Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Stary Testament › Życiorysy › Święty Abraham

Święty Abraham
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Abraham
Święty Abraham. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PRAOJCIEC WIARY

Święty Abraham

Dzień wspomnienia
9 października
Okres
Stary Testament

Życie

Święty Abraham, praojciec wiary i ojciec wszystkich wierzących, pochodził z Ur Chaldejskiego (Rdz 11,28-31I umarł Aran przed Tharem, ojcem swoim, w ziemi narodzenia swego, w Ur Chaldejczyków.; Rdz 15,7I rzekł do niego: Ja Pan, którym cię wywiódł z Ur Chaldejczyków, abych ci dał tę ziemię, i żebyś ją posiadł.). Jego ojciec Terach wziął swego syna Abrama, jego żonę Saraj oraz wnuka Lota i wyruszył w stronę Kanaanu, osiadłszy najpierw w Charanie, gdzie Terach zmarł (Rdz 11,31-32Wziął tedy Thare Abrama, syna swego, i Lota, syna Aranowego, wnuka swego, i Sarai niewiastkę swoję, żonę Abrama, syna swego: i wywiódł je z Ur Chaldejczyków, aby szli do ziemi Chananejskiéj, i przyszli aż do Harana, i mieszkali tam.). Na Boże wezwanie Abram w wierze opuścił swoją ojczyznę, krewnych i dom ojcowski, udając się do nieznanego kraju, który Pan obiecał dać mu w dziedzictwo (Rdz 12,1-4I rzekł Pan do Abrama: wynidź z ziemie twojéj, i od rodziny twojéj, i z domu ojca twego: a idź do ziemie, którąć ukażę.). Przybywszy do Kanaanu, wzniósł ołtarze Panu w Sychem i Betel (Rdz 12,6-8Przeszedł Abram ziemię aż do miejsca Sychem, aż do Jasnéj doliny: a Chananejczyk tedy był w ziemi.). Z powodu głodu w kraju zszedł na pewien czas do Egiptu, po czym powrócił w stronę Betel (Rdz 12,10Stał się potem głód w ziemi, i stąpił Abram do Egiptu, aby tam gościem był; ciężki bowiem był głód w ziemi.; Rdz 13,1-4A tak wyszedł Abram z Egiptu, sam i żona jego, i wszystko co miał, i Lot z nim ku południowi.). Ponieważ ich stada stały się zbyt liczne do wspólnego pobytu, Abram wspaniałomyślnie zaoferował Lotowi wybór ziemi, więc Lot udał się w stronę żyznego obszaru Jordanu i Sodomy, podczas gdy Abram osiadł pod dębami Mamre w Hebronie (Rdz 13,5-18Ale i Lot, który był z Abramem, miał trzody owiec i bydło i namioty.). Kiedy wschodni królowie podbili Sodomę i uprowadzili Lota do niewoli, Abram z trzystu osiemnastoma wyćwiczonymi sługami ruszył w pościg, pokonał wrogów i uwolnił swego bratanka wraz z całym dobytkiem (Rdz 14,11-16I zabrali wszystkę majętność Sodomską i Gomorską, i wszystko, co do żywności należy, i poszli.). Przy powrocie wyszedł mu naprzeciw Melchizedek, król Szalemu i kapłan Boga Najwyższego, który wyniósł chleb i wino oraz pobłogosławił go, a Abram dał mu dziesięcinę ze wszystkiego (Rdz 14,18-20Ali Melchisedech, król Salem wyniósłszy chléb i wino; bo był kapłanem Boga najwyższego,). Bóg zawarł następnie przymierze z Abramem, obiecując mu potomstwo liczne jak gwiazdy na niebie i piasek na brzegu morza (Rdz 15,5-18I wywiódł go z domu, i rzekł mu: Wejrzyj na niebo, a zlicz gwiazdy, jeźli możesz. I rzekł mu: Tak będzie nasienie twoie.; Rdz 22,17Błogosławić ci będę i rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy niebieskie, i jako piasek, który jest na brzegu morskim: posiędzie nasienie twoje brony nieprzyjaciół swoich.). Ponieważ Saraj była niepłodna, dała mu swoją niewolnicę Hagar, która urodziła mu syna Izmaela (Rdz 16,1-4Sarai tedy, żona Abramowa, nie rodziła dzieci: ale mając niewolnicę Egiptyankę imieniem Agar,; Rdz 16,15I urodziła Agar Abramowi syna: który nazwał imię jego Ismael.). Trzynaście lat później Bóg ponownie ukazał się Abramowi, odnowił przymierze, zmienił jego imię na Abraham, a Saraj na Sara, oraz nakazał obrzezanie jako znak przymierza (Rdz 17,1-14Zaczem gdy dziewiącidziesiąt i dziewiąci lat być począł, ukazał mu się Pan, i rzekł do niego: Jam Bóg wszechmogący: chodź przedemną, a bądź doskonały.). Pod dębami Mamre Abraham ugościł trzech tajemniczych wędrowców, okazując wielką gościnność, gdzie ponownie obiecano mu syna z Sary (Rdz 18,1-15I ukazał mu się Pan w dolinie Mambre, siedzącemu we drzwiach namiotu swego w samo gorąco dniowe.). Tam też Abraham wstawiał się przed Panem o ocalenie sprawiedliwych w Sodomie (Rdz 18,20-33Rzekł tedy Pan: Krzyk Sodomy i Gomorry rozmnożył się, i grzech ich zbytnie ociężał.). W starości Sara urodziła mu syna Izaaka (Rdz 21,1-3A Pan nawiedził Sarę, jako był obiecał, i wypełnił co powiedział.). Największa próba wiary Abrahama nadeszła, gdy Bóg zażądał, by złożył swego jedynego syna Izaaka na ofiarę na górze Moria (Rdz 22,1-2Co gdy się stało, kusił Bóg Abrahama, i rzekł do niego: Abrahamie, Abrahamie! A on odpowiedział: Owom ja.). Abraham usłuchał bez wahania, okazując całkowite oddanie Bogu, a anioł Pański w ostatniej chwili powstrzymał jego rękę, potwierdzając tym samym trwałe Boże błogosławieństwo dla wszystkich narodów z jego potomstwa (Rdz 22,3-18Abraham tedy wstawszy w nocy, osiodłał osła swego: wziąwszy z sobą dwu młodzieńców, i Izaaka syna swego: a narąbawszy drew do całopalenia, szedł na miejsce, na które mu Bóg rozkazał.). Sara zmarła w wieku stu dwudziestu siedmiu lat, a Abraham kupił pieczarę Makpela koło Hebronu jako rodzinny grobowiec (Rdz 23,1-20A Sara żyła sto dwadzieścia siedm lat.). Przed śmiercią zatroszczył się, aby Izaak otrzymał żonę Rebekę z jego rodzinnego kraju (Rdz 24,1-67A Abraham był stary i podeszły w leciech: a Pan mu we wszystkiem błogosławił: i rzekł do starszego sługi domu swego, który władał wszystkiem, co miał:). Abraham zmarł w podeszłym wieku stu siedemdziesięciu pięciu lat, a jego synowie Izaak i Izmael pochowali go w pieczarze Makpela (Rdz 25,7-10A Abrahamowi było dni żywota, sto siedmdziesiąt i pięć lat.).

Kult i patronat

Święty Abraham w Kościele rzymskokatolickim wspominany jest 9 października. Wymieniany jest w Martyrologium Rzymskim jako ojciec wszystkich wierzących, a jego imię wzywane jest w kanonie mszy świętej. W sztuce przedstawiany jest jako czcigodny starzec z białą brodą, często z nożem i ołtarzem obok swego syna Izaaka oraz barana zaplątanego w zaroślach. Jest patronem gościnności, podróżnych i wszystkich poszukujących Boga w wierze.

Tego samego dnia, 9 października, wspomina się również