Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 10 › Życiorysy › Święta Wiborada

Święta Wiborada
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Wiborada
Święta Wiborada. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DZIEWICA I MĘCZENNICA

Święta Wiborada

Dzień wspomnienia
2 maja
Okres
Wiek 10
Śmierć
926

Życie

Święta Wiborada pochodziła ze znamienitego rodu szlacheckiego z krainy Turgowia w dzisiejszej Szwajcarii. Od wczesnej młodości pałała miłością do cichej służby i modlitwy. Usługiwała chorym, szyła szaty liturgiczne i oprawiała księgi dla biblioteki opactwa Sankt Gallen, w którym jej brat Hito był mnichem.

Po pielgrzymce do Rzymu poczuła ostateczne wezwanie do całkowitego zerwania ze światem i za zgodą miejscowego biskupa została zamurowaną mniszką w małej celi dobudowanej do kościoła świętego Magnusa w pobliżu klasztoru Sankt Gallen. Przez niewielkie okienko w celi przyjmowała jedynie skromny posiłek oraz udzielała duchowych rad, napomnień i pociechy setkom ludzi, którzy przychodzili do niej po pomoc. Gdy dzicy Węgrzy najechali tamtejsze strony, Wiborada dzięki natchnieniu Bożemu uprzedziła opata i mnichów, by ukryli bezcenne księgi i skarby kościelne w bezpiecznym miejscu. Sama odmówiła opuszczenia swej celi, uważając, że wiąże ją zakonny ślub stałości miejsca. Kiedy najeźdźcy wtargnęli do kościoła, przebili dach jej celi i zabili ją uderzeniami topora w 926 roku. W ten sposób poniosła męczeństwo za wiarę i swój ślub zakonny.

Kult i patronat

Wspomnienie świętej Wiborady obchodzone jest 2 maja. Papież Klemens II uroczyście ją kanonizował w 1047 roku, przez co stała się pierwszą kobietą oficjalnie ogłoszoną świętą przez Kościół rzymskokatolicki w drodze formalnego procesu papieskiego. W sztuce przedstawiana jest z księgą i toporem w dłoni. Jest patronką bibliotekarzy, introligatorów i bibliotek klasztornych.

Tego samego dnia, 2 maja, wspomina się również