Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga I, Rozdział 19

Że w Bogu nie ma nic gwałtem ani poza naturą

Filozof wnioskuje z tego, że w Bogu nie może być nic gwałtem ani poza naturą. Wszystko to bowiem, w czym się znajduje coś gwałtem i poza naturą, ma coś sobie dodanego; to bowiem co należy do substancji rzeczy nie może być gwałtem, ani poza naturą. To zaś co jest pojedyncze nie ma nigdy w sobie czegoś dodanego, z tego bowiem wynikłaby złożoność. Skoro więc Bóg jest pojedynczy, jak to wykazano (roz. poprzedni), nie może w Nim być nic gwałtem ani poza naturą.

Oprócz tego. Konieczność z wymuszenia jest koniecznością pochodzącą od czegoś drugiego. W Bogu zaś nie ma konieczności od drugiego, lecz jest koniecznym Sam przez się i przyczyną konieczności dla innych. Nic w Nim zatem nie ma wymuszonego.

Dalej. Gdziekolwiek jest coś gwałtem, tam może być coś poza tym co odpowiada rzeczy samej przez się, to jest gwałtem, sprzeciwia się bowiem temu co jest odpowiednio do natury. Lecz jest niemożliwym, by w Bogu było coś poza tym co samo przez się Mu odpowiada, skoro Jego byt sam w Sobie jest konieczny, jak to wykazano powyżej. Nic zatem nie może być w Nim gwałtem.

Oprócz tego. Wszystko w czym jest coś gwałtem lub nienaturalne, z natury jest poruszane przez coś innego; gwałtem bowiem jest to czego początek jest z zewnątrz, a doznający mocy nic się do tego nie przyczynia. Bóg zaś jest zupełnie nieruchomy, jak to wykazano (R. XIII). Nic zatem nie może w Nim być gwałtem lub nienaturalnym.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.