Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 13 › Życiorysy › Błogosławiony Marcin Cid

Błogosławiony Marcin Cid
Kliknij, aby powiększyć
×
Błogosławiony Marcin Cid
Błogosławiony Marcin Cid. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

BŁOGOSŁAWIONY · OPAT

Błogosławiony Marcin Cid

Dzień wspomnienia
7 października
Okres
Wiek 13
Śmierć
1203

Życie

Błogosławiony Marcin Cid urodził się w XII wieku na terenie Królestwa Leónu w Hiszpanii. Od wczesnej młodości odczuwał nieodparte Boże wezwanie do poświęcenia mniszego w ciszy i ewangelicznym ubóstwie.

Swą drogę monastyczną rozpoczął w samotności, a przy hojnym wsparciu króla Leónu i Kastylii Alfonsa VII założył wspólnotę zakonników w miejscu zwanym Peleas, znanym także jako Bellofonte lub Bellus Fons, niedaleko Zamory. Kierując się pragnieniem ścisłego naśladowania Reguły świętego Benedykta w jej pierwotnej czystości, Marcin przyłączył swoją młodą wspólnotę do zakonu cystersów. Fundacja ta stała się tym samym jedną z najwcześniejszych osad cysterskich na ziemi hiszpańskiej.

Wspólnota wkrótce przeniosła się do pobliskiego, bardziej urodzajnego i spokojniejszego miejsca zwanego Valparaíso (Santa María de Valparaíso, Vallis Paradisi), gdzie pod przewodnictwem Marcina rozwinęła się w znamienite i kwitnące opactwo cysterskie. Marcin zarządzał klasztorem jako pierwszy opat, okazując niezwykłą ojcowską mądrość, pokorę i miłość. Przodował braciom w nieustannej modlitwie, surowym poście, pracy ręcznej i wiernym zachowywaniu karności mniszej. Szczególnie odznaczył się czynną miłością wobec ubogich, głodnych i pielgrzymów przemierzających te strony, zapewniając każdemu wędrowcowi schronienie i chleb. Po świętym życiu spędzonym w ukryciu przed Bogiem błogosławiony Marcin Cid zasnął w Panu w swoim opactwie w Valparaíso w XII wieku, a tradycja jako rok jego śmierci podaje rok 1152.

Kult i patronat

Kościół rzymskokatolicki obchodzi wspomnienie błogosławionego Marcina Cida 7 października, jak zapisano w Martyrologium Rzymskim, gdzie wspomina się go jako założyciela klasztoru Bellofonte, który przyłączył do zakonu cystersów. Jego kult od niepamiętnych czasów pielęgnowany jest w cysterskiej rodzinie zakonnej oraz w hiszpańskich diecezjach regionu León. W sztuce kościelnej przedstawiany jest w białym habicie cysterskim ze szkaplerzem, trzymający w dłoni pastorał opacki i księgę Reguły świętego Benedykta, często z wizerunkiem klasztoru lub na modlitwie za ubogich i wędrowców. Czci się go jako świetlany wzór monastycyzmu cysterskiego, budowniczego pokoju zakonnego i opiekuna ubogich podróżnych.

Tego samego dnia, 7 października, wspomina się również