Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Święty Leonidas z Aleksandrii

ŚWIĘTY · MĘCZENNIK

Święty Leonidas z Aleksandrii

Dzień wspomnienia
22 kwietnia
Okres
Wiek 3
Śmierć
202

Życie

Święty Leonidas Aleksandryjski poświęcił ziemię Egiptu swoim sławnym świadectwem męczeńskim dla Chrystusa na początku trzeciego wieku. Żył w starożytnej metropolii Aleksandrii, gdzie był ceniony jako szanowany obywatel, znakomity znawca pism świętych oraz nauczyciel filozofii i gramatyki. Był ojcem siedmiorga dzieci, a wśród nich szczególnie wyróżniał się jego pierworodny syn Orygenes, którego Leonidas od najwcześniejszego dzieciństwa z ogromną miłością pouczał w wierze chrześcijańskiej i Pismach Świętych. Tradycja przekazuje, że pobożny ojciec nocą podchodził do śpiącego chłopca, z szacunkiem całował jego pierś i dziękował Bogu za to, że w jego dziecku zamieszkał Duch Święty.

Gdy cesarz rzymski Septymiusz Sewer w 202 roku wydał edykt zabraniający pod groźbą najsurowszych kar przechodzenia na chrześcijaństwo, w Aleksandrii pod namiestnikiem Letusem wybuchło gwałtowne prześladowanie. Leonidas został uwięziony przez żołnierzy cesarskich i wtrącony do ciemnego więzienia z powodu swojego niewzruszonego przywiązania do Chrystusa. Młody Orygenes, mający wówczas zaledwie siedemnaście lat, pragnął udać się za ojcem do więzienia i ponieść męczeństwo, lecz matka przeszkodziła mu, ukrywając jego odzież. Orygenes skierował wtedy do ojca w więzieniu słynny list ze słowami: "Uważaj, ojcze, nie zmieniaj zdania ze względu na nas!"

Święty Leonidas pozostał niewzruszony w swojej wierze, odrzucając wszelkie propozycje złożenia ofiar cesarskim bożkom. Skazany na śmierć, poniósł męczeństwo przez ścięcie mieczem w 202 roku w Aleksandrii, pozostawiając syna Orygenesa i rodzinę w rękach Opatrzności Bożej. Po jego śmierci władze cesarskie skonfiskowały cały majątek rodzinny, lecz jego ofiara przyniosła trwałe błogosławieństwo Kościołowi.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Leonidasa, męczennika, 22 kwietnia, wspominając jego cierpienia za cesarza Septymiusza Sewera oraz jego syna Orygenesa, którego pozostawił w wieku dziecięcym. Kościół czci go jako wzór chrześcijańskiego rodzica, który przekazał swoją wiarę potomstwu i przypieczętował ją własną krwią. W sztuce sakralnej przedstawiany jest jako dostojny wczesnochrześcijański uczony i ojciec z mieczem, palmą męczeńską i księgą Pisma Świętego w rękach, nieraz w otoczeniu swoich dzieci. Jest patronem chrześcijańskich ojców, wychowawców i nauczycieli wiary.

Tego samego dnia, 22 kwietnia, wspomina się również