I, q. 39
O Osobach w stosunku do istotności
Po tym co rozważono o Osobach boskich absolutnie, pozostaje do zbadania o Osobach w porównaniu do istotności i do właściwości i do czynów odnoszących się do cech i do porównania ich wzajemnego między sobą. Odnośnie zatem do pierwszego z tych pytań, rozważa się ośm rzeczy:
1. Czy istotność w Bogu jest tym samym co osoba.
2. Czy należy mówić, że trzy Osoby mają jedną istotność.
3. Czy należy imiona istotnościowe orzekać o Osobach w liczbie mnogiej czy pojedynczej.
4. Czy przymiotniki odnoszące się do cech, lub słowa, lub imiesłowy, można orzekać o imionach istotnościowych przyjętych konkretnie.
5. Czy można je orzekać o imionach istotnościowych przyjętych abstrakcyjnie.
6. Czy można orzekać imiona Osób o imionach istotnościowych konkretnych.
7. Czy należy własności istotnościowe przypisywać jako szczególną właściwość Osobom.
8. Jakiej Osobie jaką właściwość należy przypisać.
Artykuły
- Czy w Bogu istotność jest tym samym co osoba
- Czy trzeba powiedzieć, że trzy Osoby są jednej istotności
- Czy imiona istotnościowe orzeka się o trzech Osobach w liczbie pojedynczej
- Czy można za osoby podstawiać imiona istotnościowe konkretne
- Czy można podstawiać za osobę imiona istotnościowe wzięte abstrakcyjnie
- Czy można orzekać osoby o imionach istotnościowych
- Czy osobom należy przypisywać imiona istotnościowe jako oznaczające swoistą właściwość
- Czy święci doktorowie odpowiednio przypisują własności istotnościowe osobom
Przekład: Summa teologiczna, Kraków 1927 do 1933, tłumaczona staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.