Suma contra os gentios
Santo Tomás de Aquino
Livro II
- Continuatio sequentium ad praecedentia
- Quod consideratio creaturarum utilis est ad fidei instructionem
- Quod cognoscere naturam creaturarum valet ad destruendum errores qui sunt circa Deum
- Quod aliter considerat de creaturis philosophus et theologus
- Ordo dicendorum
- Quod Deo competit ut sit aliis principium essendi
- Quod in Deo sit potentia activa
- Quod Dei potentia sit eius substantia
- Quod Dei potentia sit eius actio
- Qualiter potentia in Deo dicatur
- Quod de Deo dicitur aliquid relative ad creaturas
- Quod relationes dictae de Deo ad creaturas non sunt realiter in Deo
- Quomodo praedictae relationes de Deo dicantur
- Quod Deus sit omnibus causa essendi
- Quod Deus ex nihilo produxit res in esse
- Quod creatio non est motus neque mutatio
- Quomodo solvantur ea quae contra creationem obiiciuntur
- Quod in creatione non sit successio
- Quod nullum corpus potest creare
- Quod solius Dei est creare
- Quod Deus omnia possit
- Quod Deus non agat ex necessitate naturae
- Quod Deus agit secundum suam sapientiam
- Qualiter omnipotens dicatur quaedam non posse
- Quod divinus intellectus non coartatur ad determinatos effectus
- Quod divina voluntas ad determinatos effectus non artatur
- Qualiter in rerum productione debitum inveniatur
- Qualiter in rebus creatis esse potest necessitas absoluta
- Quod non est necessarium creaturas semper fuisse
- Rationes volentium probare aeternitatem mundi ex parte Dei acceptae
- Rationes volentium probare aeternitatem mundi sumptae ex parte creaturarum
- Rationes ad probandum aeternitatem mundi ex parte factionis
- Solutio rationum supra positarum et primo earum quae sumebantur ex parte Dei
- Solutio rationum quae sumuntur ex parte rerum factarum
- Solutio rationum quae sumebantur ex parte factionis rerum
- Rationes quibus quidam conantur ostendere mundum non esse aeternum
- Quod distinctio rerum non est a casu
- Quod materia non est prima causa distinctionis rerum
- Quod distinctio rerum non est propter contrarietatem agentium
- Quod causa prima distinctionis rerum non est secundorum agentium ordo
- Quod rerum distinctio non est per aliquem de secundis agentibus inducentem in materiam diversas formas
- Quod distinctio rerum non processit ex meritorum vel demeritorum diversitate
- Quae sit prima causa distinctionis rerum secundum veritatem
- Quod oportuit ad perfectionem universi aliquas creaturas intellectuales esse
- Quod substantiae intellectuales sunt volentes
- Quod substantiae intellectuales sunt liberi arbitrii in agendo
- Quod substantia intellectualis non sit corpus
- Quod substantiae intellectuales sunt immateriales
- Quod substantia intellectualis non sit forma materialis
- Quod in substantiis intellectualibus creatis differt esse et quod est
- Quod in substantiis intellectualibus creatis est actus et potentia
- Quod non est idem componi ex substantia et esse, et materia et forma
- Quod substantiae intellectuales sunt incorruptibiles
- Per quem modum substantia intellectualis possit corpori uniri
- Positio Platonis de unione animae intellectualis ad corpus
- Quod nutritiva, sensitiva et intellectiva non sunt in homine tres animae
- Quod intellectus possibilis hominis non est substantia separata
- Quod homo non sortitur speciem per intellectum passivum, sed per intellectum possibilem
- Quod praedicta positio est contra sententiam Aristotelis
- Contra opinionem Alexandri de intellectu possibili
- Quod anima non sit complexio, ut posuit Galenus
- Quod anima non sit harmonia
- Quod anima non sit corpus
- Contra ponentes intellectum et sensum esse idem
- Contra ponentes intellectum possibilem esse imaginationem
- Qualiter substantia intellectualis possit esse forma corporis
- Solutio rationum quibus supra probatur quod substantia intellectualis non potest uniri corpori ut forma
- Quod secundum dicta Aristotelis oportet ponere intellectum uniri corpori ut formam
- Quod anima immediate unitur corpori
- Quod anima sit tota in toto et tota in qualibet parte
- Quod intellectus possibilis non est unus in omnibus hominibus
- De opinione Avicennae, qui posuit formas intelligibiles non conservari in intellectu possibili
- Solutio rationum quibus videtur probari unitas intellectus possibilis
- Quod intellectus agens non sit substantia separata, sed aliquid animae
- Quod non est impossibile intellectum possibilem et agentem in una substantia animae convenire
- Quod non fuit sententia Aristotelis de intellectu agente quod sit substantia separata, sed magis quod sit aliquid animae
- Quod anima humana, corrupto corpore, non corrumpitur
- Rationes probantes animam corrumpi corrupto corpore (et solutio ipsarum)
- Quod animae brutorum animalium non sunt immortales
- Quod anima humana incipiat cum corpore
- Solutio rationum praemissarum
- Quod anima non sit de substantia Dei
- Quod anima humana non traducatur cum semine
- Quod anima humana producatur in esse a Deo per creationem
- Rationes ad probandum quod anima humana causetur ex semine
- Solutio rationum praemissarum
- Quod nulli alii corpori nisi humano unitur substantia intellectualis ut forma
- Quod sunt aliquae substantiae intellectuales corporibus non unitae
- De multitudine substantiarum separatarum
- Quod in substantiis separatis non sunt multae unius speciei
- Quod substantia separata et anima non sunt unius speciei
- Quomodo accipiatur genus et species in substantiis separatis
- Quod substantiae separatae non accipiunt cognitionem a sensibilibus
- Quod intellectus substantiae separatae semper intelligit actu
- Quomodo una substantia separata intelligit aliam
- Quod substantiae separatae cognoscunt materialia
- Quod substantiae separatae cognoscunt singularia
- Utrum substantiae separatae naturali cognitione cognoscant omnia simul