DANIELIS PAPEBROCHII, HAGIOGRAPHII,
Nunc primum ex mss. editæ.
In acta sanctorum diei xii januarii.
S. Tatianæ, Virginis et Martyris, Acta Græca et Latina eadem sunt quæ S. Martinæ et videntur hic prorsus omittenda.
B. Guidi Episcopi Vitam habet Vincentius Barbaranus parte II.
S. Joannis, cognomento Qui vidit Angelum, Vita exstat in ms. Vat.
Pag. 34. De SS. Zotici et sociorum, quæ dicit Baronius habere se martyrii Acta, S. Getulii sunt, quem-admodum ipse alibi censet, servata in diem 10 Junii.
Pag. 11. Videndum an. S. Cæsaria, de qua Ven. Fortunatus libro VIII, carm. IV, sit soror S. Cæsarii; an alia ipsam eodem nomine secuta. Regula, antehac a Stellartio et deinde ab Holstenio edita, omittenda esset deinceps.
S. Victoriani Abbatis Vita ex ms. Montis Aragonii prope Oscam habenda. Scriptum ad Rectorem Oscensem 1669.
In Commentario superflua sollicitudo habita est pro salvanda antiquitate Regulæ Benedictinæ in Hispania; nec videtur refutandus Yepez hic, sed probandus.
Pag. 27. Corrigendum promissum de edendis regulis, quæ fuerat P. Rosweydi cogitatio. Cui satisfecit Holstenius. Concordia Regularum fuit Benedicti Anxianensis, ut de eo ostensum.
Pag. 33. Inventio Trium Brixiensium ex Galesinio omittenda, quia isti non sunt antiqui Martyres. Vide cap. 5 Apologiæ Præliminaris ad Tomum II Aprilis.
Pag. 33, ad clenchum sanctorum. Agendum de S. Juventio II, Ticinensi Episcopo, ex Ughello juxta promissum Tom. II Februarii, f. 153, num. 6.
Benedicti Biscopii Vita a Beda edita est in libro de vitis suorum Abbatum inter opuscula in-8.
Inter prætermissos Theodora non potest præsumi per errorem conjuncta Alexandro loco Didymi; de qua enim ibi agitur ósía dicitur; per quod plerum que significatur monacha.
S. Leo, Episcopus Ordonensis, colitur Asculi.
S. P. N. Elias Thaumaturgus quin sit Patriarcha Hierosolymitanus, de quo in tractatu ante tom. III Aprilis, vix dubito: possit hic de eo plenius agi.
In acta sanctorum diei xiii januarii.
S. Potiti officium et Vita per lectiones, multo antiquius editas, exstant. Reliquiæ Asculi in honore sunt. An Vita secunda iterum edenda? Hymni certe omittendi. Reliquias Tricarici esse docet Ughellus.
S. Hilarii miracula, numquam edita, exstant; ut patet ex indiculo, quem Cluniaci descripsimus: curanda descriptio totius.
SS. Hermyli et Stratonici Acta in MS. Græco exstant.
S. Nicolai Græci Papæ III vita ab Ughello accepta est, Neapoli descripta.
S. Libertini Fundensis Vita, ab Ughello accepta, exstat in Musæo.
B. Veronicæ de Binasco Officium et Missa, exstat in Musæo.
S. Viventii Presbyteri Acta stylo primigenio, ex MS. codice desumpta, exstant in Musæo.
S. Agricii Vita videtur saltem sub dubio adscribenda Lamberto de Legia, de quo num. 3. Silvestri diploma pro Trevirensi primatu rejiciendum ut plane fictitium. Quædam missa a Crombachio studio forte non citata.
S. Hilarii miracula, Waslerii prope Lætias facta, sperabantur edenda a pastore loci: quid factum?
De S. Bernone multa singularia continentur in Vita Odonis Cluniacensis inedita, quam pro 18 Nov. habemus ex MS. Gigniacensi, sicut notat Chiffletius.
Pag. 119, num. 19. Ex Pseudomarcellino accepta quædam videntur, atque adeo corrigenda.
Pag. 120, num. 22. De Officia, Caroli Magni sorore, certum est fabulam esse hoc sæculo natam.
Pag. 139, B. Godefridi Vita secunda, cum sit fere verbo tenus accepta ex prima, non meretur repeti; sufficit, si excerpantur miracula num. 25 et 26. Vita tertia prorsus indigna est hujus operis. Dici potest hæc omnia fuisse excusa, ut satisfieret injustæ querelæ, de qua fol. 145. Notetur tamen versus 247. Hæc mihi narravit etc.
Pag. 143, B. Juettæ cultus magis explorandus et confirmandus. Num. penultimo videtur aliquid notandum, ne simpliciter intelligatur ab originali puro dici.
Pag. 169. De B. Veronica notanda, quæ ipsimet vidimus Mediolani, et dicendum quam certo sit Augustiniana.
Pag. 192. Marcella, Magdalenæ pedisequa, aliæ que similes nugæ inter visiones Veronicæ notandæ sunt; indeque apparet ex suo aut confessarii sensu multa admixta, et meditationes pias potius quam visiones esse, quibus tam multa subest falsitas.
Pag. 195, ad num. 37. De magnitudine templi Mediolanensis nota aliquid ex itinerario nostro.
Pag. 205. Nota ex num. 20, quædam aliter, quam facta sint, per mysterium sic fuisse ostensa.
De B. Veronicæ Ordine et cultu multa illustria habet Herrera in Alphabeto Augustiniano. Ut Ordo posset de ea officium facere Clementem X indulsisse scribebatur Mediolano 26 Octobris 1672 in Gazettis.
SS. Marciani et Joannis Translatio colitur in civitate Castellana. Agendum de illis, ubi de SS. Abundio et Abundantio, 16 Septembris seu ad 20 Octobris.
Retrogratus M. in Pseudo-Gregorio Bætico, pag. 1.
De S. Stephano, Episcopo Bituricensi, vide Patriar-
In acta sanctorum diei xiv januarii.
Pag. 212, ad elenchum sanctorum. Replicæ ad responsenes Card. Bellarmini de S. Felice in Pincis expendendæ.
S. Pontiani M. alia Acta, ex MS. Vaticano desumpta, sunt in Musæo; Translationis Lucam factæ ex MS. Florentinii. Quædam ex MS. Bodecensi.
De S. Saba, Episcopo Serviæ, monuit nos anno 1661, Secretarius Congregationis de Propaganda, nunc S. R. E. Cardinalis, non esse fidendum Tomco, quamvis typis Cameræ impresso; ipsum S. Sabam a schismaticis ut schismaticum laudari. Verum ex Vita coæva Dometiani constat S. Sabam apprime catholicum fuisse. (Cfr. Trifolium serbicum P. Joannis Martinov.)
B. Odonis Carthusiani Acta pro Canonizatione exstant, siquidem citata sint a Bzovio: vide de iisdem Ughellum n. 15, col. 1075.
SS. Patrum in Sina et Raithu Acta per Nilum exstant græce atque edenda sunt.
Pag. 249. De S. Dátio vide quæ Mediolani de Episcopis Mediolanensibus collecta a nobis sunt.
Pag. 254. Vita S. Fulgentii, auctore de Quinta-nadvennas, non est digna, quæ hic legatur. Versus et epigrammata suspecta, imo fictitia sunt.
Pag. 257. An non posset idem esse S. Cadeoldus et Dadolenus?
Pag. 259. Mentio fit alicujus S. Gregorii, episcopi Armeni, animadvertendum eodem tempore alium Pitiveri vixisse, de quo 16 Martii.
Pag. 260. De S. Odone num. 1. Novariæ, an Novarii vel Novarini? Novaria urbs Italiæ est; Novarinum Hungariæ.
Pag. 265. Miracula B. Oderici LXX, ut haberentur, scriptum ad Rectorem Goritiensem 1669.
Pag. 274. Appendicula ad diem 4 Januarii. Ammonii Monachi relationem de Monachis in Sina et Raithu edidit Græce et Latine Combefis anno 1660. Hinc eruitur tempus martyrii, sicut observat Lud. a S. Teresa in successione Eliana pag. 321.
S. Justini, Episcopi Theatini, Acta ex Aprili huc remissa fuerunt tamquam ad præcipium diem cultus. Vide quæ habet Ughellus tom. VI, col. 827, 938, 961.
De S. Andrea Corsino vide Ughellum num. 16, col. 329.
SS. Fulgentii et Florentinæ translatio Berzocam narratur in Annalibus Placentinis, f. 75.
In acta sanctorum diei xv januarii.
Pag. 275, ad elenchum Sanctorum. S. Secundinæ M. Acta prolixa et lectiones officii proprii sunt in Musæo.
S. Ephesii Acta antiquiora ex MS. Vaticano accepimus. Ejus et Potiti translationem Pisas vide apud Ughellum.
S. Macarii Acta Græca habemus. Vide an aliud requirendum sit ex Vat. 825 f. 70.
SS. Mauræ et Brittæ Vita, per lectiones breves disposita, exstat in codice nostro Bodecensi.
S. Alexandri Accenetæ Acta Græca habemus.
S. Joannis Calybitæ antiqua Vita Latina retinenda; secunda non fuerat addenda, sed notanda quædam ex ea.
S. Boniti Vita, collata cum MS. Reginæ Sueciæ, exstat in Musæo. Sed locis pene innumeris esset per conjecturam emaculanda.
B. Mortui memoria MS. est in Musæo.
B. Angeli Giraldi solitarii Acta ex Vaticano codice habemus; item missa a Jacobillo.
De adventu S. Mauri in Gallias et Vita per Faustum a posteris fœde interpolata agit Bondonnettus in Episcopis Cenomannensibus fuse et solide, ostenditque pluribus exemplis, ab eo regulam S. Benedicti vere allatam esse in Gallias.
S. Ephysii Acta conferenda cum Actis S. Procopii, et si pleraque convenientant, habenda pro suppositiis. Ea, quæ edita sunt, non merentur locum in hoc opere. De templis et corpore ejusdem plura sane haberi possent ex auctoribus Siculis; sed bene examinanda propter eorum dubiam fidem. Pag. 210, n. 4, l. 4, dele instituti benedictini, nisi certum sit sub eo conditum fuisse.
In Vita S. Mauri certo compositum est caput V, ubi de obitu S. Benedicti. Epistola Odonisi ante translationem deberet poni ante Acta, et hæc sub ejus, non Fausti nomine excudi deberet; ipse enim brevem Fausti textum multipliciter amplificavit. Num. 33 dicitur Benedictus tot sanctorum fundator monasteriorum tanta millia monachorum Domino acquisivisse. Utique ex sui temporis præsumpta dilatione Ordinis.
Pag. 350 omittenda genealogia S. Farsitiæ utpote fabulosa. Vide Cantarelli et scriptores de matrimonio Ansberti et Blithildis.
Notandum in omnibus Italiæ ac Galliæ Bibliothecis studiose nos quæsivisse an uspiam genuina S. Mauri Vita per Faustum lateret, nec quicquam nos indagando uspiam profecisse. Nota insuper in Vita S. Mauri ne minimum quidem esse indicium illius monasterii, ab ipso reformati in Gallia, contra eos, qui Benedictinam regulam supponunt ab eo sic propagatam fuisse, ut brevi ea ubique communis fuerit.
Pag. 359 in notis addec Herbertus Nortvicum sedem transtulit, et ædis cathedralis primum ibi lapidem posuit anno 1086, ut auctor est Godwinus de Episc. Angliæ.
Pag. 361, num. 17. Quæ hic dicuntur, conferenda et corrigenda ex dictis de S. Gertrude in Martio.
S. Mauri corpus in Abbatia S. Justi Secusiæ. Vide Cardinales, Episcopos et Abbates Pedemontanos pag. 237. Ejusdem monasterium Casinense anno 1198 a Teutonicis defensum. Corpus Mediolani exstare dicitur. Translatio Fossatum ab aliis perhibetur.
S. Macarii Ægyptii corpus Amalphi n. 20, col. 217.
Pag. 313. Nonulla adde de capite Joannis Calybitæ Parmæ ex Theatro Parmensi: Poli p. 23; qui in annotatis p. 33 putat corpus Joannis a patre translatum Romam.
In acta sanctorum diei xvi januarii.
Pag. 365, ad elenchum sanctorum. S. Jacobi Tarentasienis epitome Vitæ donata ab Ughello; requirenda Vitæ, quam mutilam dedimus, pars reliqua.
De S. Gilderico Vindocini in Gallia insertum est ipsi libro folium a J. Bollando p. 39.
B. Joannæ de Balneo Vita ex Augustino Fortunio, desumenda.
Blitharius, socius S. Fursæi, huc referri potest, et Vita ejus dari.
S. Titiani Opitergensis Acta ex Petro Calo sumantur: ab Ecclesia Opitergensi petenda quæ citat Ferrarius monumenta.
S. Treverii Vita cum annotationibus, excusa: Lugduni in-8° 1647.
Pag. 380, n. 4. Locus Vitæ ex num. 33 intelligitur de consanguineis male; quia ex sequentibus potest agi de Lirinensibus discipulis.
In commentario de S. Honorato potuisset aliquanto plenius refutari Vita ejus fabulosa, et ipsa fabulositas detegi.
Vita B. Grattæ Minimæ, Valentiæ mortuæ anno 1606, est in Bibliotheca Gallice, in-12.
Pag. 396. De S. Liberata et aliis videtur dicendum proposito, non sanguine, fuisse sorores.
Pag. 397. Clare dicendum S. Honoratum non fuisse Benedictinum.
S. Fursæi Vita plenior, in qua multa de sociis haberi asserit Beda, requiritur. Vita secunda melius omitteretur, cum primæ nihil addat, quod secure legi et credi possit.
Pag. 408. In notis hymni fragmentum aptius ad tres lineas reducetur.
Acta antiquiora SS. Quinque Martyrum Berardi et Sociorum requirenda Ulyssippone.
Pag. 428, n. 16. initium sic corrige: Antonius Verbus Vicentinus, qui anno MCCCLXXXIII Catalogum Sanctorum curavit Vicentiax imprimendum, ad ejus calcem adjecit Sanctorum quorumdam gesta breviter ex eorum historiis decerpta, ut profitetur, imitanda: quæ in editione posteriori perperpam attribuuntur ipsi Petrode Natalibus sub titulo: de Sanctis recenter canonisatis. In hac ergo dicti, non auctoris, sed libri appendice, duobus sæculis posteriori, primo loco recensetur quinque horum Martyrum encomium et àdditur.
Pag. 364. Omittenda de Martyribus Brixianisjuxta dicta in Apologia ad 2 Aprilis.
Pag. 395. De S. Titiano vide Italiam Sacram.
De S. Marcello Papa vide Epitaphium Damasi et notas in illud; item historiam ejus correctam in Aprili, ubi de S. Marcellino.
In acta sanctorum diei xvii januarii.
Pag. 436, ad elenchum Sanctorum. Ad Acta Tergeminorum supplenda usui erit MS. Reginæ Sueciæ. Desiderantur excepta per Neonem et Turbonem, de quibus in comm. n. 3.
S. Genulphi vita antiquior et simplicior a Combefisio missa.
Translatio S. Antonii ex MS. Cluniacensi; et Ultrajectino. Alia fabulosa ex Trevirensi MS. An huic innixa translatio Arelatensis; vide in Vita Bollandi.
S. Sulpitii Bituricensis Acta alia et Translatio, et Miraculorum libri duo petendi ex MS. Monasterii Beccensis. Cum eodem conferenda Vita a nobis edita istic in tres libros distincta, et aliquot forte capitibus edita auctior. Vide Labbe tom. II, f. 40, f. 451.
Miraculosa imago S. Antonii. De ea vide cap. 24 libri, Histoire de Chastillon sur Seine.
In Actis Tergeminorum patet scripta post definitam consubstantialitatem num. 7; item ex phrasi « minutatim mittere, mettre en pièces, » scriptorem videri Gallum. Secunda Acta totumque de Lingonibus figmentum, indigna hoc opere, omittantur, et solide refutetur fabula in commentario. De Aureliano non Imperatore, sed Præside, vide in Aprili. Si non probetur supplementum priorum Actorum ex MS. Reginæ, posset sumi ex secundis a num. 12 ad 14.
S. Gengulphi Vita utraque fabulosa est et secunda prorsus superflua. De ætate agendum in commentario. Videtur sub Sixto III non II floruisse. Nomina Genulphi, Agliberti, Basini forte, et Geniti atque Acbiæ francica sunt: quis igitur dubitet, quin ad sæculum V spectent? Forte Sanctus non Episcopus, sed presbyter tantum fuit. Major lux speranda ex Vita antiquiori. Tota etiam substantia Vitæ fabulosæ continetur in miraculis n. 17 et miracula habentur post num. 28.
Pag. 451, dele notat. a. Patet enim exarmare sumi pro obarmare sæpius in his Actis, sicut colere et excolere; ubi ex non privativum, sed intensivum.
Pag. 461. Capita 1 et 2, ex Miraculis S. Genulphi melius omittentur, quia nihil ad rem, et mendis scatent ad num. 8. Ita quædam similia capita omisimus in Vita S. Benedicti.
Pag. 463. Nota addita ex appendice reformetur, quia plures ostenderunt Blithildis nuptias commentis plenas esse.
Pag. 468 c. Probamentum, vox singularis, ponitur, et antea in pag. 450 b. unde colligas eumdem utriusque scriptionis auctorem esse.
Pag. 472, col. 2, lin. 3, sic lege: Finitimus Heraclex eorum qui apud Ægyptios sunt Arcadum.
Pag. 473 c. et 507, lit. b. Ephrem qui scripsit Apophthegmata Patrum, non potuit fuisse Edessenus, sed bene aliquis ex iis, de quibus ad vitam S. Abraham Eremitæ in Martio.
Pag. 506, lit. c. Abrahamo Syro lege: Abrahamo, Mariæ meretricis patruo, quem ex vulgato errore Syrum facit, cum sit Hellespontinus.
Pag. 513, n. 4, l. 1. Qui unus de propugnatoribus esse creditur, lege: qui unus de prognatis ejus (scilicet S. Guillelmi Gellonensis) esse creditur: ita videtur verior sensus habendus.
De S. Antonii Epistolis ab Ambrosio Camaldulensi ex græco traductis vide historias literarias et Bibliothecas Patrum pag. 363. S. Antonii branchium in Abbatia S. Justi. Vide Cardinales, Episcopos, Abbates Pedemantanos, pag. 238.
S. Antonii Abbatis ossa mire fulgentia Tricarici. Vide Ughellum n. 20, col. 192, d.
De S. Sabino dandæ sunt ipsæ lectiones Placentinæ: sed omittenda narratio miraculi, quod ex S. Gregorio fidelius habetur. Ejus maxilla Castri est in Etruria.
Utraque Vita S. Sulpitii videtur esse ejusdem auctoris. Ita stylus idem et verba sæpe sunt eadem: primo brevius scriptam diffusius deinde extenderit: sufficeret alterutra.
De SS. Milgita, etc. Vide in Martio de S. Hindswitha, etc; an hic nihil corrigi debeat.
Julius M. in Pseudogregorio Bætico, pag 1.
Initium ex libro de vita et revelationibus B. Archangelæ de Panigarola, qui est Mediolani in monasterio S. Marthæ. Petii ut Moniales totum describerent, et nobis mitterent.
Faustum Regiensem coli ut Sanctum testatur Spondanus in Epit. ad an. 520, n. 7; item in alia editione, quam citat.
In acta sanctorum diei xviii januarii.
Pag. 544, ad elenchum sanctorum. De S. Prisca varia observata a P. Grothausen, cum sint eadem Acta ac S. Martinæ, videntur rejicienda.
De SS. Liberata et Faustina plura Italice exstant et Latine.
B. Henrici de Comentina Patriarchæ Constantinopolitani Vita collecta dupliciter.
B. Facii Vita Italica MS. prolixa: solum dedimus breve compendium.
De Cathedra S. Petri habemus librum excusum Romæ 1666 in-8, in quo defenditur sententia Bollandi de loco S. Augustini et Festi antiquitate.
Pag. 560. Pro S. Sulpitio consule Diatribam de scopis Trajectensibus.
S. Liberæ Vita petita Verona, prout hic citatur, forte ponenda XI Aprilis. Anno 1669, 15 Jun. responsum periit pestis tempore.
S. Leobardi cultus distinctius quærendus Turone ex Majori Monasterio, si forte melius referretur ad Martium. Videndum, quis sit S. Leobardus, S. Benedicti discipulus, conditor Maurmunster in Alsatia.
Vide Bucelinum et Sirinum in S. Columbano, f. 406.
In Vita S. Deicoli antiqui capitum tituli melius ante Vitam, quam post capita singula inter annotationes ponentur.
Pag. 570. Lit. c. notatur parachronismus, quem num. 35 ipsemet auctor agnoscit, ut ea observatio potius ad illum numerum referri debeat.
Pag. 574. De B. Facio notari potest, nomen truncatum esse ex Bonifacio, ut pleraque italica alia: Forellus pro Victorello, Minicus pro Dominicus. Petii 1669, 15 Junii, antiquam Vitam latinam, si qua est, et processum, qui apud Regentes Hospitalis servatur MS. citaturque in Vita Italica.
B. Beatricis Estensis Vita denuo petenda Ferraria. Accepi anno 1670. Scripsit italicam del Gianoli excusam Mediolani anno 1653 in-12.
Obedianus, Episcopus Papiæ, ponendus in prætermissis ex indice de Gasparis SS. Ticinensium.
Vita B. Christinæ de Aquila per Curtium exstat. Videtur operæ pretium de ejus cultu et authenticis scripturis miraculorum requiri Aquilæ licet mortua sit 1543.
De S. Volusiano, Episcopo Turonensi, vide Maan de Episcopis Turonensibus.
In acta sanctorum diei xix januarii.
Pag. 576 ad elenchum sanctorum. S. Launomari Vita, ab editis diversa, ter descripta, exstat in pluteis nostris.
SS. Mariae et Marthæ Passio ex MS. Vaticano exstat apud nos.
S. Bassiani elevatio ex Petro Calo desumenda. De Translatione vide Ughellum.
S. Remigii Rotomagensis Vita est in Musæo.
Inter prætermissos de Translatione S. Thomæ post Ferrarius adde: Est ea particula brachialis ad sacelum Patronorum delata anno 1604, 20 Januarii, sed ut hac die Festum ageretur, Clemens VIII postea sanxit. Agitur de eo in Analectis ad Acta S. Thomæ ad VII Martii.
Pag. 590, circa finem Vitæ S. Bassiani nominatur Ara Virginis Turriferæ: videtur significari S. Barbara; quod esset annotandum.
Pag. 594, n. 6, dele quod S. Launomarus potuerit S. Benedicti regulam esse amplexus: nulla est enim verisimilitudo hoc reipsa fecisse.
Pag. 601. Examina, quis sit S. Felix, cujus jussu Walafridus scripsit S. Blaitmaci martyrium.
In acta sanctorum diei xx januarii.
Pag. 613 ad elenchum sanctorum. Acta S. Sebastiani, Roma missa et cum aliis compacta, possent inspici, ad variantes lectiones colligendas. De ejus confraternitate Epternaci libellus exstat in 12. Epistola de translatione ex MS. Vindocinensi apud Du Chesne. Duo ossa Floriaci, Suessionibus allata. Vide Annales Aurelian. pag. 262 et 600.
S. Euthymii Acta græca ex Metaphraste exstant. Eadem primigenio stylo S. Cyrilli habemus ex codice Vaticano.
S. Eustochiæ Virginis Vita per Maurolycum, diu desiderata a nobis, accepta tandem est Romæ. Adest etiam Italice impressa.
B. Lodulphi Pamphili, Episcopi Eugubini, gesta collecta et edita a Jacobillo.
S. Haduindi, Episcopi Cenomannensis, Vita alia est ea, quæ laudatur ut melior supra in præsenti tomo pag. 402, num. 4.
Pag. 620, num. 33. Citatur inscriptio tamquam tempore Sergii Papæ posita: atqui P. Honoratus Fabri rogatus eam ostendere anno 1664 respondit clare apparere ex forma characterum quod non sit annis ducentis antiquior. Et novitas ejus ex illo probatur, quod ibi fiat mentio indulgentiarum: Tres annos et tres quadragenas de vera indulgentia; apparet enim, quod sæculum XVI hæc sapiant.
Pag. 622, num. 9. Acta S. Sebastiani Græca numquid ex Cryptæ Ferratæ MS. sunt? perperam igitur imputantur Metaphrastæ, quæ sunt a monachis illius loci facta, ut alia ejusmodi, ex latinis cum multa sæpe imperitia.
Pag. 627, col. 1. Ebersbergæ nomen ab apro ducitur. Fabulosum hoc videtur, quando quidem locum condiderit Eberhardus, a quo potius dicendum nomen remansisse: sicut in Ebersclause prope Treviros, quæ est Eberhardi cella. — Requirendus Prologus in translatione S. Sebastiani, num. 39 indicatus.
Pag. 637, lit. c. Dele hic videtur etc. et substitue Hic significatur signum Caroli Magni id est nomen uno litterarum connexarum ductu scriptum: quale sub omnibus ejus posterorumque Imperatorum ac Regum diplomatis videre est. Caroli autem Magni monogramma habet formam crucis: sub Ottonibus similia monogrammata quadrata esse coepere propter litteram H cui cæteræ innectebantur.
Pag. 577. De inventione Peregrini etc. corrige audacter, esse suspectos juxta Apologiam in tomo II Aprilis, cap. n. 51.
De ætate S. Catelli statuta corrigenda ext. 2, Feb. f. 795, n. 9.
Acta S. Juliani Hospitatoris ex MSS. Palatinis habemus. Vide dicta III Maii ad S. Ursinum.
Pag. 661. Neophytus martyr is est, cujus Acta habemus ad sequentem diem reposita.
PP. ibid. Inna, Pinna, Rimma, videntur nomina Martyrum Gothorum, qualia plurima habemus in Martio die 26, quem consule, et inde hos illustra.
Pag. 663, n. 6. Omnino superfluum est Elogium S. Euthymii ex Maximo Cythereo, quod fere verbotenus accepit ex Nicephoro, et sequitur num. 21.
Pag. 681, lit. c. Ridicule videtur dubitari, an Embrymium sit vox Celtica, apud quos nec materia quidem esset ejusmodi cervicalis faciendi.
Pag. 689. Manuthia quæ sint, et unde dicta, multo verius explicatur in Martio ad Acta SS. Martyrum Sabaitarum die 20, nec aliud esse quam sarmenta indidem patet.
Pag. 693. Quæcumque dicuntur de S. Geraldo, recognoscenda sunt, et emendanda ex dictis de eo 13 Martii. Linea antepenultima antiquos duos hymnos lege tres; totidem enim sunt, ut patet ex rythmi diversitate. Secundus incipit num. 9; tertius ubi num. 10 signari deberet incipit. Quemdam Regem extra legem... Possent duo versus imprimendo conjungi.
Pag. 694, n. 1. Nota annos triginta prædictionis omnibus fere hibernicis prædictionibus esse communes.
Pag. 696 et 697 indicatur videri eamdem reginam, utrobique nominatam; at posterior certo est regina Lageniæ. Prior tam propinqua sancto habitabat, ut cito accersi et ire posset.
Pag. 697. Non potest dubitari, quin alia Vita extiterit, quando ipse Petrus Damianus dicat, eos, ex quorum narratione sua scripsit, Regis et Papæ, sub quibus S. Maurus consecratus est, nomen in antiquis tomis legisse: hanc autem si vidit Leander, spes est adhuc superesse.
Ughellus tom. II, f. 456 ostendit S. Maurum vixisse anno 934 et cum antiquiori Episcopo 649 male confundi.
Pag. 699, n. 13. Locus de Capisterio illustrari potest ex principio Vitæ S. Benedicti 21 Martii, ubi intelligitur diversum quid esse a vanno, scilicet ligneum aut testaceum.
Pag. 700. Ad hanc S. Benedictum transfer Translationem in MS. Barberiano notatam et 21 Martii non recte attributam S. Benedicto, patrono Lucensi. Requirendum de ejus præsenti cultu, et num aliqua de eo adhuc monumenta sint in monasterio Cultus-Boni. Fecihocan. 1669 in Julio. In Appendice fit mentio sagittæ S. Sebastiani Epternaci; sed Nicolaus Wilthemius Luxemburgi anno 1668 nobis dixit, deprehendisse se ex signo fabrili (qualia nunc cultris imprimuntur) ipsum esse fabricatum Norimbergæ.
Ex omissis ad tom. III Februarii habes satis certum cultum S. Zachariæ, socii S. Francisci; sed an hoc die recte relatus ab Arturo, an miracula et monumenta alia, require. Inter Vitas Gallicas Sanctorum, editas a Raynald Jansenista, vol. 2, in-8, in Bibliotheca, agitur de S. Sebastiano; et Acta velut apocrypha censurantur; quod videndum et refutandum. Laudatur ab hoc in Journal des scavants anni 1665, p. 109.
S. Fabiani P. M. caput Pisciæ.
In acta sanctorum diei xxi januarii.
Pag. 701, ad elenchum sanctorum. De capite S. Agnetis instrumentum Gallicum prolixum de anno 1545 habemus. Inquirendum de capite, Ultrajecto Antverpiam ad Tertiarias delato. De cultu ejus Mediolani vide notabilia in Bezuzzi Historia Pontificum Mediolanensium pag. 188. Habemus vitam scriptam abs Carthusiano.
S. Neophyti M. Acta Græca ex MS. Mediolanensi sunt in Musæo. S. Neophyti M. Encomium per Constantinum Logothetam indicatum a Leone Allatio in Diatriba de Simeonum scriptis, requirendum. Incipit: Παραδόξων.
B. Michaelis Camaldulensis Vitæ epitome cum indulgentiis exstat Vitam et miracula. Vide apud Augustinum Fortunium pag. 292, et seqq. parte 1°.
Arelate quærendum, an et quis ibi sit cultus Patrocli Archiepiscopi, quia non videtur ob judicium Baronii debuisse repudiari; atque duriter loquuntur Sanmarthani; et quod mirum est, etiam ipsi sanctum appellant. Res meretur examinari.
De B. Hermanno quærendum in Mülhausen, quod distat Bamberga ad meridiem 4 milliaribus germanicis.
Azotus, de quo in mendis, non est distinguendus a prodigo Evangelico. Ab eo dominicam unam quadragesimæ cognominant Græci propter Evangelium.
Pag. 707, n. 6. De Aureliano videndum in Aprili, quomodo Princeps et Imperator confusi. Ubi etiam de hoc S. Patroclo tractatur. Vita S. Patrocli ex Surio omnino debuisset omitti; quia nihil ad veterem addit nisi stylum.
S. Amadeus, Episcopus Lausanensis, apud Murerum in Helvetia Sanctaf. 190 saltem inter prætermissos locandus.
Commentarius ad vitam S. Epiphanii ampliari posset addita chronologia vitæ ex ipso textu petenda et stabilienda; hoc enim imprimis deest.
Pag. 738. Ad notam a adde: Cum potius rejicienda esset Græculorum antiquorum vanitas personas fingentium, a quibus impositamentirentur nomina, quorum alias rationem vel non poterant reddere, vel nolebant quærere.
Pag. 747 ad not. a. Sic dictas volunt Mythologi a Penno Deo... nugæ meræ... non aliunde, quam quod iis in partibus mons generice, ut Alpes in Italia, sic in Helvetia diceretur Penna, hodieque Pegna apud Hispanos.
Pag. 749. De B. Maccalino ejusque chronologia reformanda sunt omnia ex dictis in Martio ante vitam S. Cadnæ, ubi totum Walciodorense chronicon reformatur.
Pag. 706. De MM. Felice etc. corrige juxta dicta ad diem xxiv Januarii inter prætermissos.
B. Philippus, Episcopus Nucerinus, ignotus nobis fuit. Vide Chronicon Nucarinum pag. 85.
Andreæ, Abbatis Casaliensis, Vitam habes in Spicilegio, tom. II, pag. 518.
S. Mainradi Eremitæ Vita Germanica, in-4° est in Musæo; relata est ad 16 Aug.
S. Fructuosi translatio Compostellam elucidanda.
Gelasii Papæ II Vita per Pandulfum coævum illustrata est a Cajetano.
✠
Source: Acta Sanctorum. Ianuarius, tomus II, Paris: Victor Palmé, 1863. English translation published November 22, 2026. Translation and editing: Christian Reality Team.