Księga III, Rozdział 36
Że szczęśliwość nie polega na uprawianiu jakiejś sztuki
Widać, że nie polega także na uprawianiu jakiejś sztuki.
Znajomość sztuki jest bowiem także wiedzą praktyczną. A zatem zostaje skierowana do jakiegoś celu i sama nie jest celem ostatecznym.
Oprócz tego. Celem uprawiania jakiejś sztuki są rzeczy wykonywane. Rzeczy te nie mogą być ostatecznym celem życia ludzkiego, gdyż raczej my jesteśmy celem ich wszystkich, wszystkie bowiem uprawia się dla pożytku człowieka. Nie może więc ostateczna szczęśliwość polegać na uprawianiu jakiejś sztuki.
Przekład: Summa filozoficzna (Contra gentiles), Kraków 1930 do 1935, staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.