Ir para o conteúdo
Realidade Cristã

Suma contra os gentios

Santo Tomás de Aquino

Livro II

  1. Continuatio sequentium ad praecedentia
  2. Quod consideratio creaturarum utilis est ad fidei instructionem
  3. Quod cognoscere naturam creaturarum valet ad destruendum errores qui sunt circa Deum
  4. Quod aliter considerat de creaturis philosophus et theologus
  5. Ordo dicendorum
  6. Quod Deo competit ut sit aliis principium essendi
  7. Quod in Deo sit potentia activa
  8. Quod Dei potentia sit eius substantia
  9. Quod Dei potentia sit eius actio
  10. Qualiter potentia in Deo dicatur
  11. Quod de Deo dicitur aliquid relative ad creaturas
  12. Quod relationes dictae de Deo ad creaturas non sunt realiter in Deo
  13. Quomodo praedictae relationes de Deo dicantur
  14. Quod Deus sit omnibus causa essendi
  15. Quod Deus ex nihilo produxit res in esse
  16. Quod creatio non est motus neque mutatio
  17. Quomodo solvantur ea quae contra creationem obiiciuntur
  18. Quod in creatione non sit successio
  19. Quod nullum corpus potest creare
  20. Quod solius Dei est creare
  21. Quod Deus omnia possit
  22. Quod Deus non agat ex necessitate naturae
  23. Quod Deus agit secundum suam sapientiam
  24. Qualiter omnipotens dicatur quaedam non posse
  25. Quod divinus intellectus non coartatur ad determinatos effectus
  26. Quod divina voluntas ad determinatos effectus non artatur
  27. Qualiter in rerum productione debitum inveniatur
  28. Qualiter in rebus creatis esse potest necessitas absoluta
  29. Quod non est necessarium creaturas semper fuisse
  30. Rationes volentium probare aeternitatem mundi ex parte Dei acceptae
  31. Rationes volentium probare aeternitatem mundi sumptae ex parte creaturarum
  32. Rationes ad probandum aeternitatem mundi ex parte factionis
  33. Solutio rationum supra positarum et primo earum quae sumebantur ex parte Dei
  34. Solutio rationum quae sumuntur ex parte rerum factarum
  35. Solutio rationum quae sumebantur ex parte factionis rerum
  36. Rationes quibus quidam conantur ostendere mundum non esse aeternum
  37. Quod distinctio rerum non est a casu
  38. Quod materia non est prima causa distinctionis rerum
  39. Quod distinctio rerum non est propter contrarietatem agentium
  40. Quod causa prima distinctionis rerum non est secundorum agentium ordo
  41. Quod rerum distinctio non est per aliquem de secundis agentibus inducentem in materiam diversas formas
  42. Quod distinctio rerum non processit ex meritorum vel demeritorum diversitate
  43. Quae sit prima causa distinctionis rerum secundum veritatem
  44. Quod oportuit ad perfectionem universi aliquas creaturas intellectuales esse
  45. Quod substantiae intellectuales sunt volentes
  46. Quod substantiae intellectuales sunt liberi arbitrii in agendo
  47. Quod substantia intellectualis non sit corpus
  48. Quod substantiae intellectuales sunt immateriales
  49. Quod substantia intellectualis non sit forma materialis
  50. Quod in substantiis intellectualibus creatis differt esse et quod est
  51. Quod in substantiis intellectualibus creatis est actus et potentia
  52. Quod non est idem componi ex substantia et esse, et materia et forma
  53. Quod substantiae intellectuales sunt incorruptibiles
  54. Per quem modum substantia intellectualis possit corpori uniri
  55. Positio Platonis de unione animae intellectualis ad corpus
  56. Quod nutritiva, sensitiva et intellectiva non sunt in homine tres animae
  57. Quod intellectus possibilis hominis non est substantia separata
  58. Quod homo non sortitur speciem per intellectum passivum, sed per intellectum possibilem
  59. Quod praedicta positio est contra sententiam Aristotelis
  60. Contra opinionem Alexandri de intellectu possibili
  61. Quod anima non sit complexio, ut posuit Galenus
  62. Quod anima non sit harmonia
  63. Quod anima non sit corpus
  64. Contra ponentes intellectum et sensum esse idem
  65. Contra ponentes intellectum possibilem esse imaginationem
  66. Qualiter substantia intellectualis possit esse forma corporis
  67. Solutio rationum quibus supra probatur quod substantia intellectualis non potest uniri corpori ut forma
  68. Quod secundum dicta Aristotelis oportet ponere intellectum uniri corpori ut formam
  69. Quod anima immediate unitur corpori
  70. Quod anima sit tota in toto et tota in qualibet parte
  71. Quod intellectus possibilis non est unus in omnibus hominibus
  72. De opinione Avicennae, qui posuit formas intelligibiles non conservari in intellectu possibili
  73. Solutio rationum quibus videtur probari unitas intellectus possibilis
  74. Quod intellectus agens non sit substantia separata, sed aliquid animae
  75. Quod non est impossibile intellectum possibilem et agentem in una substantia animae convenire
  76. Quod non fuit sententia Aristotelis de intellectu agente quod sit substantia separata, sed magis quod sit aliquid animae
  77. Quod anima humana, corrupto corpore, non corrumpitur
  78. Rationes probantes animam corrumpi corrupto corpore (et solutio ipsarum)
  79. Quod animae brutorum animalium non sunt immortales
  80. Quod anima humana incipiat cum corpore
  81. Solutio rationum praemissarum
  82. Quod anima non sit de substantia Dei
  83. Quod anima humana non traducatur cum semine
  84. Quod anima humana producatur in esse a Deo per creationem
  85. Rationes ad probandum quod anima humana causetur ex semine
  86. Solutio rationum praemissarum
  87. Quod nulli alii corpori nisi humano unitur substantia intellectualis ut forma
  88. Quod sunt aliquae substantiae intellectuales corporibus non unitae
  89. De multitudine substantiarum separatarum
  90. Quod in substantiis separatis non sunt multae unius speciei
  91. Quod substantia separata et anima non sunt unius speciei
  92. Quomodo accipiatur genus et species in substantiis separatis
  93. Quod substantiae separatae non accipiunt cognitionem a sensibilibus
  94. Quod intellectus substantiae separatae semper intelligit actu
  95. Quomodo una substantia separata intelligit aliam
  96. Quod substantiae separatae cognoscunt materialia
  97. Quod substantiae separatae cognoscunt singularia
  98. Utrum substantiae separatae naturali cognitione cognoscant omnia simul