Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga III, Rozdział 117

Że prawo boże kieruje nas do miłości bliźniego

Z tego co powiedziano wynika, że prawo boże kieruje nas ku miłości bliźniego.

Między tymi bowiem, którzy mają jeden wspólny cel powinna istnieć łączność uczucia. Ludzie zaś uczestniczą w jednym wspólnym celu szczęśliwości, ku któremu ze zrządzenia bożego są skierowani. Powinni więc ludzie być złączeni wzajemną miłością.

Co więcej. Gdy ktoś kocha drugiego, wynika z tej miłości, że kocha też tych, których kocha ów człowiek, i tych, z którymi on jest złączony. Bóg zaś kocha ludzi i przygotował im jako cel ostateczny radowanie się Nim. Jak zatem kochamy Boga, powinniśmy także kochać bliźniego.

Co więcej. Skoro człowiek z natury jest zwierzęciem społecznym, potrzeba mu pomocy innych ludzi przy osiąganiu właściwego sobie celu. A dzieje się to najodpowiedniej przez wzajemną miłość między ludźmi. A zatem prawo boże, które kieruje ludzi do ostatecznego celu, przepisuje nam wzajemną miłość.

Podobnie. Aby człowiek mógł się zajmować rzeczami bożymi, potrzeba mu ciszy i spokoju. To zaś, co może przeszkadzać w spokoju, usuwa się przede wszystkim przez wzajemną miłość. Skoro więc prawo boże kieruje człowieka ku temu, by zajmował się rzeczami bożymi, jest rzeczą konieczną, by na mocy prawa bożego ludzie wzajemnie się kochali.

Oprócz tego. Prawo boże otrzymuje człowiek jako pomoc dla prawa naturalnego. Jest zaś rzeczą naturalną dla ludzi, by się wzajemnie miłowali. Oznaką tego jest fakt, że człowiek, na mocy pewnego wrodzonego instynktu wspomaga w potrzebie każdego innego człowieka, nawet nieznanego, wskazując mu na przykład właściwą drogę, podnosząc go, gdy upadnie i tak dalej; tak, jakoby każdy człowiek dla każdego człowieka był z natury bliskim i przyjacielem. A zatem prawo boże przepisuje ludziom wzajemną miłość.

Dlatego powiedziano (J 15, 12): „To jest przykazanie moje, abyście się społecznie miłowali”. I (1 J 4, 21): „To rozkazanie mamy od Boga, aby który miłuje Boga, miłował i brata swego”. I (Mt 22, 39) mówi, że wtóre podobne jest temu: „będziesz miłował bliźniego twego”.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.