Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga I, Rozdział 64

Porządek tego, co należy powiedzieć o poznaniu bożym

Dla wykluczenia tego błędu, a także, by okazać doskonałość wiedzy bożej, należy pilnie badać prawdę co do pojedynczych wyżej powiedzianych rzeczy, by zbić te, które się sprzeciwiają prawdzie. Po pierwsze więc wykażemy, że umysł boży poznaje rzeczy poszczególne, po drugie, że poznaje te rzeczy, które nie istnieją w czynie, po trzecie, że poznaje nieomylnym poznaniem rzeczy mogące się zdarzyć w przyszłości, po czwarte, że poznaje poruszenia woli, po piąte, że poznaje rzeczy nieskończone, po szóste, że poznaje wszelkie niskie i najmniejsze wśród bytów, po siódme, że poznaje zło i braki wszelkie, czy defekty.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.