Pag. 23ß, inter Omissos adde Leonora Rodericia, prima monasterii Pontis-viridis, a Majore Perezia nobili femina sub annum 1510, fundati, Ordinis S. Claræ Abbatissa, refertur hoc die et Beata appellatur ab Arturo Monstierio. Ita scribitde ea Franciscus Gonzaga par. 3, provinc. S. Jacobi Conventu 7. Plura miracula edidisse fertur; qua etiam de caussa ejus corpus in sacra hujus Conventus æde sepultum, in maxima est apud omnes veneratione. Idem scribit Barezzius par. 4, Chron. Minor. lib. 1, cap. 19.
Ibidem cum de S. Ealredo, lin. 2, dele (Ben. Dorganius) et repone Kalendarium Cisterciense Divione excusum.
Ibidem adde: B. Rogerius Tudertinus, Ordinis Minorum, refertur hoc die ab eodem Monstierio. De eo agemus v Martii.
DE S. TELESPHORO PAPA M.
Pag. 236, col. 1, ad Præfationem adde In plerisque veteribus MSS. Breviariis Hispanicarum Ecclesiarum, ut ex Luca Torrio. V. CL. didicimus, reperitur ad XXVIII Januarii adscriptum S. Telesphori nomen. In MS. Florario SS. 1 Augusti ista leguntur: Item Telesphori Papæ et Martyris translatio.
AD VITAM S. SYNCLETICÆ VIRG.
Pag. 242, col. 2, lin. 1, post, hic dabo, adde Græcum exemplar una cum Latina interpretatione Petri Lansselii nostri, a Luca Torrio V. CL. Ærarii regii in Flandria Præfecto, accepimus, unde quasdam animadversiones subtexemus. Ex ea Vita in Vitis PP. etc.
Ibidem col. 2, lin. 3 a fine, atque etiam ipsi progressus etc. Lansselius vertit: Etenim ipsa recte facta nos ad laborem et cognitionem accendebant. Sensus videtur esse hic: namet ipsæres præclare a Syncletica gestæ mentem nostram ad studium provocabant.
Pag. 243, num. 3 lin. antepenultima, recondiremus; lege, reconderemus. ἀποθησαυρίζοντες.
Ibid. cap. 1 num. 8 restim duxit choreis. planius Lansselius, saltatrices inducit. χορευτρίας εἰσάγει.
Ibid. col. 2, num. 9. Tyria dele, repone tibia. αὐλός.
Ibidem cap. 2, num. 11, lin. 8, accersito sene quodam. Græce est, προσκαλεσαμένη τινά τῶν πρεσβυτέρων. vertit Lansselius: accersito Presbytero.
Pag. 244, col. 1, post nu. 14, adde: Hic aliqua leginon poterant in Græco MS. quæ et omisit Interpres.
Ibidem col. 2, lin. 8, fides autem familiam ducebat. Græce est: ἡ δὲ πίστις προηγεῖτο πάντων, ὅλους αὐτῆς τοὺς ἁρμοὺς τῆς ψυχῆς συσφίγγοντα. Lansselius: Fides autem omnia præcedebat, totos ipsius humeros omnino constringens.
Pag. 245, col. 1, lin. 6, a fine, post a triginta ad sexaginta, adde: nam præclarum est a minoribus ad majora proficere. quod in Græco habetur.
Ibid. col. 2, cap. 4, nu. 26, lin. 14, pro, personas pulcras, facies decoras, et colloquia simplicia; repone, elegantes vultus, figuras indecentes, et antiquam conversationem. πρόσωπα ἐυπρεπῆ, καὶ σχήματα ἀπρεπῆ, καὶ ὁμιλίας ἀρχαίας.
Page 246, col. 1, nu. 28, lin. 8, in fuga diaboli; repone, in fuga deterioris, ἐν ἀποφυγῆ τοῦ χείρονος.
Ibidem cap. ß, nu. 30, lin. 3, quæ et palato suo eligebat, etc; repone, Unaquæque autem earum accipiebat quantum volebat. Græce est, ἐκαστη δὲ αὐτῶν ἐδέχετο ὅπερ ἐβούλετο.
Pag. 247, col. 1, nu. 36, lin. 4, a fine illius numeri: viperæ recenter natæ; repone, viperæ nascentes. Ita Græce: αἱ ἔχιδναι γεννώμεναι. Et patet, quia dicuntur alvum matris dilaniare, ut in auras prodeant.
Ibidem nu. 37, lin. ß, ante finem cap. assiculum, repone scintillam. Græce, σπινθῆρα.
Ibid. cap. 6, col. 2, lin. 4, a fine: justitiam mundi sequuntur; repone, juste et pie vivunt in seculo οἱ κατὰ τὸν κόσμον δικαιοπραγοῦντες.
Pag. 249, col. 1, nu. 50, lin. 4. Ego sum terra et non homo, corrige, ego sum vermis, et non homo. Sic Græcum exemplar habet, et locus Psalmi.
Ibid. nu. 53, lin. 10, post cilicino stramento; adde: alii vero continenter humi cubant, sed quamvis, etc; quæ in Græco habentur.
Pag. 250, col. 2, nu. 64, lin. 13, non enim imposuisti finem obloquendi patri tuo, corrige, non enim cessas maledicere fratri tuo.
Pag. 251, col. 1, num. 70, lin. 11, συνδιατρέψεις, corrige, συνδιατρέψεις a σύνδιατρέπω, converto; non a αυνδιατρίεω, conversor.
Ibidem col. 2, nu. 73, lin. 9, præputii cordis; corrige, circumcisionis cordis.
Pag. 252, col. 2, nu. 84, Præterea id quod dicitur Verbum incarnatum esse, insinuat consequenter nativitatem. Melius ex Græco sic efferes: Ortum ipsius Generationem nominavit Divina Scriptura. Præterea quod inter homines dispensative nasceretur, consequenter Generatio est appellata.
Pag. 253, col. 1, nu. 8ß, lin. 1, post mali, additur in Græco, dæmones.
Pag. 254, col. 1, nu. 92, lin. 22. Percipite quæ dixi; corrige: attende ad ea quæ pronuntiantur. Græce, νόει τὰ λεγόμενα.
Pag. 253, col. 1, nu. 100, lin. 12, post de adversario, adde quæ habentur in Græco: Immoderatio ubique exitiosa. Ne simul arma tua exhaurias, ut nudus in conflictu reperiare, et facile supereris.
Ibid. eodem num. lin. 17. Cave ne stellio velificationi se immisceat. Melius Lansselius: Cave ne hostis subrepat in jejunii tui negotiationem. Græce est: “Ορα μὴ ὁ ἐχθρὸς ύπεισέλθη τῇ ἐμπορίᾳ τῆς νηστείας.
Ibid. col. 2, cap. 14, num. 103, lin. penult. febris interrupta; hectica dicta; corrige, febres continuæ, πυρετοὶ ἀδιάλειπτοι.
Pag. 256, col. 1, num. 108, lin. 13, post, se res habet in bonis; adde, nam et commilitonum meorum aliquis partes adversariorum adjuvat. Sæpe enim, etc.
DE SS. HONOBERTO ET HONULPHO EPP.
AD VITAM S. GERLACI.
NOT. 104. Pag. 288, col. 1, lin. 6, post, agi v Januarii, adde Hos quoque refert hoc die Saussaius, testaturque hactenus una eademque celebritate quotannis in Ecclesia Senonensi ex avita consuetudine percoli.
DE S. FLAMIDIANO M.
NOT. 103. Pag. 289, col. 1, num. 5, in fine, adde: Refert eum quoque hoc die Saussaius in Supplemento Martyrologii, et Flavidianum vocat, traditque sub Maximiano coronatum.
Pag. 309, col. 1 annot. ad cap. 6, litt.c dele ista (Non est relatus (Leo III) in numerum Sanctorum, licet hic Sanctus appellatur) atque ista restitue An sit relatus solenni Ecclesiæ cæremonia in album Sanctorum, nobis non constat. Non hic solum, sed alibi sæpe ab antiquis scriptoribus Sanctus appellatur; fuitque eximia sanctitate et miraculis clarus, ut xu Junii dicemus.
✠