Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 15 › Życiorysy › Błogosławiony Jakub Strzemię

Błogosławiony Jakub Strzemię
Kliknij, aby powiększyć
×
Błogosławiony Jakub Strzemię
Błogosławiony Jakub Strzemię. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

BŁOGOSŁAWIONY · BISKUP

Błogosławiony Jakub Strzemię

Dzień wspomnienia
20 października
Okres
Wiek 15
Śmierć
1409

Życie

Błogosławiony Jakub Strzemię (Jakub Strepa) urodził się około 1340 roku w Krakowie, w szlacheckiej rodzinie polskiej pieczętującej się herbem Strzemię. Od wczesnej młodości żywił głębokie i szczere nabożeństwo do świętego Franciszka z Asyżu, co skłoniło go do opuszczenia blasku stanu szlacheckiego i wstąpienia do Zakonu Braci Mniejszych. Po złożeniu ślubów zakonnych i przyjęciu święceń kapłańskich rozgorzał w nim gorliwy zapał apostolski do głoszenia Dobrej Nowiny narodom, które jeszcze nie poznały pełni prawdy chrześcijańskiej.

Przystąpił do Towarzystwa Braci Pielgrzymujących dla Chrystusa, wspólnoty franciszkanów i dominikanów poświęconej pracy misyjnej w Europie Wschodniej, szczególnie na Rusi i w Mołdawii. Jakub został wikariuszem generalnym tej misji, niestrudzenie przemierzając rozległe ziemie pieszo, w ubogim habicie zakonnym, i z wielkim powodzeniem głosząc słowo Boże. W latach od 1385 do 1388 pełnił urząd gwardiana klasztoru franciszkanów Świętego Krzyża we Lwowie. Papież Bonifacy IX mianował go 27 czerwca 1391 roku arcybiskupem Halicza, a sakrę biskupią otrzymał na początku 1392 roku w Tarnowie.

Jako arcybiskup Jakub przeniósł swoją siedzibę do Lwowa. Wszystkie swoje dochody biskupie przeznaczał na budowę nowych kościołów, zakładanie parafii, wznoszenie szkół, szpitali i przytułków dla ubogich, podczas gdy sam nadal żył w najsurowszym ubóstwie ewangelicznym i wyrzeczeniu. Gorliwie propagował adorację eucharystyczną oraz nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny, której wizerunek umieścił w swoim herbie i pierścieniu biskupim. W 1406 roku zwołał we Lwowie synod prowincjonalny w celu odnowy duchowej duchowieństwa i wiernych. Pełnił także urząd senatora w radzie królewskiej, gdzie mądrze zabiegał o pokój i obronę ludu. Po osiemnastu latach owocnej posługi biskupiej zasnął w Panu we Lwowie 20 października 1409 roku.

Cuda

Pan wysławił błogosławionego Jakuba cudownymi znakami za życia i po śmierci. Gdy w 1419 roku, dziesięć lat po jego śmierci, otwarto jego grób w kościele klasztornym Świętego Krzyża we Lwowie, jego ciało odnaleziono całkowicie nienaruszone, odziane w habit zakonny z insygniami biskupimi. Przy jego grobie przez stulecia dokonywały się liczne uzdrowienia chorych oraz uwolnienia od różnych nieszczęść za jego przyczyną.

Kult i patronat

Ciało błogosławionego Jakuba Strzemięcia złożono w katedrze we Lwowie, gdzie jego święte relikwie czczone są z wielką czcią. Papież Pius VI uroczyście zatwierdził jego kult odwieczny 11 września 1790 roku. W 1909 roku, z okazji pięćsetnej rocznicy jego śmierci, ogłoszono go głównym patronem niebieskim archidiecezji lwowskiej oraz polskiej prowincji franciszkanów konwentualnych. Rada miejska Lwowa ogłosiła go patronem i opiekunem miasta. W Martyrologium Rzymskim jego wspomnienie obchodzone jest 20 października. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w szatach biskupich lub w habicie franciszkańskim z paliuszem i mitrą, trzymając w ręku obraz Matki Bożej lub monstrancję z Najświętszym Sakramentem.

Tego samego dnia, 20 października, wspomina się również