Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 20 › Życiorysy › Błogosławiony Daniel Brottier

Błogosławiony Daniel Brottier
Kliknij, aby powiększyć
×
Błogosławiony Daniel Brottier
Błogosławiony Daniel Brottier. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

BŁOGOSŁAWIONY · PREZBITER

Błogosławiony Daniel Brottier

Dzień wspomnienia
28 lutego
Okres
Wiek 20
Śmierć
1936

Życie

Błogosławiony Daniel Brottier urodził się 7 września 1876 roku w miejscowości La Ferté-Saint-Cyr we francuskim departamencie Loir-et-Cher, jako drugi syn Jean-Baptiste'a Brottiera, woźnicy u markiza Durforta, oraz Herminie z domu Bouthe. Już we wczesnym dzieciństwie, gdy matka zapytała go, kim chciałby zostać, gdy dorośnie, mały Daniel bez wahania odparł, że chce zostać kapłanem. W wieku dziesięciu lat przyjął Pierwszą Komunię Świętą, a już w następnym roku wstąpił do niższego seminarium w Blois. Po odbyciu rocznej służby wojskowej przyjął święcenia kapłańskie 22 października 1899 roku w Blois. Przez pierwsze trzy lata pracował jako profesor w kolegium w Pontlevoy, lecz w njegovu srcu płonęło gorące pragnienie głoszenia Ewangelii na dalekich misjach.

W 1902 roku wstąpił do nowicjatu Zgromadzenia Ducha Świętego (duchaczy) w Orly i 30 września 1903 roku złożył śluby zakonne. W tym samym roku został wysłany na misje afrykańskie do Senegalu, do miasta portowego Saint-Louis. Choć pragnął pracy w dzikim wnętrzu kontynentu, Daniel z ogromnym zapałem poświęcił się pracy w mieście: założył ośrodek ochrony dzieci, kuchnię dla ubogich, przedszkole, sekcję muzyczną, gazetkę parafialną oraz chór, który przyciągnął wiele dusz do Boga. Jednak tropikalny klimat poważnie nadszarpnął jego zdrowie i cierpiał na nieznośne, uciążliwe bóle głowy. Po krótkim odpoczynku w ojczyźnie powrócił do Senegalu, lecz w 1911 roku z powodu choroby musiał na zawsze opuścić Afrykę. Próbował prowadzić surowe życie kontemplacyjne wśród trapistów na wyspie Lérins, ale zrozumiał, że fizycznie nie jest w stanie znieść takiej reguły. Wikariusz apostolski Senegalu, bp Hyacinthe Jalabert, powierzył mu wówczas wielkie i wymagające zadanie zbierania funduszy na budowę katedry pomnikowej w Dakarze, poświęconej bohaterom afrykańskim. Ojciec Brottier przez lata nieustannie kierował tym przedsięwzięciem z Paryża, a wspaniała katedra w Dakarze została uroczyście poświęcona 2 lutego 1936 roku, zaledwie kilka tygodni przed jego śmiercią.

Gdy w 1914 roku wybuchła I wojna światowa, ojciec Daniel na ochotnika zgłosił się na kapelana wojskowego na pierwszej linii frontu. Spędził cztery lata w okopach Verdun, Sommy i Flandrii, udzielając sakramentów rannym i pocieszając umierających pośród deszczu kul i granatów. Cudem przeżył wojnę bez ani jednego zadrapania, co przypisywał potężnemu wstawiennictwu świętej Teresy od Dzieciątka Jezus, której biskup potajemnie go powierzył. Za svoju neustraszoną odwagę został odznaczony Krzyżem Wojennym i Legią Honorową, a po wojnie założył Narodowy Związek Kombatantów, aby pomagać weteranom wojennym.

W 1923 roku arcybiskup Paryża, kardynał Dubois, powierzył mu zarząd nad zaniedbanym sierocińcem w paryskiej dzielnicy Auteuil, który tonął w długach i opiekował się zaledwie około siedemdziesięcioma chłopcami. Ojciec Brottier przekształcił to dzieło w prawdziwy cud Opatrzności pod opieką świętej Małej Teresy, wznosząc w Auteuil pierwszą na świecie kaplicę dedykowaną tej świętej. Założył warsztaty, drukarnię, salę kinową i szkoły zawodowe, a dzieci umieszczał także u uczciwych, wiejskich rodzin chrześcijańskich. Kiedy obejmował sierociniec, przebywało w nim zaledwie kilkudziesięciu chłopców, a w chwili jego śmierci przez jego placówki przechodziło ponad cztery tysiące podopiecznych. Wyczerpany ciężką chorobą płuc i pracą na rzecz sierot, błogosławiony Daniel Brottier zmarł w szpitalu Świętego Józefa w Paryżu 28 lutego 1936 roku.

Kult i patronat

Na mszy pogrzebowej ojca Daniela zgromadziło się piętnaście tysięcy paryżan, a jego doczesne szczątki 5 kwietnia 1936 roku złożono w kaplicy świętej Teresy w sierocińcu w Auteuil. Gdy w 1962 roku otwarto jego grób w ramach procesu kanonicznego, jego ciało odnaleziono całkowicie zachowane i nienaruszone. Papież Jan Paweł II ogłosił go czcigodnym sługą Božgym 13 stycznia 1983 roku, a uroczyście zaliczył go w poczet błogosławionych 25 listopada 1984 roku w Bazylice Świętego Piotra w Rzymie.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele rzymskokatolickim oraz w rodzinie zakonnej duchaczy obchodzone jest 28 lutego, w dniu jego narodzin dla nieba.

Tego samego dnia, 28 lutego, wspomina się również