Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga III, Rozdział 161

Że Bóg niektórych uwalnia od grzechu, a niektórych pozostawia w grzechu

Chociaż ten, kto grzeszy, stawia przeszkodę łasce, i wedle porządku rzeczy nie powinien otrzymać łaski, to jednak, ponieważ Bóg może działać poza porządkiem nadanym rzeczom, gdy na przykład ślepemu daje wzrok, lub wskrzesza umarłego, czasami z obfitości swej dobroci uprzedza nawet tych, którzy są w grzechu, swą pomocą, odwracając ich od zła, a zwracając ku dobru. I jak nie zwraca wzroku wszystkim ślepym, ani nie uzdrawia wszystkich chorych, ażeby w tych, których uzdrawia, okazała się Jego moc; a w innych, by został zachowany porządek natury, tak też nie wszystkich, którzy łasce stawiają przeszkody, uprzedza swą pomocą, aby się odwrócili od złego, a zwrócili ku dobru, lecz tylko niektórych, aby ukazało się na nich Jego miłosierdzie, a na innych, by się okazał porządek sprawiedliwości. Dlatego mówi Apostoł (Rz 9, 22): „A jeśli Bóg, chcąc gniew okazać i oznajmić możność swoją, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu na stracenie zgotowane, iżby okazał bogactwo chwały swej nad naczyniem miłosierdzia, które ku chwale przygotował”.

Jeżeli zaś Bóg spośród ludzi, których grzech więzi, niektórych nawraca uprzedzającą łaską, innych zaś znosi, lub pozwala, by szli zwykłym biegiem rzeczy, nie należy badać, dlaczego tych nawraca, a nie innych, to bowiem zależy wprost tylko od Jego woli, tak jak wprost od Jego woli pochodzi, że, choć wszystko uczynił z niczego, niektóre rzeczy uczynił szlachetniejsze od innych; tak jak wprost od woli artysty zależy, by z tej samej materii, w podobnych warunkach, formował naczynia ku szlachetniejszemu użytkowi, lub mniej szlachetnemu. I dlatego mówi Apostoł (Rz 9, 21): „Zali lepiarz gliny w mocy nie ma, aby z tejże bryły uczynił jedno naczynie ku uczciwości, a drugie ku zelżywości”.

W ten sposób zbija się błąd Orygenesa, który twierdził, że ci a nie inni nawracają się do Boga, z powodu czegoś, co ich dusze w poprzednim życiu uczyniły, zanim się złączyły z ciałami. Ze zdaniem tym rozprawiliśmy się szczegółowo w księdze drugiej.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.