Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga II, Rozdział 27

Że wola Boża nie jest ograniczona do określonych skutków

Można stąd także okazać, że i w woli Jego, przez którą działa, nie ma konieczności odnośnie do jakichś określonych skutków.

Wola bowiem musi być proporcjonalna do swego przedmiotu. Przedmiotem woli jest zaś poznane dobro, jak wynika z tego, co powyżej powiedziano. Wola zaś z natury swej rozciąga się na te rzeczy, które jej umysł może przedstawić pod pojęciem dobra. Jeśli więc umysł Boży nie jest ograniczony do pewnych skutków, jak to wykazano, wynika więc stąd, że i wola Boża nie z konieczności wywołuje jakieś określone skutki.

Oprócz tego. Żaden czynnik działający przez wolę nie wywołuje jakichś skutków bez chcenia ich. Wykazano zaś powyżej, że Bóg co do rzeczy innych od Siebie nie chce niczego z absolutnej konieczności. A zatem nie z koniecznej woli Boga wynikają jakieś skutki, lecz z Jego dowolnego rozporządzenia.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.