Skip to content
Christian Reality

✠

Acta Sanctorum · Volume I · January 2

On St Aspasius, confessor, at Melun in Gaul

DE S. ASPASIO CONFESSORE

At Melun in France.

Meleduni in Gallia.

At Melun (it is a town of Celtic Gaul situated on an island of the Seine, four miles from the royal palace of Fontainebleau) the name of St Aspasius is venerated with great devotion, as Papirius Masson attests in his book de Fluminibus Galliae. Concerning him on the Kalends of January, Molanus has the following in his Additiones ad Usuardum: In the fortress of Melun, the burial of St Aspasius, Confessor, to whose name the principal church there is dedicated, although his life is entirely unknown. Almost the same is found in the Martyrologium Germanicum on the same day, and in Philip Ferrarius in his Catalogus generalis Sanctorum, who adds that he is regarded as the patron of that place. His feast is celebrated on 2 January, perhaps deferred on account of the feast of the Circumcision.

Meleduni (oppidum est Galliæ Celticæ in insula Sequanæ situm, quatuor passuum millibus a Fontisblaudi regia) Divi Aspasii nomen magna religione colitur, ut testatur Papirius Massonus in libro de Fluminibus Galliæ. De eo Kalendis Januarii ista habet Molæmus in Addit. ad Usuardum: Castro Mileduno Depositio S. Aspasii Confessoris; cujus ibidem nomini principalis Ecclesia titulatur, licet vita penitus ignoretur. Eadem fere Martyrologium Germanicum eodem die, et Philippus Ferrarius in generali catalogo Sanctorum, qui addit loci ejus tutelarem haberi. Celebritas ejus 11 Januarii agitur, ob festum fortasse Circumcisionis dilata.

2 St Aspasius was, as some think, Bishop of the Church of Elosa or Elusa, which was transferred to Auch or united with the Church of Auch, though only later: for at that same time Proculejanus was Bishop of Auch. Aspasius subscribed to the Second Council of Orléans in the year of Christ 533, to the Fourth Council of Orléans in the year 541, also to the Fifth in the year 549, and to the Second Council of Clermont in the year 549, as may be seen in our Jacques Sirmond in Volume 1 of Concilia Galliae, and in Claude Robert in his Catalogus Archiepiscoporum Auscensium. The latter, however, seems to confuse the Bishops of Auch and Elusa, since even in the year 630, at the time of the Council of Reims, they were distinct.

2 Fuit, ut quidam existimant, S. Aspasius Episcopus Elosensis sive Elusensis Ecclesiæ, quæ Auscum translata est, aut cum Auscensi unita; sed postmodum: nam eodem tempore Proculejanus Auscensis Episcopus erat. Subscripsit Aspasius Concilio Aurelianensi 11, anno Christi DXXXIII, et Aurelianensi IV, anno DXLI item V, anno DXLIX, et Arvernensi 11, anno DXLIX, ut videre est apud Jacobum Sirmondum nostrum tom. 1 Concil. Galliæ, et Claud. Robert. in Catalogo Archiepiscoporum Auscensium. Hic tamen Episcopos Auscenses et Elusenses videtur confundere, cum etiam anno DCXXX. Concilii Rhemensis tempore diversi fuerint.

3 It is related that Aspasius, while passing through Melun, was seized by a fever, from which he subsequently died on 1 or 2 January. His praises were sung in several hymns by Sébastien Rouillard of Melun, Advocate in the Parlement of Paris, renowned for learning and piety. St Aspasius died (if he was Bishop of Elusa) before the year 573, in which Laban, Prelate of the Church of Elosa, subscribed to the Fourth Council of Paris. The one who is venerated at Melun is called only Confessor, not Bishop. His bones are religiously preserved enclosed in reliquaries in the church. He is also called Euspasius.

3 Cum Meloduno transiret Aspasius febri correptus fertur, ex qua deinde mortuus 1, vel 11 Januarii. Ejus laudes cecinit pluribus hymnis Sebastianus Rouillardus Melodunensis, in Curia Parisiensi Advocatus, eruditione ac pietate celebris. Mortuus est S. Aspasius (si Elusensis Episcopus fuit) ante an. DLXXIII, quo Concilio Parisiensi IV, subscripsit Laban Ecclesiæ Elosanæ Præsul. Qui Meloduni colitur, solum Confessor dicitur, non Episcopus. Servantur religiose ejus ossa capsis inclusa æde. Appellatur et Euspasius.

Source: Acta Sanctorum. Ianuarius, tomus I, Paris: Victor Palmé, 1863. English translation published November 22, 2026. Translation and editing: Christian Reality Team.

January 2 Calendar of the year