Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga II, Rozdział 7

Że w Bogu jest czynna możność

Z tego, co powiedziano, wynika, że Bóg jest możny, i że słusznie Mu się przypisuje czynną możność.

Możność czynna bowiem jest początkiem działania na drugą rzecz, jako taką. Wypada bowiem, by Bóg był początkiem bytowania dla innych rzeczy. Wypada więc, by był możnym.

Co więcej. Jak możność bierna wynika z bytu w możności, tak możność czynna wynika z bytu w czynie; każda rzecz bowiem jest czynną dlatego, że jest w czynie, a bierną dlatego, że jest w możności. Lecz właściwością Boga jest być czynem. Zatem wypada, by Bóg miał możność czynną.

Dalej. Doskonałość boża obejmuje w sobie doskonałości wszystkich rzeczy, jak to wykazano w pierwszej księdze. Możność zaś czynna należy do doskonałości rzeczy, każda rzecz bowiem ma tym większą moc, im jest doskonalszą. Nie może więc Bogu brakować mocy czynnej.

Oprócz tego. Każda rzecz, która działa, ma moc działania, co bowiem nie ma mocy działania, to działać nie może, a co działać nie może, to z konieczności nie działa. Bóg zaś działa i porusza, jak wykazano powyżej. Ma więc moc działania, i słusznie Mu się przypisuje możność czynną, a nie bierną.

Dlatego powiedziano w (Ps 89, 9): Możnyś jest Panie. I gdzie indziej (Ps 71, 18-19): Moc Twoją i sprawiedliwość Twoją Boże aż do wysokości, wielkie rzeczy, któreś uczynił.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.