Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Summa contra gentiles

św. Tomasz z Akwinu

Księga II

  1. Nawiązanie do tego, co poprzednio powiedziano
  2. Że rozważanie o stworzeniach jest pożytecznym dla pouczenia we wierze
  3. Że poznanie natury stworzeń jest korzystne dla odparcia błędów odnoszących się do Boga
  4. Że inaczej rozważa o stworzeniach filozof a inaczej teolog
  5. Porządek rzeczy, o których będzie mowa
  6. Że jest rzeczą należną, by Bóg był początkiem bytu innych rzeczy
  7. Że w Bogu jest czynna możność
  8. Że możność boża jest Jego substancją
  9. Że możność Boga jest Jego działaniem
  10. W jaki sposób przypisuje się Bogu możność
  11. Że orzeka się coś o Bogu w stosunku do stworzeń
  12. Że stosunki, które się orzeka o Bogu odnośnie do stworzeń, nie istnieją w Bogu realnie
  13. W jaki sposób orzeka się o Bogu powyższe stosunki
  14. Że Bóg jest przyczyną wszystkich rzeczy
  15. Że Bóg powołał rzeczy do bytu z niczego
  16. Że stwarzanie nie jest ruchem ani zmianą
  17. W jaki sposób rozwiązuje się zarzuty przeciw stwarzaniu
  18. Że w stwarzaniu nie ma kolejności
  19. Że żadne ciało nie może stwarzać
  20. Że stwarzanie jest właściwością jedynie Boga
  21. Że Bóg może wszystko
  22. Że Bóg nie działa z konieczności natury
  23. Że Bóg działa według swojej mądrości
  24. W jaki sposób mówi się o wszechmocnym, że nie może uczynić niektórych rzeczy
  25. Że umysł Boży nie jest ograniczony do pewnych określonych skutków
  26. Że wola Boża nie jest ograniczona do określonych skutków
  27. W jaki sposób znachodzi się jakaś powinność w stwarzaniu rzeczy
  28. W jaki sposób w rzeczach stworzonych może być absolutna konieczność
  29. Że nie jest rzeczą konieczną, by stworzenia zawsze istniały
  30. Argumenty tych, którzy chcą dowieść wieczności świata ze strony Boga
  31. Argumenty tych, którzy chcą dowieść wieczności świata ze strony stworzeń
  32. Argumenty dla dowiedzenia wieczności świata ze strony uczynienia rzeczy
  33. Rozwiązanie powyższych argumentów. I najpierw tych, które wzięto ze strony Boga
  34. Rozwiązanie argumentów wziętych ze strony rzeczy stworzonych
  35. Rozwiązanie argumentów wziętych z uczynienia rzeczy
  36. Argumenty, którymi niektórzy starają się dowieść, że świat nie jest wieczny
  37. Że rozróżnienie rzeczy nie pochodzi od przypadku
  38. Że materia nie jest pierwszą przyczyną rozróżnienia rzeczy
  39. Że rozróżnienie rzeczy nie jest spowodowane przeciwieństwem czynników
  40. Że pierwszą przyczyną rozróżnienia rzeczy nie jest porządek drugorzędnych czynników
  41. Że rozróżnienie rzeczy nie pochodzi od któregoś z drugorzędnych czynników, któryby wprowadzał różne formy w materię
  42. Że rozróżnienie rzeczy nie wynikło z różnorodności zasług lub przewinień
  43. Co jest prawdziwie pierwszą przyczyną rozróżnienia rzeczy
  44. Że potrzebnym było dla doskonałości wszechświata, by istniały jakieś stworzenia rozumne
  45. Że substancje rozumne mają wolę
  46. Że substancje rozumne mają wolną wolę w działaniu
  47. Że substancja rozumna nie jest ciałem
  48. Że substancje rozumne są niematerialne
  49. Że substancja rozumna nie jest formą materialną
  50. Że w stworzonych substancjach rozumnych różni się byt i to co jest
  51. Że w stworzonych substancjach rozumnych jest czyn i możność
  52. Że być złożonym z substancji i bytu a materii i formy nie jest tym samym
  53. Że substancje rozumne nie podlegają rozkładowi
  54. W jaki sposób może substancja rozumna połączyć się z ciałem
  55. Stanowisko Platona co do połączenia duszy rozumnej z ciałem
  56. Że władze wegetatywne, zmysłowe i umysłowe nie są w człowieku trzema duszami
  57. Że umysł bierny człowieka nie jest substancją oddzieloną
  58. Że człowiek nie otrzymuje gatunku od umysłu doznającego, lecz od umysłu biernego
  59. Że powyższe stanowisko sprzeciwia się zdaniu Arystotelesa
  60. Przeciw zdaniu Aleksandra o umyśle biernym
  61. Że dusza nie jest temperamentem, jak twierdził Galenus
  62. Że dusza nie jest harmonią
  63. Że dusza nie jest ciałem
  64. Przeciw tym, którzy twierdzą, że rozum i zmysł są tym samym
  65. Przeciw tym, którzy twierdzą, że umysł bierny jest wyobraźnią
  66. W jaki sposób substancja rozumna może być formą ciała
  67. Rozwiązanie argumentów, którymi powyżej dowodzono, że substancja rozumna nie może się łączyć z ciałem jako forma
  68. Że według słów Arystotelesa należy przyjąć, iż rozum łączy się z ciałem jako forma
  69. Że dusza bezpośrednio łączy się z ciałem
  70. Że dusza jest cała w całym ciele i cała w każdej jego części
  71. Że wszyscy ludzie nie mają jednego umysłu biernego
  72. O zdaniu Avicenny, który twierdził, że formy poznawcze nie zostają zachowane w umyśle biernym
  73. Rozwiązanie argumentów, które, jakby się zdawało, dowodzą jedności umysłu biernego
  74. Że umysł czynny nie jest substancją oddzieloną, lecz czymś należącym do duszy
  75. Że nie jest rzeczą niemożliwą, by umysł bierny i czynny schodził się w jednej substancji duszy
  76. Że nie było to zdaniem Arystotelesa, iż umysł czynny jest substancją oddzieloną, lecz raczej że jest on czymś należącym do duszy
  77. Że dusza ludzka nie ginie, gdy ginie ciało
  78. Argumenty dowodzące, że dusza ginie, gdy ciało ginie
  79. Że dusze zwierząt nierozumnych nie są nieśmiertelne
  80. Że dusza ludzka wraz z ciałem istnieć zaczyna
  81. Rozwiązanie powyższych argumentów
  82. Że dusza ludzka nie należy do substancji Boga
  83. Że nie przekazuje się duszy ludzkiej wraz z nasieniem
  84. Czy Bóg powołuje duszę ludzką do bytu przez stwarzanie
  85. Argumenty dla dowiedzenia, że dusza ludzka powstaje z nasienia
  86. Rozwiązanie powyższych argumentów
  87. Że substancja rozumna nie łączy się jako forma z żadnym innym ciałem jak tylko z ciałem ludzkim
  88. Że istnieją pewne substancje rozumne, nie złączone z ciałami
  89. O wielkiej ilości substancyj oddzielonych
  90. Że do jednego gatunku nie należy wiele substancyj oddzielonych
  91. Że substancja oddzielona i dusza nie należą do jednego gatunku
  92. W jaki sposób przyjmuje się rodzaj i gatunek w substancjach oddzielonych
  93. Że substancje oddzielone nie czerpią poznania od przedmiotów zmysłowych
  94. Że umysł substancji oddzielonej zawsze poznaje aktualnie
  95. W jaki sposób jedna substancja oddzielona poznaje drugą
  96. Że substancje oddzielone poznają przedmioty materialne
  97. Że substancje oddzielone poznają rzeczy poszczególne
  98. Czy substancje oddzielone poznaniem naturalnym wszystko naraz poznają