie.
„Ty tedy, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie: A coś słyszał odemnie przez wiele świadków, tóż zalecaj wiernym ludziom, którzy sposobni będą i inszych uczyć.” 2 Tm 2,1-2Ty tedy, synu mój! zmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie:
„Tytusowi, miłemu synowi według spólnéj wiary, łaska i pokój od Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego. Dlategom cię zostawił w Krecie, abyś to, czego nie dostawa, naprawił i postanowił kapłany po miastach, jakom i ja tobie rozrządził: Jeźli kto jest bez winy, mąż jednéj żony, syny wierne mający, nie obwinowane w zbytku, albo nie poddane. Albowiem biskup ma być bez winy, jako szafarz Boży, nie pyszny, nie gniewliwy, nie winopilca, nie bijący, nie chciwy zysku szkaradnego; Ale wdzięcznie goście przyjmujący, dobrotliwy, trzeźwy, sprawiedliwy, święty, powściągliwy, Trzymający się téj, która jest wedle nauki, wiernéj mowy, iżby mógł napominać przez zdrową naukę i tych, którzy się sprzeciwiają, przekonać.
Albowiem jest wiele nieposłusznych, próżnomównych i zwodzicielów, a najwięcéj, którzy są z obrzezania. Których trzeba przekonywać, którzy całe domy podwracają, ucząc co nie potrzeba, dla zysku sprosnego. Powiedział niektóry z nich, własny ich prorok: Kreteńczykowie zawsze kłamliwi, złe bestye, brzuchowie leniwi. To świadectwo jest prawdziwe. Dla któréj przyczyny ostrze je karz, aby zdrowi byli w wierze. Nie bawiąc się Żydowskiemi baśniami i mandatami ludzi, którzy się od prawdy odwracają.” Tt 1,4-14Tytusowi, miłemu synowi według spólnéj wiary, łaska i pokój od Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego.
Błogosławieni Apostołowie ponadto oczekiwali i nakazywali, aby wierni w pełni poddali się tym napełnionym Duchem liderom Kościoła:
„A jeźliby zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź, a karz go między tobą i onym samym, jeźli cię usłucha, pozyszczesz brata twego. Ale jeźli cię nie usłucha, weźmij z sobą jeszcze jednego albo dwu, aby w uściech dwu albo trzech świadków stanęło wszelkie słowo. A jeźliby ich nie usłuchał, powiedz kościołowi; a jeźliby kościoła nie usłuchał, niech ci będzie jako poganin i celnik. Zaprawdę powiadam wam: Cobyściekolwiek związali na ziemi, będzie związano i na niebie, a cobyściekolwiek rozwiązali na ziemi, będzie rozwiązano i w niebie. Zasię powiadam wam, iż gdyby się z was dwaj zezwolili na ziemi, o wszelką rzecz, o którąby prosili, stanie się im od Ojca mego, który jest w niebiesiech. Albowiem gdzie są dwaj albo trzéj zgromadzeni w imię moje, tamem jest w pośrodku ich.” Mt 18,15-20A jeźliby zgrzeszył przeciwko tobie brat twój, idź, a karz go między tobą i onym samym, jeźli cię usłucha, pozyszczesz brata twego.
„A proszę was, bracia! znacie dom Stephana i Fortunata i Achaika, iż są pierwiastki Achajéj, a iż się podali na posługowanie świętym, Abyście i wy poddawali się takowym, i każdemu pomagającemu i pracującemu.” 1 Kor 16,15-16A proszę was, bracia! znacie dom Stephana i Fortunata i Achaika, iż są pierwiastki Achajéj, a iż się podali na posługowanie świętym,
„A prosimy was, bracia! abyście znali te, którzy pracują między wami, i którzy są przełożonymi waszymi w Panu, i napominają was, iżbyście je bardziej miłowali dla ich prace. pokój miejcie z nimi.” 1 Tes 5,12-13A prosimy was, bracia! abyście znali te, którzy pracują między wami, i którzy są przełożonymi waszymi w Panu i napominają was,
„Kapłani, którzy dobrze rządzą, niech będą miani godnymi dwojakiéj czci, a najwięcéj, którzy pracują w słowie i w nauce. Albowiem mówi Pismo: Nie zawiążesz gęby wołowi młócącemu; i: Godny jest robotnik zapłaty swojéj, Przeciwko kapłanowi nie przyjmuj skargi, chyba za dwiema albo trzema świadkami. Grzeszące strofuj przed wszystkimi, aby i drudzy bojaźń mieli.” 1 Tm 5,17-20Kapłani, którzy dobrze rządzą, niech będą miani godnymi dwojakiéj czci, a najwięcéj, którzy pracują w słowie i w nauce.
„Bądźcie posłuszni przełożonym waszym i bądźcie im poddani; albowiem oni czują, jako którzy za dusze wasze liczbę oddać mają: aby to z weselem czynili, a nie wzdychając; bo to wam nie pożyteczno. … Pozdrówcie wszystkie przełożone wasze i wszystkie święte. Pozdrawiają was bracia ze Włoch.” Hbr 13,17. 24Bądźcie posłuszni przełożonym waszym i bądźcie im poddani; albowiem oni czują, jako którzy za dusze wasze liczbę oddać mają: aby to z weselem czynili, a nie wzdychając; bo to wam nie pożyteczno.
„Starszych tedy, którzy są między wami, proszę, spółstarszy i świadek mąk Chrystusowych, oraz i onéj, która się ma objawić w przyszły czas, uczestnik chwały: Paście trzodę Bożą, która jest między wami, doglądając nie poniewolnie, ale dobrowolnie wedle Boga; ani dla sprosnego zysku, ale z dobréj woli: Ani jako panujący nad księżą, ale wzormi będąc trzody z chuci. A gdy się okaże książę pasterzów, weźmiecie niewiędnący wieniec chwały. Także młodsi poddanymi bądźcie starszym. A wszyscy jedni drugim pokorę pokazujcie, gdyż Bóg pysznym sie sprzeciwia, a pokornym łaskę dawa.” 1 P 5,1-5Starszych tedy, którzy są między wami, proszę, spółstarszy i świadek mąk Chrystusowych, oraz i onéj, która się ma objawić w przyszły czas, uczestnik chwały:
Przecież sam nasz Pan powiedział, że kiedy człowiek przyjmuje kogokolwiek, kogo On posyła, i poddaje mu się, to poddaje się zarówno Jemu, jak i Ojcu. Ostrzega ponadto, że odrzucenie tego, komu On dał władzę nad swoim Kościołem, jest tym samym, co odrzucenie zarówno Ojca, jak i Jego:
„Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje: a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mię posłał.” Mt 10,40Kto was przyjmuje, mnie przyjmuje: a kto mnie przyjmuje, przyjmuje tego, który mię posłał.
„Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi. Kto zaś Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał”. Łk 10,16Kto was słucha, mnie słucha, a kto wami gardzi, mną gardzi, a kto mną gardzi, gardzi onym, który mię posłał.
„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje, jeźlibym kogo posłał, mię przyjmuje: a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał.” J 13,20Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje, jeźlibym kogo posłał, mię przyjmuje: a kto mię przyjmuje, onego przyjmuje, który mię posłał.
„Jakoś ty mię posłał na świat, i Jam je posłał na świat. A za nie Ja poświęcam samego siebie, aby i oni byli poświęceni w prawdzie. A nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy przez słowo ich uwierzą w mię, Aby wszyscy byli jedno, jako ty Ojcze! we mnie, a Ja w tobie, aby i oni w nas jedno byli, aby uwierzył świat, iżeś ty mię posłał. A Ja chwałę którąś mnie dał, dałem im, aby byli jedno, jako i my jedno jesteśmy. Ja w nich, a ty we mnie, aby byli doskonałymi w jedno, a iżby poznał świat, żeś ty mię posłał, i umiłowałeś je, jakoś i mię umiłował.” J 17,18-23Jakoś ty mię posłał na świat, i Jam je posłał na świat.
Dlatego zmartwychwstały Pan ustanowił swój Kościół wraz z jego napełnionymi Duchem Świętym przywódcami, aby zachowywać Pismo Święte i je interpretować. Pan Jezus nigdy nie zamierzał, aby Pismo Święte zostało oddane w ręce mas w celu interpretowania świętych wyroczni według ich własnego rozumienia:
„Wierna mowa: Jeźli kto biskupstwa pożąda, dobrego dzieła pożąda. Ma tedy biskup być nienaganiony, jednéj żony mąż, trzeźwy, roztropny, obyczajny, wstydliwy, goście ochotnie przyjmujący, ku nauczaniu sposobny; Nie winopilca, nie bijący, ale skromny, nie swarliwy, nie chciwy; Ale w domu swym rządny, mający syny poddane z wszelaką czystością. (A jeźli kto nie umie domu swego rządzić, jakoż pieczą będzie mógł mieć o kościele Bożym?); Nie nowotny, aby podniósłszy się w pychę, nie wpadł w sąd djabelski. A ma téż mieć dobre świadectwo od tych, którzy są obcymi, aby nie wpadł w urąganie i sidło djabelskie.
Dyakonowie także czyści, nie dwoistego języka, nie kochający się w wielkiem piciu wina, nie szukający szkaradnego zysku, Mający tajemnicę wiary w czystem sumnieniu. A ci téż niechaj pierwej będą doświadczeni: i tak niech służą, nie mając żadnéj winy. Niewiasty także wstydliwe, nie obmównice, trzeźwe, wierne we wszystkiem. Dyakonowie niech będą mężowie jednéj żony, którzyby dziatki swe dobrze rządzili i swe domy. Bo którzyby dobrze posługowali, zjednają sobie stopień dobry i wielkie ufanie w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.
To tobie piszę, spodziewając się, że rychło do ciebie przybędę. A jeźli omieszkam, abyś wiedział, jako się masz sprawować w domu Bożym, który jest kościół Boga żywego, filar i utwierdzenie prawdy. A jaśnie wielka jest tajemnica pobożności,
która jest oznajmiona w ciele, usprawiedliwiona jest w duchu, okazała się Aniołom, opowiedziana jest poganom, wiarę jej dano na świecie, wzięta jest w chwale.” 1 Tm 3,1-16Wierna mowa: Jeźli kto biskupstwa pożąda, dobrego dzieła pożąda.
Cytaty biblijne według Biblii Jakuba Wujka.