Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Interaktywna mapa życia Jezusa: 30 wydarzeń od narodzenia do wniebowstąpienia, z miejscami, chronologią i źródłami biblijnymi do czytnika.

Ewangelie, czas i miejsca

Interaktywna mapa życia i działalności Jezusa

Od narodzenia w Betlejem po wniebowstąpienie z Góry Oliwnej. Wybierz okres, miejsce na mapie lub wydarzenie z listy.

Czterej ewangeliści dają świadectwo o tym samym Panu, każdy na swój sposób i dla swoich czytelników: Mateusz pisze dla znających Prawo i Proroków, ukazując wypełnienie proroctw; Marek prowadzi od czynu do czynu; Łukasz sporządza uporządkowane opowiadanie dla Teofila; a Jan wybiera znaki wraz z długimi mowami, w których Jezus objawia, kim jest.

Ta mapa układa trzydzieści wydarzeń od narodzenia w Betlejem po wniebowstąpienie z Góry Oliwnej, przypisując każdemu z nich właściwe miejsce. Geografia przemawia sama za siebie: dzieciństwo w Betlejem i Nazarecie, główna część publicznej działalności wokół Jeziora Galilejskiego z Kafarnaum jako bazą, wyprawy na północ ku Tyrowi i Cezarei Filipowej, droga do Jerozolimy przez Samarię i Jerycho oraz ostatni tydzień w samym mieście, między Betanią, Górą Oliwną, Getsemani a Golgotą.

Wybierz okres lub miejsce, przeczytaj opis wydarzenia i otwórz wskazany fragment w czytniku, by zgłębić sam tekst. Krótkie uwagi pomagają dostrzec, jak Ewangelie wzajemnie się dopełniają.

Galilea Samaria Judea Jordan

Liczby na mapie wskazują kolejność wydarzeń. Zacznij od jedynki w Betlejem.

Narodzenie i dzieciństwook. 6–4 przed Chr.Betlejem

Narodzenie Jezusa

Maryja rodzi Jezusa w Betlejem. Pasterze otrzymują anielską wieść i znajdują Dziecię złożone w żłobie.

Mt 1,18–25A narodzenie Chrystusowe tak było: Gdy była poślubiona matka jego Marya Józephowi, pierwéj niźli się zeszli, naleziona jest w żywocie mająca z Ducha Świętego. · Łk 2,1–20I stało się w one dni, wyszedł dekret od Cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.

Mateusz kładzie nacisk na Józefa i spełnienie proroctw, a Łukasz na Maryję, spis ludności i pasterzy.

  1. Maryja rodzi Jezusa w Betlejem. Pasterze otrzymują anielską wieść i znajdują Dziecię złożone w żłobie.

    Mt 1,18–25A narodzenie Chrystusowe tak było: Gdy była poślubiona matka jego Marya Józephowi, pierwéj niźli się zeszli, naleziona jest w żywocie mająca z Ducha Świętego. · Łk 2,1–20I stało się w one dni, wyszedł dekret od Cesarza Augusta, aby popisano wszystek świat.

    Mateusz kładzie nacisk na Józefa i spełnienie proroctw, a Łukasz na Maryję, spis ludności i pasterzy.

  2. Dziecię otrzymuje imię Jezus. W świątyni Symeon rozpoznaje Światło narodów, a prorokini Anna mówi o Nim wszystkim oczekującym odkupienia.

    Łk 2,21–38A gdy się spełniło ośm dni, iżby obrzezano dzieciątko, nazwano jest imię jego Jezus, które było nazwano od Anioła, pierwéj niźli się w żywocie poczęło.

  3. Mędrcy idą za gwiazdą, oddają pokłon Dziecięciu i ofiarowują złoto, kadzidło oraz mirrę. Herod odczytuje ich pytanie jako zagrożenie.

    Mt 2,1–12Gdy się tedy narodził Jezus w Bethlehem Juda, we dni Heroda króla: oto Mędrcy ze wschodu słońca przybyli do Jerozolimy,

  4. Ostrzeżony we śnie Józef ucieka z Maryją i Dziecięciem przed Herodem do Egiptu. Po śmierci króla rodzina powraca.

    Mt 2,13–21Którzy gdy odjechali, oto Aniół Pański ukazał się we śnie Józephowi, mówiąc: Wstań a weźmij dziecię i matkę jego, a uciecz do Egiptu i bądź tam, aż ci powiem; albowiem będzie, że Herod szukać będzie dziecięcia, aby je zatracił.

  5. Jezus dorasta w Nazarecie. Łukasz podsumowuje lata ukryte słowami, że rósł w mądrości, w latach i w łasce.

    Mt 2,22–23A usłyszawszy, iż Archelaus królował w Żydowskiéj ziemi miasto Heroda, ojca swego, bał się tam iść; a napomniony we śnie, ustąpił w strony Galilejskie. · Łk 2,39–40.51–52A gdy wykonali wszystko według zakonu Pańskiego, wrócili się do Galilei, do Nazareth, miasta swego.

  6. Podczas pielgrzymki paschalnej Jezus pozostaje wśród nauczycieli. Mówi Maryi i Józefowi, że powinien być w tym, co należy do Jego Ojca.

    Łk 2,41–52A rodzicy jego chodzili na każdy rok do Jeruzalem na dzień uroczysty Paschy.

  7. Jan chrzci Jezusa. Otwierają się niebiosa, Duch Święty zstępuje jak gołębica, a głos Ojca ogłasza Go Synem umiłowanym.

    Mt 3,13–17Tedy Jezus przyszedł od Galilei do Jordanu do Jana, aby był ochrzczon od niego. · Mk 1,9–11I stało się w one dni, przyszedł Jezus od Nazaret Galilejskiego i ochrzczon jest od Jana w Jordanie. · Łk 3,21–22I stało się, gdy był chrzczon wszystek lud, i gdy Jezus był chrzczon i modlił się, że się niebo otworzyło; · J 1,29–34Nazajutrz ujrzał Jan Jezusa, idącego do siebie, i rzekł: Oto Baranek Boży, oto który gładzi grzech świata.

    Jan określa to miejsce jako Betanię po drugiej stronie Jordanu.

  8. Po chrzcie Duch wyprowadza Jezusa na pustynię. Jezus odrzuca pokusy chleba, spektakularnego znaku i władzy ziemskiej.

    Mt 4,1–11Tedy Jezus był zawiedzion na puszczą od Ducha, aby był kuszon od djabła. · Mk 1,12–13A natychmiast Duch wygnał go na puszczą. · Łk 4,1–13A Jezus pełen Ducha Świętego, wrócił się od Jordanu, i zaprowadzon jest od Ducha na puszczą.

  9. Za wstawiennictwem Maryi woda staje się winem. Jan nazywa to wydarzenie pierwszym znakiem, przez który Jezus objawił swoją chwałę.

    J 2,1–11A dnia trzeciego były gody małżeńskie w Kanie Galilejskiéj; a była tam matka Jezusowa.

  10. Jezus naucza w synagodze, uzdrawia opętanego oraz teściową Piotra i obchodzi galilejskie miejscowości, głosząc królestwo Boże.

    Mt 4,12–17A gdy usłyszał Jezus, iż Jan był wydan, uszedł do Galilei. · Mk 1,21–39I weszli do Kapharnaum, a wnet w szabbaty wszedłszy do bóżnice, nauczał ich. · Łk 4,31–44I zstąpił do Kapharnaum, miasta Galilejskiego, i tam ich nauczał w Szabbaty.

  11. Rybacy Szymon Piotr, Andrzej, Jakub i Jan zostawiają sieci, by stać się rybakami ludzi.

    Mt 4,18–22A gdy Jezus chodził nad morzem Galilejskiem, ujrzał dwu braciéj, Symona, którego zowią Piotrem, i Andrzeja, brata jego, zapuszczające sieci w morze; (albowiem byli rybitwi). · Mk 1,16–20A przechodząc się nad morzem Galilejskiem, ujrzał Symona i Andrzeja, brata jego, zapuszczające sieci w morze; (bo byli rybitwi). · Łk 5,1–11I stało się, gdy rzesze nalegały nań, aby słuchały słowa Bożego, a on stał podle jeziora Genezareth.

    Jan opisuje także wcześniejsze spotkanie uczniów z Jezusem przy Janie Chrzcicielu.

  12. Jezus ogłasza błogosławieństwa, pogłębia Prawo i naucza o modlitwie, jałmużnie, przebaczeniu, ufności i złotej regule.

    Mt 5, 7Błogosławieni miłosierni; albowiem oni miłosierdzia dostąpią. · por. Łk 6,17–49

    Łukasz przekazuje tę samą naukę w kazaniu na równinie.

  13. Przed bramą miejską Jezus spotyka kondukt pogrzebowy, lituje się nad matką i przywraca młodzieńcowi życie.

    Łk 7,11–17I stało się potem, szedł do miasta, które zowią Naim, a z nim szli uczniowie jego i rzesza wielka.

  14. Gdy uczniowie boją się utonięcia, Jezus rozkazuje wichrowi i falom. Zdumieni pytają: Kim właściwie On jest, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?

    Mt 8,23–27A gdy on wstąpił w łódkę, weszli za nim uczniowie jego. · Mk 4,35–41I mówił im w on dzień, gdy już był wieczór: Przeprawmy się na drugą stronę. · Łk 8,22–25I stało się dnia jednego, a on wstąpił w łódkę i uczniowie jego, i rzekł do nich: Przeprawmy się za jezioro. I odbili się.

  15. Na wschodnim brzegu Jezus uwalnia człowieka dręczonego przez legion demonów i posyła go, by głosił wielkie dzieła Boże.

    Mk 5,1–20I przyszli za morze do krainy Gerazeńczyków. · Łk 8,26–39I wieźli się do krainy Gerazanów, która jest przeciw Galilei. · por. Mt 8,28–34

  16. Pięć chlebów i dwie ryby stają się pokarmem dla wielkiego tłumu. Wydarzenie to zapowiada mowę o Chlebie Życia.

    Mt 14,13–21Co usłyszawszy Jezus, ustąpił zonąd w łódce na miejsce puste osobno, a usłyszawszy rzesze, szły za nim z miast pieszo. · Mk 6,30–44I zszedłszy się Apostołowie do Jezusa, opowiedzieli mu wszystko, co czynili i czego uczyli. · Łk 9,10–17A wróciwszy się Apostołowie, powiedzieli mu, cokolwiek czynili. I wziąwszy je, odszedł osobno na miejsce puste, które jest Bethsaidskie. · J 6,1–15Potem Jezus odszedł za morze Galilejskie, które jest Tyberyadskie.

    Jyny cud, poza Zmartwychwstaniem, opisany we wszystkich czterech Ewangeliach.

  17. Kobieta z pogańskich stron wytrwale prosi o uzdrowienie córki. Jezus chwali jej wielką wiarę.

    Mt 15,21–28A wyszedłszy Jezus zonąd, odszedł w strony Tyru i Sydonu. · Mk 7,24–30A wstawszy ztamtąd, odszedł na granice Tyru i Sydonu: a wszedłszy w dom, nie chciał, aby kto wiedział, a zataić się nie mógł.

  18. Piotr wyznaje, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Boga żywego. Wtedy Jezus po raz pierwszy otwarcie zapowiada swoją mękę i zmartwychwstanie.

    Mt 16,13–28A przyszedł Jezus w strony Cezarejéj Philippowéj i pytał uczniów swoich, mówiąc: Czem mienią być ludzie Syna człowieczego? · Mk 8,27–9,1I wyszedł Jezus i uczniowie jego do miasteczek Cezarei Filipowéj, a w drodze pytał uczniów swych, mówiąc im: Czem mię powiadają być ludzie? · Łk 9,18–27I stało się, gdy był sam na modlitwie, byli z nim i uczniowie, i zapytał ich, mówiąc: Kim mię powiadają być rzesze?

  19. Wobec Piotra, Jakuba i Jana oblicze Jezusa jaśnieje; ukazują się Mojżesz i Eliasz, a głos z obłoku wzywa do słuchania Go.

    Mt 17,1–8A po sześci dniach wziął Jezus Piotra, Jakóba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno. · Mk 9,2–8A szaty jego stały się jasne i bardzo białe jako śnieg, jakich nie może farbierz na ziemi białych uczynić. · Łk 9,28–36I stało się po tych słowach, około ośmiu dni, i wziął Piotra i Jakóba i Jana i wstąpił na górę, aby się modlił.

    Tradycja utożsamia tę górę z Taborem.

  20. Przy studni Jakuba Jezus rozmawia z Samarytanką o wodzie żywej i prawdziwym kulcie; wielu mieszkańców miasta przyjmuje wiarę.

    J 4,4–42A musiał przejść przez Samaryą.

  21. Koło Jerycha Jezus przywraca wzrok niewidomemu. Odwiedza dom Zacheusza i ogłasza, że Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło.

    Mk 10,46–52I przyszli do Jerycha. A gdy on wychadzał z Jerycha i uczniowie jego i rzesza wielka, syn Tymeuszów, Bartymeusz ślepy, siedział podle drogi żebrząc. · Łk 18,35–19,10I stało się, gdy się przybliżał ku Jerychu, ślepy niektóry siedział wedle drogi, żebrząc.

  22. Jezus wyprowadza Łazarza z grobu po czterech dniach. Cud ten prowadzi wielu do wiary, lecz przyspiesza wyrok władz o skazaniu Go na śmierć.

    J 11,1–54I był niektóry chory Łazarz z Bethanii, z miasteczka Maryi i Marthy, siostry jéj.

  23. Jezus zjeżdża z Góry Oliwnej na oślęciu, podczas gdy tłum wita Go gałązkami i mesjańskimi okrzykami.

    Mt 21,1–11A gdy się przybliżali ku Jeruzalem, i przyszli do Bethphage, do góry oliwnéj, tedy Jezus posłał dwu uczniów, · Mk 11,1–11A gdy blizko byli Jeruzalem i Bethanii, u góry Oliwnéj, posłał dwu z uczniów swoich, · Łk 19,28–44A to rzekłszy, szedł wprzód, idąc do Jeruzalem. · J 12,12–19A nazajutrz wielka rzesza, która była przyszła na święto, usłyszawszy, że Jezus idzie do Jeruzalem,

  24. Jezus spożywa wieczerzę z uczniami, ustanawia chleb i wino swoim Ciałem i Krwią, obmywa nogi i zostawia nowe przykazanie miłości.

    Mt 26,17–30W pierwszy tedy dzień przaśników przystąpili uczniowie do Jezusa, mówiąc: Gdzie chcesz, abyśmyć zgotowali jeść Pascha? · Mk 14,12–26I pierwszego dnia przaśników, gdy Paschę ofiarowali, rzekli mu uczniowie: Gdzie chcesz, abyśmy szli i nagotowali, żebyś jadł Paschę? · Łk 22,7–38I przyszedł dzień przaśników, którego było potrzeba zabić Paschę. · J 13, 17Jeźli to wiecie, błogosławieni będziecie, jeźli to uczynicie.

  25. W Getsemani Jezus przyjmuje wolę Ojca. Po zdradzie Judasza staje przed Wysoką Radą, Piłatem i, według Łukasza, Herodem.

    Mt 26,36–27,31Tedy przyszedł Jezus z nimi do wsi, którą zowią Gethsemani, i rzekł uczniom swoim: Siedźcie tu, aż pójdę ondzie i będę się modlił. · Mk 14,32–15,20I przyszli do folwarku, któremu imię Gethsemani, i rzekł uczniom swoim: Siedźcie tu, aż się pomodlę, · Łk 22,39–23,25I wyszedłszy, szedł wedle zwyczaju na górę Oliwną, a za nim téż szli i uczniowie. · J 18, 19,16Tedy najwyższy kapłan spytał Jezusa o jego uczniach i o nauce jego.

  26. Jezus zostaje ukrzyżowany poza murami miasta. Ewangelie świadczą o Jego śmierci, złożeniu do grobu oraz reakcjach świadków.

    Mt 27,32–61A wychodząc, naleźli człowieka Cyrenejczyka, imieniem Symona, tego przymusili, aby niósł krzyż jego. · Mk 15,21–47I przymusili niektórego mimo idącego, Symona Cyrenejczyka, idącego ze wsi, ojca Alexandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. · Łk 23,26–56A gdy go wiedli, poimali Symona niektórego Cyrenejczyka, ze wsi idącego, i włożyli nań krzyż, aby niósł za Jezusem. · J 19,17–42A niosąc krzyż sobie, wyszedł na ono miejsce, które zwano Trupiéj głowy, a po Żydowsku Golgotha;

  27. Niewiasty zastają kamień odsunięty i pusty grób. Zmartwychwstały ukazuje się Marii Magdalenie oraz apostołom, niosąc im pokój.

    Mt 28,1–10A w wieczór sobotni, który zaświta na dzień pierwszy szabbatu, przyszła Marya Magdalena i druga Marya oglądać grób. · Mk 16,1–8A gdy minął szabbat, Marya Magdalena i Marya Jakóbowa i Salome nakupiły wonnych olejków, aby przyszedłszy, namazały Jezusa. · Łk 24,1–12A pierwszego dnia szabbatu bardzo rano przyszły do grobu, niosąc wonne rzeczy, które były nagotowały. · J 20,1–29A pierwszego dnia szabbatu Marya Magdalena przyszła rano, gdy jeszcze były ciemności, do grobu i ujrzała kamień odwalony od grobu.

    Wszystkie cztery Ewangelie umieszczają odkrycie pustego grobu rankiem pierwszego dnia tygodnia.

  28. Nieznajomy wędrowiec wyjaśnia Pisma dwóm zniechęconym uczniom. Rozpoznają Go przy łamaniu chleba i powracają do Jerozolimy.

    Łk 24,13–35A oto dwaj z nich tegóż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajów od Jeruzalem, na imię Emmaus.

  29. Po cudownym połowie Zmartwychwstały przygotowuje posiłek uczniom. Piotrowi trzykrotnie powierza troskę o swoje owce.

    J 21,1–23Potem okazał się zaś Jezus u morza Tyberyadskiego, a okazał się tak: · por. Mt 28,16–20

  30. Zmartwychwstały posyła uczniów, by byli Jego świadkami. Błogosławiąc ich wstępuje do nieba, a oni wracają do Jerozolimy, oczekując Ducha Świętego.

    Łk 24,44–53I rzekł do nich: Te są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musiało wypełnić wszystko, co napisano jest w zakonie Mojżeszowym i w prorocech i w Psalmiech o mnie. · Dz 1,1–12Pierwsząm mowę uczynił, o Theophile! o wszystkiem, co począł Jezus czynić i uczyć, · por. Mt 28,16–20

Jak czytać mapę: Numery prowadzą w porządku chronologicznym, od narodzenia w Betlejem po wniebowstąpienie z Góry Oliwnej. Przy każdym wydarzeniu podano miejsce oraz fragment biblijny otwierany w czytniku, aby móc zweryfikować wszystko bezpośrednio w tekście.