Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga IV, Rozdział 85

Że ciała tych, którzy zmartwychwstaną, będą miały inne własności niż poprzednio

Chociaż ciała tych, którzy zmartwychwstaną, będą miały ten sam gatunek, który dziś mają nasze ciała, to jednak będą one miały inne własności.

Po pierwsze mianowicie odnośnie do tego, że wszystkie ciała po zmartwychwstaniu tak dobrych, jak złych, będą niezniszczalne.

Składają się na to trzy racje. Pierwszą bierze się z celu zmartwychwstania. Na to bowiem zmartwychwstaną tak dobrzy, jak źli, by otrzymali w własnych swych ciałach bądź nagrodę, bądź karę, za to, co czynili, póki żyli w ciele. Nagroda dobrych, którą jest szczęśliwość, będzie zaś wieczną; podobnie też grzechowi śmiertelnemu należy się kara wieczna; jedno i drugie wynika jasno z tego, co powiedziano w Trzeciej Księdze. Muszą więc jedni i drudzy otrzymać niezniszczalne ciało. Drugą rację możemy wziąć od przyczyny formalnej zmartwychwstających, to jest duszy. Powiedziano bowiem powyżej, że aby dusza nie pozostała na zawsze oddzieloną od ciała, przyjmie ciało z powrotem przez zmartwychwstanie. Ponieważ dusza otrzymuje znowu ciało dla swej doskonałości, jest rzeczą odpowiednią, by otrzymała takie ciało, które by odpowiadało duszy. Dusza jest zaś niezniszczalną. Więc otrzyma też z powrotem niezniszczalne ciało. Trzecią rację możemy zaś wziąć z czynnej przyczyny zmartwychwstania. Bóg bowiem, który z powrotem przywoła ciała z rozkładu do życia, mógł tym bardziej dać tym ciałom własność, by to przywrócone życie zatrzymały na zawsze. Tak na przykład, gdy zechciał, nawet ciała zniszczalne zachował od zniszczenia, jak ciała trzech młodzieńców w piecu ognistym (Dn 3).

Tak więc należy rozumieć niezniszczalność w przyszłym życiu, że ciało, które teraz jest zniszczalne, mocą bożą stanie się niezniszczalne, tak, że dusza dając mu życie, będzie w nim panować doskonale; i nic nie będzie mogło jej stanąć na przeszkodzie w tym udzielaniu życia. Stąd też mówi Apostoł (1 Kor 15, 53): Boć musi to skazitelne przyoblec nieskazitelność, i to śmiertelne przyoblec nieśmiertelność.

Nie przez to więc człowiek zmartwychwstanie nieśmiertelny, że przyoblecze inne, nieśmiertelne ciało, jak to twierdziły powyższe zarzuty, lecz przez to, że to samo ciało, które teraz jest zniszczalne, stanie się niezniszczalnym.

Tak więc należy rozumieć słowa Apostoła (tamże w. 50) ciało i krew królestwa bożego osiągnąć nie mogą, że w życiu przyszłym ciało i krew nie będą zniszczalne, pozostanie jednak substancja ciała i krwi. Dlatego Apostoł dodaje ani skaza nieskazitelności osiągnie.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.