Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

I, q. 39

O Osobach w stosunku do istotności

Po tym co rozważono o Osobach boskich absolutnie, pozostaje do zbadania o Osobach w porównaniu do istotności i do właściwości i do czynów odnoszących się do cech i do porównania ich wzajemnego między sobą. Odnośnie zatem do pierwszego z tych pytań, rozważa się ośm rzeczy:

1. Czy istotność w Bogu jest tym samym co osoba.

2. Czy należy mówić, że trzy Osoby mają jedną istotność.

3. Czy należy imiona istotnościowe orzekać o Osobach w liczbie mnogiej czy pojedynczej.

4. Czy przymiotniki odnoszące się do cech, lub słowa, lub imiesłowy, można orzekać o imionach istotnościowych przyjętych konkretnie.

5. Czy można je orzekać o imionach istotnościowych przyjętych abstrakcyjnie.

6. Czy można orzekać imiona Osób o imionach istotnościowych konkretnych.

7. Czy należy własności istotnościowe przypisywać jako szczególną właściwość Osobom.

8. Jakiej Osobie jaką właściwość należy przypisać.

Artykuły

  1. Czy w Bogu istotność jest tym samym co osoba
  2. Czy trzeba powiedzieć, że trzy Osoby są jednej istotności
  3. Czy imiona istotnościowe orzeka się o trzech Osobach w liczbie pojedynczej
  4. Czy można za osoby podstawiać imiona istotnościowe konkretne
  5. Czy można podstawiać za osobę imiona istotnościowe wzięte abstrakcyjnie
  6. Czy można orzekać osoby o imionach istotnościowych
  7. Czy osobom należy przypisywać imiona istotnościowe jako oznaczające swoistą właściwość
  8. Czy święci doktorowie odpowiednio przypisują własności istotnościowe osobom

Przekład: Summa teologiczna, Kraków 1927 do 1933, tłumaczona staraniem redakcji „Wiadomości Katolickich”; pisownia uwspółcześniona.