Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Księga III, Rozdział 32

Że szczęśliwość nie polega na dobrach ciała

Podobne argumenty okazują jasno, że najwyższym dobrem człowieka nie są także dobra ciała, jak zdrowie, piękność, siła. Są one bowiem wspólne dobrym i złym i są nietrwałe i nie podlegają woli.

Oprócz tego. Dusza jest lepszą od ciała, które tylko przez duszę żyje i posiada powyższe dobra. Dobro duszy zatem, jak na przykład rozumienie i tym podobne, jest czymś lepszym niż dobro ciała. Dobro ciała nie jest zatem najwyższym dobrem człowieka.

Dalej. Dobra te są wspólne człowiekowi i innym zwierzętom. Szczęśliwość zaś jest dobrem właściwym człowiekowi. Nie polega więc szczęśliwość na powyższych dobrach.

Co więcej. Wiele zwierząt przewyższa człowieka co do dóbr cielesnych; niektóre bowiem są od człowieka szybsze, inne są od niego silniejsze i tak dalej. Jeśliby więc na tych rzeczach polegało najwyższe dobro człowieka, nie byłby on najdoskonalszym zwierzęciem, co jest oczywiście fałszywym. Nie polega więc szczęście człowieka na dobrach ciała.

Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.