Księga III, Rozdział 33
Że szczęśliwość człowieka nie polega na zmysłach
Z tego co powiedziano, wynika także, że najwyższe dobro człowieka nie polega na dobrach części zmysłowej. I te dobra są bowiem wspólne i człowiekowi i innym zwierzętom.
Podobnie. Rozum jest lepszy od zmysłu. Więc i dobro rozumu jest lepsze od dobra zmysłu. Nie polega więc najwyższe dobro człowieka na zmysłach.
Co więcej. Najwyższe przyjemności zmysłowe odnoszą się do jedzenia i spraw płciowych; w których musiałoby się znajdować najwyższe dobro, gdyby ono polegało w zmysłach. Tymczasem najwyższego dobra w nich nie ma. Najwyższe dobro człowieka nie jest więc w zmysłach.
Co więcej. Zmysłami się cieszymy dla ich pożytku i dla poznawania. Cały zaś pożytek zmysłów odnosi się do dóbr ciała. Poznanie zaś zmysłowe przyporządkowane jest do umysłowego; dlatego też zwierzęta, którym brak rozumu, nie cieszą się czuciem, chyba odnośnie do jakiegoś pożytku cielesnego, o ile przez zmysły osiągają pożywienie i rozmnażają się. Najwyższe dobro człowieka, którym jest szczęśliwość, nie jest zatem w części zmysłowej.
Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.