Skip to content
Christian Reality

✠

Acta Sanctorum · Volume IV · Volume IV

Extemporaneous remarks of Daniel Papebroch

ANIMADVERSIONES EXTEMPORALES

Contents (8)
  1. Nunc primam ex mss. editæ.
  2. In præfationem tomi i hagiographi.
  3. In acta sanctorum diei i februarii.
  4. In acta sanctorum diei ii februarii.
  5. In acta sanctorum diei iii februarii.
  6. In acta sanctorum diei iv februarii.
  7. In acta sanctorum diei v februarii.
  8. In acta sanctorum diei vi februarii.

DANIELIS PAPEBROCHII, HAGIOGRAPHI,

Nunc primam ex mss. editæ.

In præfationem tomi i hagiographi.

ANIMADV. 1. Pag. xvii, col. 1, lin. 43. Propositum etc. in marg. Vide præfationem generalem ad Januarium. Cap. 2. § vi, pag. 3.

In Februario ex voluntate P. Bollandi notatur litterisj. b. etg. n. quisquam partem potissimum elaboraverit.

In acta sanctorum diei i februarii.

ANIMADV. 2. Ad Elenchum Sanctorum diei 1 Februarii S. Ignatii Deiseri acta græca deinceps ab aliis edita fuerunt; itemque vindiciæ Epistolarum ejus; quibus omnibus uti debet qui sanctissimi martyris acta aliquando recognoscat. Ejus brachium Novariæ; aliæ reliquiæ alibi. — S. Ephrem testamentum græce exstat et habemus vitam græce desumptam ex MS. Florentino. — S. Eliæ junioris martyrium sub Saracenis ex MS. Siguerii descripsimus. Inde illud edidit Combefis in Triade in 8. — S. Michael cujus vitam scriptit Theodorus Metochita et S. Pachomius cujus acta debemus Gregorio Decapolitæ quum a Saracenis similiter occisi fuerint, possent hinc ob materiæ similitudinem jungi. — S. Brigidæ vitæ chronologiam correctam vide in Commentario de S. Patricio ad 17 Martii. — S. Severi Urbevetani vita ex MS. Caroli Strozzi exstat in Musæo, itemque S. Severini, Martani civis; ex MS. Jacobilli ejusdem manu. — B. Verdianæ miracula recentiora Italice exstant eaque habemus in Musæo.

ANIMADV. 7. Pag. 1. S. Pionii actaquæ latine exstant apud Lipomanum ad 11 Martii petenda ex bibl. Veneta. — Murerus Helvetiæ sacræ fol. 139. agit hac die de Anonymo episcopo cujus corpus in Kohim honoretur. — Davidis, Simeonis et Georgii fratrum, in Lesbo, acta et officia græce et latine exstant in musæo.

ANIMADV. 4. Pag. 3, col. 1. De S. Godermundo qui sanctus dicitur, 3 martii, non fuimus ausi homini Helvetico fidere. — De Andrea Ordinis Minorum operæ pretium est inquirere Anagniæ qualem nunc cultum habeat.

ANIMADV. 8. Pag. 8. Chronologia de S. Petro conferenda cum Præfatione ad Aprilem de Pontificibus et (si opus) corrigenda.

ANIMADV. 6. Pag. 36. Ad finem num. 12. Adde ex Itinerario nostro quæ ipsi vidimus Ingolstadi.

ANIMADV. 7. Pag. 40. Acta sancti Pionii non tantum mutila sunt post § 4; sed verbotenus fere ex græcis accepta, proindeque prorsus superflua:

ANIMADV. 8. Pag. 49, n. 1. L. 1. ult. nullum habet sensum. N. Q. Narratio de conversione, si digna, petatur ex aliquo MS.; tamen videtur prorsus superflua, quia majoris fidei est, quæ sequitur.

ANIMADV. 9. Pag. 34. In Commentario de S. Ephrem omittantur num. 39 et 40 de ejus cum Abrahamo patruo Mariæ amicitia quia ostendimus in Martio horum ætatem longe posteriorem fuisse.

ANIMADV. 10. Pag. 65. Annot.b de Abrahamo omittatur vel mutetur.

ANIMADV. 11. Pag. 78. In fine de S. Æmilio, quid si Marianus dux, Valeriæ et Æmiliæ (quæ sunt Italiæ regiones) causam dederit, plures martyres distinguendi, et Æmilius sumptum proprie sit ex titulo ducatus? Omnia hæc tam obscura sunt, ut potius inter prætermissos referendus hic fuerit.

Pag. 87. Rubeus citat Vitam, ex monasterio S. Donati sibi allatam senis, quæ requirenda.

Pag. 102. In commentario de S. Brigida n. 13 Vitæ metricie auctor meminit regulæ S. Benedicti in Hibernia, ergo non sub annum 750, sed post subactam ab Anglis insulam; quare deberet hæc vita poni ultimo loco aut potius tota omitti, et solum annotationes ex ea sumi. n. 7. propositum dubium de hymno facilem habet ex commentario Patriciano solutionem, ubi de regibus. n. 24. adducitur locus ex Vita 4, in qua mentio Canonicorum, ergo et hæc est serius scripta, nec potest Animoso tribui, prout habet conjectura proposita. Num. 14. § 8. Totus debet ex commentario Patriciano immutari. Notandum etiam quod S. Brigida nutricem habuerit Christianam; ergo post S. Patricii adventum nata est, etiamsi ei annis triginta supervixit, nisi qua alia ratio suadeat longiorem vitam ei dare. § 12. De S. Gilda rejiciendus ad 29 Januarii, et videtur junior esse Brigida.

Pag. 133, n. 102. Corrigenda vel notanda enormis hyperbole de veracitate Lugduni.

Pag. 153, n. 61. Dicuntur duodecim Pontifices fuisse ætate S. Brigidæ et N. 63 fit mentio S. Benedicti.

Pag. 153, n. 2. Roacht Scotice sonat legem videtur Scoticum hodiernum intelligendum esse, id esset Saxonicum non Hibernicum. Vita quarta videtur omittenda, posset sufficere una exprimi, cum vita ultima quinta quæ satis ingeniose ordinata atque ornate digesta.

Pag. 156. In Vita 4, num. 8. Notandum quod fiat ibi mentio Canonicorum.

Pag. 162. num. 18. Dicitur Ibarus prædicasse ante Patricium; quod refutavimus in hujus actis.

Pag. 172. Vita quinta n. 1. Scripta postquam Anglia dominos copit habere Normannos, Hibernia autem adhuc suis regebatur. Auctor etiam Scotiam vocat Albaniam et Scotos ab Hibernis distinguit.

Pag. 186. n. 3. Initium corrige quia Ferrarius habuit chartas Demsteri, ante quam is ederetur; et ex ipso accepta retractat, tacito ejus nomine in admonitione ad Lectorem.

Pag. 188. S. Severi Abrincensis Vitam et Translationem ex alio MS. haberi propter multos defectus esset optandum.

Pag. 195. Nota Gothicum characterem dici Teutonicum seculi superioris.

Pag. 199. S. Sori vitam edidit etiam Labbeus in Bibliotheca MSS.

Pag. 201, lit. C. Dela notationem et scribe: Parasitus hic videtur pro discipulo seu commensale accipi; non tam usum vocis apud Latinos, quam etymologiam respiciente auctore.

Pag. 206, col. 1, lin. 10. In marg. An. Chr. DCLXIII adde: adde: Vide Exegesim proliminarem tom. III. Aprilis pag. VII.

ANIMADV. 26. Pag. 206. Pro commentario de S. Sigeberto videnda Diatriba accuratior et stemma genealogicum ante tomum in Martii num. 11. De Tornaco capto videri posset Chiffletus; itemque de Chiderici corpore ibidem invento. Num. 23 male supponitur verum esse Ansberti et Blithildis, filiæ Clotarii, matrimonium, abunde refutatum a compluribus.
ANIMADV. 27. Pag. 219, col. 1, linea 26. Die sexta Decembris, Supple: At mortuum esse x Calendas Januarii anno XLIX regni sui tradunt Aimoinus lib. 2, cap. 29, auctor vitæ S. Droztoviei x Martii, Guagninus et alii: quæ omnia arguunt primum regni annum.

Pag. 222, n. 79, lin. 26. Dele annum 663 non esse annum emortuale S. Sigeberti, ostensum est ab aliis. Habetur mortuus anno 636.

Pag. 225, n. 102. De Theodorico, quasi is filius fuisset Childerici mutandum est, totum juxta dicta in stemmate nostro, ubi ostendimus videri filium Dagoberti in N. 103. displicet in titulo concilii Suession. annus Christi. Dele etiam aut muta de anno unctionis Pipini, quia probatio, quæ citatur ex diplomate anno Christi intruso vitiato, firma non est.

Pag. 243 et 248. Quæ de S. Brigida senioris ætate adstruuntur, corrigenda sunt juxta dicta in tomis Martii.

In acta sanctorum diei ii februarii.

ANIMADV. 51. Pag. 268. Ad Elenchum Sanctorum diei 2 Februarii. — Acta Græca S. Cornelii Centurionis exstant. — S. Sophronii et Amphilodii orationes in Hypapanten adhibendæ; sed oratio S. Sophronii quum sit a Combefisio inserta bibliothecæ Concionatorum posset omitti. — Inquirendum in cultum Simonis de Cassia Cossiæ in Umbria, ubi ossa ejus in capsula servantur. S. Adalbaldi Vitæ Epitome unica abunde sufficeret, cum res, quæ continentur non sunt magni momenti.

Ad finem num. 16. Addenda hic aliqua ex translatione S. Augustini.

Pag. 308, n. 9. Quæ traduntur de Benedictina Regula, in Anglicanis tunc cenonbiis, non probantur.

Pag. 310, num. 7. In monasterio S. Hadelogæ dicuntur serviisse Clerici, non Benedictini.

Pag. 313, col. 2, lin. penult. Citatur chronicon Erici Pomerani, Daniæ Regis, quod alibi ostendimus falsum titulum ferre.

In acta sanctorum diei iii februarii.

ANIMADV. 56. Pag. 320. Ad Elenchum Sanctorum dici 3 Februarii. S. Blasii et septem mulierum acta græca exstant. — De S. Laurentio Illuminatore aliqua ex Chron. Farfensi quære ad 20 Sep.; ubi de Thoma, abbate Farfensi, dicendum erit. — S. Berlendis vitæ duæ sunt in musæo; sed silentio præteritæ de industria, ut videtur. — S. Blasii acta ex Lectionario Romano S. Petri promissa num. 7 commentarii et S. Blasii alia acta græca in Vallicellana bibliotheca Romæ, Cod. B. 14 f. 46. Allatius censet esse Metaphrastæ. Exstat insuper Encomium per Theodorum Cyzici Metropolitanam ibidem Cod. B. 34 f. 132. — Blasii Sebasteni acta prima et secunda solo stylo differunt; tertia recentiora sunt; quarta omnino indigna quæ ederentur; in omnibus continentur aliqua quæ egent castigatione, ut de Nicopoli, vicina Sebaste, de sexaginta gentilibus focum ingressis pro asserendo Deorum cultu aliaque istiusmodi. — S. Blitmundi Vita petenda ex ejus monasterio Ambianis. — S. Bertiliæ Vita prolixior, quæ ab auctore translationis num. 4 citatur, adhuc requirenda. — Acta SS. Phileæ et Philoromi græco-latin. edita a Combefio in 8º.

ANIMADV. 57. Pag. 321. Zachariæ socii S. Francisci cultus Alanquerii in Lusitania videtur satis certus; inquirendum esset in monumenta.

ANIMADV. 58. Pag. 324. S. Blasius, episcopus Oretanus, vereor ne fictitius sit occasione reliquiarum S. Blasii Sebasteni; quo nomine solum coluntur ab incolis.

ANIMADV. 59. Pag. 338. Adde: Servanturque in speciosa Hierotheca alba cum aliis sanctorum Martyrum Pontificum lipsanis; et Dens quidem dono P. Dums Societatis Jesu domui huic mansit; particulas ex Hollandia advectas accepit Pater Tirinus, Domus præpositus, a P. Joanne Viringo, uti testatur in suis hac de re litteris, anno 1623 conscriptis.

ANIMADV. 40. Pag. 358. Simplicii Viennensis neque sanctitas, neque cultus profatur, nam Saussaius levis fidei est; ergo melius poneretur inter prætermissos.

ANIMADV. 41. Pag. 363, num. 19. S. Anatolius posset asseverantius Scotis abjudicari unde enim Hiberno nomen Græcum?

ANIMADV. 42. Pag. 363. Ducæ etiam honorantur SS. Remedius et Tigridius; verisimiliter sunt iidem.

Pag. 367, num. 5, sub finem. Corrigendum, quod ibi dicitur de canonicis Regularibus Spoleti institutis, quasi nulli ante S. Benedictum fuissent in Italia monachi. Item pag. 368, num. 8 sub finem, quasi monachus factus S. Laurentius susceperit Regulam S. Benedicti, quæ ante restaurationem Cassini non fuit dilatata.

Pag. 381, num. et pag. 383, num. 3. Si accipiatur Dagobatus II nihil obest, quin ducatum etiam sub hoc gesserit Odelardus, imo optime ordinabitur chronologia. N. 6, excusandus videtur Odelardus, quod miraculum poposcerit in eo casu, ubi dubitari poterat, an grata esset Deo allatio, conjuncta cum injuria filiæ, nisi Deus supremus omnium Dominus expresse, indicaret, se nolle filiæ rationem haberi.

Pag. 387. Pronota F. hæc substituantur: Litanias, quæ saepius iterato Kyrie eleison inchoantur, intellexit Bollandus; sed nec hæc vulgi erant. Existimo igitur intelligi cantica sacra vulgari lingua composita, quibus identidem intercurrebat, per modum intercalaris Kyrie eleison, antiquæ ecclesiæ etiam in Occidente usitatissimum: qualem unam vetustissimam memini ab ancilla rusticana (est enim simplicitas rustica antiquitatis retentionis) audivisse saepius: neque aliunde factum puto, quod cantilenæ piae, per tempus Natalitiorum usque ad Purificationem vulgari lingua etiam in templis cani permisæ, in hodiernum usque diem apud Brabantes vocentur Leysons sive Leysens, voce, scilicet ex Kyrie eleison more gentis decurtata. Fortassis etiam ejusmodi cantilenæ majoribus nostris serviebant, pro ipso introitu misæ, quem quia sequitur Kyrie eleison, ideo ipsum dictis modulis apti interscrebatur, sic ut non esset opus scorsim repeti. Sed clamor Kyrie eleison tam vulgaris erat ut populus, itinerante et passim miracula faciente S. Bernardo, Kyrie eleison ingeminaret. Quid, quod popularis ille clamor pars est solemnitatis dedicationis Ecclesiarum? Vide præterea litanias Carolinas, ubi Kyrie eleison non semel inseritur,

Pag. 395. Nithardi cultus non probatur; adeoque non esset seorsim hic ponendus, maxime cum ejus omnia gesta excerpi debeant ex Vita S. Anscharii.

Pag. 397, num. 7. Rastris corrige rastis. Metiuntur enim Germani viam per rast, quod significat interquiescendi quiescendi spatium sed locum: ad singulas autem rastas videas trabes transversas erectas, quibus acclines rustici imponunt tantisper quæ dorso gestant alligata onera.

ANIMADV. 48. Pag. 403, num. 30 in fine. Expungenda, quæ ex auctoritate Pseudomarcellini dicuntur. ANIMADV. 49. Pap. 407. Simon, in margine Stemphi. ANIMADV. 49 bis. Pag. 433. Vita metrica S. Anscharii prorsus est superflua est cum mere ex prosa in versum coacta sit, nulla re addita, adeoque auctoritatis longe minoris sit quam prima. Eadem Vita pessime, pluribus locis est interpuncta, ita ut sensus non habeatur.

Pag. 431. Liafdagius melius prætermitteretur, ANIMADV. 80. quia cultus nullus probatur.

In acta sanctorum diei iv februarii.

ANIMADV. 51. Pag. 452, col. 1, lin. 20. Addatur: S. Alexander, Confessor, notatus hoc die apud Autissiodorenses. Agitur de illo in Vita S. Germani, Episcop. Autissiodorensis per Constantium. ANIMADV. 52. Pag. 452. Ad Elenchum sanctorum diei iv Februarii. S. Nicolai Studitæ acta græca exstant in Musæo, eadem edita apud Combefis Tom. ii Auctarii. — Theophili poenitentis acta græca habemus sed mutila; integra exstant Parisiis. — B. Gilberti, fundatoris Canonicorum vitam et institutiones vide in Tomo III Monasterii anglicani ex antiquo MS. codice. — B. Joannæ testamentum habetur in tomo v Spicilegii Dacheriani. ANIMADV. 53. Pag. 453, num. 3. Citata ex Dextro omittantur vel refellantur. Ibidem. Citatum de translatione sacri vultus libellum petii ex Vaticano et transmissus ad me per P. Manderscheidt, anno 1670, 12 Julii. ANIMADV. 54. Pag. 457. Hymnus imprimatur, junctis duobus versiculis in unam lineam. ANIMADV. 55. Pag. 458, § iv. De conjugio S. Veronicæ et Amatoris totus fabulosus melius omittetur: vel tamquam fabulæ rejicientur; imprimis explodendus Luitprandus, Amatorem faciens Carmelitam. ANIMADV. 56. Pag. 464, num. 4. Quidni legatur Romæ in foro Symphronii, etc? Certe cum Ferrarius testetur solum ab anno 1584 Forosem. Promenses martyres illos colere ut suos, justa datur causas suspicandi eos nihil de ipsis cognovisse. Quomodo audem ignoti esse poterant, si ibi passi? ANIMADV. 7. Pag. 466, col. 2, lin. 17. Minus complete editis adde: De successore Philex S. Donato vide 22 Maii quo colitur. ANIMADV. 58. Pag. 473. Abramii elogium ex Menæis non meretur seorsim sub título poni, sed poterat ipsi commentario apte satis inseri; quod deinceps in breviculis istis observandum. ANIMADV. 59. Pag. 486. S. Vincentius Episcopus Tricassinus, nisi melius probetur cultus referatur ad prætermissos. ANIMADV. 60. Pag. 493. Historia metrica de S. Theophilo vix meretur hic inseri; præterea est plurimis locis vitiosissime interpuncta, nec libuit errata annotare. ANIMADV. 61. Pag. 498. De S. Lietphardo non est credibile fuisse Britannum aut fratrem naturalem Onastantii. Nomen enim ejus Francicum aut Saxonicum est. Patuit Romæ in notitiam Coadwallæ venisse et fraternitatem spiritualem cum Onastantio contraxisse; cujus tamen episcopatus Cantuariensis valde suspectus est etiam si solos exules ei subjectos fuisse dicas. — § 3. Vitæ epitome omittenda.

Pag. 503, num. 8. sub finem. Quo facit Februarius bis sex, adde id est, anno Bissextili, qualis fuit prænotatus annus DCCXLIV. ANIMADV. 62.

Pag. 508, col. 1, lin. 20. Dele verba: Quo Beda mortuus est. ANIMADV. 63.

Pag. 516, num. 46. Adde: et rursum in præfatione ad tomum n Martii, num. 41. ANIMADV. 64.

Pag. 518. De ossibus S. Cæciliæ Fuldam translatis quæri potest, quomodo ossa cum hac sancta inventa sint incorrupta. Haud dubio, fuerunt aut suppositia aut alterius synonymæ martyris. ANIMADV. 65.

Pag. 523, num. 2. sub finem. Ubi de insigni Alberti Brandeburgici studio instruendi auro argentoque sacrarium, agi potest de thesauro Moguntino, quem ipsimet anno 1660 vidimus. Vide Diarium nostrum. ANIMADV. 66.

Pag. 539. Nicolai Studitæ Vita, a Combefisio ineptissime versa, deberet verti de novo. ANIMADV. 67.

Pag. 534. De S. Remberto non debuisset agi, nisi 11 Junii, quo præcipue colitur: sed quia pridie occurrit S. Anscharius, eodem studio utriusque Acta fuerunt elucidata. In secunda editione deberent hæc mutari. Fortassis invenietur interea Vita sincerior. ANIMADV. 68.

Pag. 566. De S. Gemmulo, quod caput sustulerit, affine aliis similibus commentis, ex picturis non bene intellectis ortis. Posset requiri per Mediolanenses originale MS. ex vico Ganna prope Varesium. ANIMADV. 69.

Pag. 567. S. Gilberti acta plenissime accipienda tomo n monastici Anglicanif. 669. Compendia forte omittenda: forte et commentarius prævius restringendus aut mutandus. Vide Chronicum Riveti in Spicilegii tomo viii, p. 425. Reliquiæ Caprolæ. ANIMADV. 70.

Pag. 579. B. Joannis Valesiæ miracula, collecta per Gregorium, et liber de ea a P. Gabriele scriptus, per Franciscam Villelune citatus in processu num. 49. Utrumque curavimus peti Burgis ex Archivio Annuntiatorum anno 1670. Accepimus 1° dictum librum ex authentica copia anno 1771; originale non est super; 2° miracula impressa, quorum Gregorius non est auctor; sed solum curavit edi, ut est in Privilegio Regis; 3° Informationes pro causa canonizationis, impressas Biturigibus anno 1664; 4° Quædam miracula excepta anno 1633 a Cancellario Penol; 5° librum Gallicum in-4° per Ivonem Magistri, inscriptum: Miroir des Annontiades. ANIMADV. 71.

In acta sanctorum diei v februarii.

ANIMADV. 72. Pag. 397. Ad Elenchum sanctorum diei v Februarii. — De SS. Ingenuino et Albuino Bartholomæi Tridentini elogium habemus. — S. Vodali lectiones antiquæ; item sunt in Musæo. — S. Sabæ Junioris Acta græca ex MS. Valcellensi excerpsimus. — B. Domitiani ducis Vita collecta ab uno ex nostris exstat in Musæo; addita miracula recentiora; quæ hinc sumenda et fors quædam alia de ejus uxore. — S. Agathæ Martyrium græce et Encomium per Methodium græce nacti sumus post impressum Februarii.

Pag. 398. — De B. Benvenuti Recinetensis cultu, vide Sanctos Recinentenses italice in 4° f. 87. — De S. Stanislao martyre Ordinis Minorum, anno 1218, vide Martyrologium Baronii cum notis Patrum Polonorum; de B. Suento Slava, vide ibidem. ANIMADV. 75.

Pag. 607, num. 39. Agitur de Vitis per Metaphrastem. Vide Allatium, an in iis sit ista de S. Agatha. — Num. 41. Puer erat Henxtovius, P. Bollando carissimus, qui quod ille verterat duplici recognovit et emendavit labore; videndum ne contemptui id ducant ANIMADV. 75. Pag. 609, num. 56. De familia Altifloris est commentum; tunc non erat istud cognomen. ANIMADV. 76. Pag. 613, nm. 82. De Menologio Basilii Imp. jam egimus in Martio et Februario, est apud Ugellum. Cogitamus illud totum edere. ANIMADV. 77. Pag. 626. Acta Metaphrastæ imputata milhabent, cur hic poni mereantur, nisi forte ne Panormitani quærantur; possent in secunda editione omitti. ANIMADV. 78. Pag. 629, col. 2, lin. 1, in margine. Scribit P. Josephus de Lariis Neapoli 1696 hanc orationem non esse S. Methodii. nec esse antiquam, sed modernam uti probari dicit, Nel Giornale dei litterati dell anno 1686. ANIMADV. 79. Pag. 640, col. 2, lin. 8. Et patriæ liberationem. Adde hæc: Verum cum hisce litteris sensus propemodum infiniti possent aptari: Quis nos securos reddet eas sic legi cx. Ponentis mente deberi? Quid si legas: Mauritius Sanctæ Sedis Hujus Dignus Episcopus Posuit Lapidem, anno scilicet ut infra indicatur Episcopatus sui III id est Christi MCXXVII. Certe nec latina nec græca acta (Quæ perperam Metaphrasti imputaveris facile probantur esse Mauritio antiquiora, qui anno jam dicto Constantinopolim Catanaris corpus retulit). Sicut ipsemet scribit. ANIMADV. 80. Pag. 644, litt. E. Placet Tarcassias legere, ut sit compositum ex dard seu targ, telum, jaculum et casse capsa. Omnino enim suspicor vocem esse Normanicam, quam ipse auctor pharetram vertit, non intelligendo scilicet sagittarum thecam ex humeris penfilem, sed jaculorum majorum armorium; quorum jaculorum duo sibi invicem superpositæ capsam unum quadratam longam instar sarcophagi facere poterant. Sed plane obscura est hujus vocabuli origo, Graecis et potissimum italis multo magis noti quam Normannis. De hac origine vide Cangium Vo Turcasia et etymographos Gallos V18 Carquois, Carcasse.
Pag. 646. Hymnus melius imprimeretur junctis ANIMADV. 81. duabus lineis in unum versum, qui male dividitur in duos. — Multis in locis maxime in Italia servantur ejus reliquiæ. Pag. 654, num. 21. B. Petri Hieremiæ Vita ANIMADV. 82. data est ad 3 Martii; ubi num. 18, eadem fere narrantur. Pag. 637. Anno 1669, Catanensis urbs pene absorpta ac desolata fuit, in ipsam penetranti incendio; non dubito, quin tragœdia hæc a Siculis sit descripta plene et cum laude. S. Agathæ, quæ extremum miseris effugium ac pene frustrandum aliquandin fuit. Pag. 639. In fine cap. addi possent, quæ de pluviis, ope S. Agathæ impetratis, narrantur in Vita P. Colgani huic Sanctæ devotissimi. Pag. 664. De SS. Teatinis, col. 1, lin. 3. Justinus, ANIMADV. 85. de quo xviii Aprilis agemus, corrige, de quo agimus in supplemento Januarii ad diem xiv. Pag. 666, num. 2 et seq. Tangitur matrimonium ANIMADV. 86. Ansberti et Blichildis tanquam fuerit filia Clotharii. Quid si hæc fuerit filia filii ejus, aut aliter neptis. Pag. 696. Vitam S. Indracti, omissis primis novem lineis fabulosis, mallem inchoare ab his verbis: Erat in Hibernia regis cujusdem filius. Pag. 697, num. 3. De S. Vodalo frivolum nimis ANIMADV. 88. est, quod ibi de cappa adfertur pro adstruendo monachatu. Pag. 699. Milstadium, quod Germanice sonat urbem ANIMADV. 89. ad miliarium, imo ad molendinum Lyseræ fluvio impositum: mul enim mil pronuntiatur; sic in actis num. 3, Mildorf. Pag. 719. Brixinæ inquirendum an extent, quæ ANIMADV. 90. citat Hundius, S. Albini miracula. Pag. 741, num. 81. Marcelli de Ribadinera Historia Archipelagi Ordinis Minorum requirenda pro Martyribus Japonensibus.

In acta sanctorum diei vi februarii.

ANIMADV. 92. Pag. 771. Ad Elenchum Sanctorum die vi Februarii. S. Amandi translatio corporis; conferenda cum edita, exstat in Musæo. Item hymni de eodem.— S. Vedasti miracula aliquot, addenda aliis, habemus in forulis nostris; item sermonem in relatione corporis. — S. Dorotheæ Acta cuidam Justinæ Tergestinæ applicata fuerunt. Exstant exempla multa similia. — De B. Domno presbytero, qui omissus est, vide Theatrum Sanctorum Parmensium Pici. ANIMADV. 95. Pag. 773, col. 2, lin. 62. B. Didacus. Adde: Vide Ægidium Davila in Theatro ecclesiastico Hispaniæ ubi inter Episcopos Ozromenses pag. xxx dicitur hic Didacus coli solemni officio. ANIMADV. 94. Pag. 776. De S. Vitale col. 2. multa allata sunt ex Dextro, quæ expugnanda. ANIMADV. 95. Pag. 777, num. 7, lin. ult. Vita S. Cassii, quam citat Savaronus dabitur ad 13 Maii. ANIMADV. 96. Pag. 783, num. 17. Notanda forma equulei, crucis similitudinem gerens. ANIMADV. 97. Pag. 788, num. 17. Corrige, quod dicitur S. Mel Patricii superstitis Acta scripsisse, itam chronologiam num. 49. ANIMADV. 98. Pag. 790, col. 2, lin. 4. Explodenda quæ de Eugenio et S. Rioco referuntur; et similia in Sancti alterius Actis. ANIMADV. 99. Pag. 807. Conclusio ex MS. Maximini lit. d. frustanea est, cum sint eadem verba et solum contractiora ex Vita, quæ imprimitur, ut liquet ex quarto et quinto capite. ANIMADV. 100. Pag. 827. Suppositium est Amandinum sub nomine Dagoberti privilegium. Vide tomum n Aprilis. ANIMADV. 101. Pag. 829, num. 23, lin. 4 fine. Omitte: Quæ
metathesis est Scioli scriptoris et pone loco etiam: nunc nomen Calloo id est Nemus calvum. Pag. 830. Diplomata Martini Papæ pro Elnonensi ANIMADV. 102. et Blandiniensi monasteriis sunt interpolata. Pag. 835, num. 34. Vide quæ de Eburonum pagis notavimus ex Annalibus Sammaximianis Trithemii. Pag. 864. Vita secunda et tertia S. Amandi videntur superfluæ. Pag. 883. Vita metrica per Milonem melius forte omittetur. Pag. 892, num. 6. Per Markas clusasque vulgari locutione door slot en sloot. Pag. 903. Epitome translationis omittatur. Pag. 913. Insignis est primus paragraphus de Ina Rege; cetera omnia fabulosa aut suspecta; nec satis probatur cultus; quare satius omittetur hic tractatus, melioribus alio relatis. Quærenda Vita S. Guarini integra Parmæ edita anno 1491, cum opusculis de S. Augustino. Scripsi mense Decembri anni 1670, petens. Vide insuper de eo Vindicem Breviarii Ticinensis, auctore Joanne Baptista de Gasparis. Pag. 928, num. 3. Pro explicatione vocis Hergewede consulendus aliquis jurista Coloniensis. (Vide Cangium vo Hergeweth.) Pag. 935, num. 8. Ericus Rex auctor Chronici perperam asseritur, ut ostenditur alicubi a me ad vitam Guilielmi, abbatis Roschildensis, ad 6 Aprilis. Pag. 940, ad marginem. P. Josephus de Luciis ANIMADV. 111. anno 1696 10 Julii scribit alios acerras esse in Apulia quorum episcopatus potuerit cum Melphiensi fuisse conjunctus.

✠

Source: Acta Sanctorum. Februarius, tomus I, Paris: Victor Palmé, 1863. English translation published November 23, 2026. Translation and editing: Christian Reality Team.

Volume IV Calendar of the year