ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Dunstan
- Dzień wspomnienia
- 19 maja
- Okres
- Wiek 10
- Śmierć
- 988
Życie
Święty Dunstan urodził się na początku dziesiątego wieku w posiadłości swego ojca Heorstana, zachodniosaskiego szlachcica, w pobliżu Glastonbury w Anglii. Jego matka Kynedryta była niewiastą świątobliwego życia, a Opatrzność Boża zapowiedziała świętość dziecka cudownym znakiem jeszcze przed jego narodzeniem. Gdy w święto Matki Bożej Gromnicznej znajdowała się w kościele Najświętszej Maryi Panny, nagle zgasły wszystkie światła w świątyni. Wkrótce potem świeca w jej dłoniach sama cudownie zapłonęła, a wszyscy obecni zapalili od tego płomienia swoje świece, co zapowiadało, że chłopiec stanie się dla Kościoła szafarzem wiecznego światła.
We wczesnej młodości ojciec powierzył go opiece irlandzkich uczonych, którzy przebywali wówczas w odosobnionym i opustoszałym sanktuarium w Glastonbury. Dunstan wyróżniał się żarliwą pobożnością, pojętnością w nauce oraz znakomitą znajomością wszelkich nauk i rzemiosł artystycznych. Za zgodą rodziców przyjął tonsurę oraz niższe święcenia i posługiwał w kościele Najświętszej Maryi Panny. Jego krewny Athelm wprowadził go na dwór króla Ethelstana, gdzie młodzieniec zyskał wielkie uznanie władcy. Z tego powodu zazdrośni dworzanie zaczęli przeciw niemu knuć, oskarżyli go o czary i wypędzili z dworu. Podczas odejścia wrogowie napadli na niego, dotkliwie pobili, związali i wrzucili do błotnistego dołu. Zdołał się wydostać i dotrzeć do Winchesteru do biskupa świętego Elfege, który zachęcił go do życia zakonnego. Po ciężkiej chorobie Dunstan złożył śluby zakonne na ręce biskupa Elfege i powrócił do Glastonbury jako pustelnik. Obok kościoła Najświętszej Maryi Panny wybudował małą celę, w której modlił się, uczył, grał na harfie i pracował fizycznie.
Po śmierci króla Ethelstana nowy król Edmund wezwał go na dwór w Cheddar na swego doradcę. Ponowna zazdrość dworzan skłoniła króla do odprawienia go, lecz wkrótce król podczas polowania w lesie znalazł się w śmiertelnym niebezpieczeństwie nad urwiskiem. Wspomniawszy krzywdę wyrządzoną Dunstanowi, król okazał skruchę, a koń cudownie zatrzymał się na samym skraju przepaści. Po powrocie do zamku król ujął Dunstana za rękę, zaprowadził go do Glastonbury, posadził na tronie opackim i obiecał mu wszelką pomoc w odnowie. Dunstan odnowił tam życie monastyczne według Reguły świętego Benedykta, wzniósł klasztor i założył słynną szkołę.
Król Edred powierzył mu pieczę nad skarbcem królewskim, a Dunstan stał się główną podporą reformy kościelnej i państwowej. Gdy tron objął rozpustny młody król Edwin, Dunstan odważnie sprzeciwił się jego niegodnemu zachowaniu w sam dzień koronacji. W odwecie faworyt króla doprowadził do odebrania Dunstanowi dóbr i wygnania go do Flandrii, gdzie w klasztorze Mont Blandin pod Gandawą z bliska poznał reformę kluniacką. Kiedy prowincje północne zbuntowały się i wybrały Edgara na króla, Dunstan został wezwany z powrotem. Otrzymał sakrę biskupa Worcesteru, następnie Londynu, a w 959 roku objął stolicę arcybiskupią w Canterbury. W Rzymie w 960 roku otrzymał paliusz od papieża Jana XII. Wraz ze świętym Oswaldem i świętym Ethelwoldem przeprowadził wielką reformę, budował klasztory, wprowadzał karność zakonną wśród duchowieństwa i zapewnił długotrwały pokój w kraju. Po śmierci króla Edgara koronował młodego króla Edwarda. W pokoju i świętości oddał duszę Panu w Canterbury.
Cuda
Tradycja przekazuje, że zły duch kusił świętego Dunstana w jego pustelniczej celi w Glastonbury, a święty nieustraszenie chwycił go rozżarzonymi szczypcami kowalskimi. W drodze do Rzymu po odbiór paliusza święty rozdał ubogim cały swój majątek. Gdy zarządca zwrócił mu uwagę, że zostali bez jedzenia i pieniędzy, Dunstan nakazał mu złożyć nadzieję w Jezusie Chrystusie, a tego samego wieczoru doświadczyli hojnej gościnności pobliskiego opata.
Kult i patronat
Wspomnienie świętego Dunstana przypada 19 maja. Jego ciało spoczywało w katedrze w Canterbury. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w szatach biskupich z kowalskimi szczypcami w ręku i harfą. Jest patronem kowali, złotników, ślusarzy, płatnerzy, muzyków i jubilerów.
Tego samego dnia, 19 maja, wspomina się również
- Błogosławieni Jan z Cetiny, prezbiter, i Piotr z Dueñas, zakonnik, męczennicy Wiek 14
- Błogosławiona Humiliana Cerchi, tercjarka Wiek 13
- Błogosławiony Augustyn Novello, prezbiter Wiek 14
- Święci Parteniusz i Kaloger, męczennicy Wiek 4
- Święty Iwo Hélory, prezbiter Wiek 14
- Święty Kryspin Fioretti, zakonnik Wiek 18
- Błogosławiony Jan Chrzciciel Ksawery Loir, prezbiter i męczennik Wiek 18
- Błogosławiony Jan od św. Dominika Martínez, prezbiter i męczennik Wiek 17
- Błogosławiony Piotr Wright, prezbiter i męczennik Wiek 17
- Święty Celestyn V, papież Wiek 13
- Święty Hadulf z Arras, biskup Wiek 8
- Święty Teofil z Corte, prezbiter Wiek 18
- Święty Urban I, papież Wiek 3