Ten tekst został zaczerpnięty z następującego źródła: 2 P 1,1, „Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa”.
Poniższy fragment pochodzi z książki dr. Thomasa Hollanda Crowned With Glory, ©2000, wykorzystany za zgodą.
2 P 1,1, „Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa”
„Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa, do tych, którzy otrzymali równie cenną wiarę z nami dzięki sprawiedliwości Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa:”
W przekładzie Authorized Version doszukano się niekonsekwencji w tłumaczeniu 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. w porównaniu z tłumaczeniem 2 P 1,11Bo tak hojnie wam sprawione będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.. W tym drugim wersecie czytamy: „W ten sposób szeroko będzie wam otwarte wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa”.
Formułując taki zarzut, niektórzy przedstawili następujące porównanie między 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. a 2 P 1,11Bo tak hojnie wam sprawione będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa..
1,1: tou theou emon kai soteros Iesou Christou
1,11: tou kuriou emon kai soteros Iesou Christou
Następnie zauważa się, że jedyna różnica między tymi dwoma wersetami polega na zastąpieniu słowa kuriou (Pan) w wersecie jedenastym słowem theou (Bóg), które występuje w wersecie pierwszym. Dlatego też, zgodnie z tekstem greckim, werset pierwszy należy przetłumaczyć jako „nasz Bóg i Zbawiciel”, aby zachować konsekwencję. [1] Ponieważ KJV tego nie robi, jest to postrzegane jako błędne przetłumaczenie tego fragmentu.
Ten argument jest zrozumiały i byłby poprawny, gdyby grecki tekst stanowiący podstawę KJV wyglądał tak, jak przedstawiono. Jednak tak nie jest. Tekstem greckim użytym przez tłumaczy King James było wydanie Bezy z 1589 i 1598 roku. Znajdujemy tam dodatkowe słowo emon (nasz) w 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa., którego nie uwzględniają ci, którzy nazywają to błędnym tłumaczeniem. Oba teksty porównano poniżej, a tekst Bezy podano jako pierwszy.
Tou theou emon kai soteros emon Iesou Christou
Tou theou emon kai soteros Iesou Christou
Tłumaczenie tekstu Bezy jest poprawne i spójne w przekładzie Authorized Version, a spójność ta wynika z faktu, że dodatkowe emon pojawia się w 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa., a nie w 2 P 1,11Bo tak hojnie wam sprawione będzie wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa..
Pojawia się pytanie, dlaczego Beza umieścił dodatkowe emon w 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa., którego nie ma w innych tekstach greckich. Odpowiedzi może udzielić dr Bruce Metzger.
Chociaż nie omawia on tego konkretnego fragmentu, dr Metzger zauważa co następuje odnośnie do Bezy:
Zaopatrzone w przypisy i jego własne tłumaczenie łacińskie, a także łacińską Wulgatę Hieronima, wydania te (tekstu Bezy z 1565, 1582, 1589 i 1598 roku) zawierały określoną ilość informacji tekstowych zaczerpniętych z kilku greckich rękopisów, które Beza sam ze sobą skonfrontował, a także z greckich rękopisów skonfrontowanych przez Henryka Stefanusa, syna Roberta Stefanusa. [2]
Ponieważ grecki tekst Roberta Stefanusa nie zawierał tego dodania, a grecki tekst Bezy tak, logiczne jest założenie, że Beza dodał emon w 2 P 1,1Symon Piotr, sługa i Apostół Jezusów Chrystusów, tym, którzy równą z nami wiarę otrzymali przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. w oparciu o różne posiadane przez siebie rękopisy (lub te, które posiadał Henryk Stefanus). Bylibyśmy w błędzie, zakładając, że wszystkie istniejące rękopisy używane w XVI wieku przetrwały do dzisiaj. Niektóre niewątpliwie uległy zniszczeniu z upływem czasu. Niezależnie od tego, uwzględnienie dodatkowego emon w tym fragmencie dowodzi jego zachowania. Z pewnością nie jest to błąd w tłumaczeniu ze strony KJV.
[1] White, 268.
[2] Metzger, The Text Of The New Testament, 105.
PRZECZYTAJ TAKŻE
Odnośniki (Pingbacks)
- Pingback: TITUS 2:13 & KJV, Answering Islam Blog