ŚWIĘTA · DZIEWICA
Święta Koleta Boylet
- Dzień wspomnienia
- 6 marca
- Okres
- Wiek 15
- Śmierć
- 1447
Życie
Święta Koleta Boylet (Nicolette Boellet) urodziła się 13 stycznia 1381 roku w Corbie w krainie Pikardii we Francji. Jej ojcem był Robert, klasztorny cieśla w tamtejszym opactwie benedyktynów, a matką Małgorzata Moyon. Rodzice byli już w podeszłym wieku i nie mieli potomstwa, dlatego gorąco modlili się do świętego Mikołaja z Bari o uproszenie dziecka; gdy matka w sześćdziesiątym roku życia powiła córeczkę, nazwano ją z wdzięczności Nicolette, od czego powstało imię Koleta. Wychowywana w duchu głębokiego rozważania męki Pańskiej, Koleta już we wczesnym dzieciństwie wyróżniała się wielką miłością do ubogich i nieustanną modlitwą.
Po śmierci rodziców w 1399 roku rozdała ubogim pozostały majątek i szukała swego miejsca w życiu konsekrowanym: początkowo przebywała u beginek, następnie u benedyktynek i klarysek urbanistek, nigdzie jednak nie odnajdując upragnionej surowości. W 1402 roku przywdziała habit Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka i za pozwoleniem opata z Corbie dała się zamurować jako rekluza w małej celi przylegającej do kościoła parafialnego świętego Szczepana. W tym całkowitym odosobnieniu spędziła cztery lata na poście i kontemplacji. Tam w widzeniu ujrzała świętego Franciszka z Asyżu, który wezwał ją, by odnowiła jego Drugi Zakon Ubogich Pań i przywróciła go do pierwotnej surowości i ubóstwa reguły świętej Klary.
W 1406 roku została zwolniona ze ślubu odosobnienia i udała się do Nicei przed oblicze awiniońskiego papieża Benedykta XIII, którego Francja wówczas uznawała. Papież przyjął ją do klarysek i udzielił jej pełnomocnictw do zakładania i reformowania klasztorów. Przy wsparciu hrabiny Blanki Genewskiej i swego spowiednika, ojca Henryka de la Beaume, Koleta w 1410 roku rozpoczęła swe wielkie dzieło odnowy w Besançon. Jej reforma, przeniknięta całkowitym ubóstwem ewangelicznym, chodzeniem boso i nieustannym postem, lotem błyskawicy ogarnęła Francję, Flandrię i kraje niemieckie. Za swego życia założyła lub zreformowała siedemnaście klasztorów żeńskich, dając także impuls do odnowy wśród braci mniejszych (koletanie). Jej osobne konstytucje dla sióstr zatwierdzili papieże Mikołaj V, Pius II i Sykstus IV. Święta Koleta zasnęła w Panu w klasztorze w Gandawie we Flandrii 6 marca 1447 roku.
Cuda
Życie świętej Kolety obfitowało w liczne cudowne wydarzenia. Gdy w drodze do Nicei zatrzymała się w domu przyjaciół, gdzie żona gospodarza konała w czasie ciężkiego porodu, Koleta udała się do kościoła i wymodliła szczęśliwe rozwiązanie; narodzona dziewczynka, Petronela, została później jej sekretarką i autorką jej żywota. W Besançon swoimi modlitwami przywróciła życie martwo urodzonemu dziecku, owinąwszy je w swój welon zakonny, który otrzymała od papieża. W chwilach niedostatku w jej klasztorach cudownie rozmnażał się chleb i wino, a tradycja podaje, że dzikie ptaki i jagnięta bez lęku zbliżały się do niej i jadły z jej rąk.
Kult i patronat
Ciało świętej Kolety spoczywa w klasztorze klarysek koletanek w Poligny we Francji, dokąd jej relikwie przeniesiono z Gandawy. Papież Klemens XII ogłosił ją błogosławioną 23 stycznia 1740 roku, a papież Pius VII uroczyście ją kanonizował 24 maja 1807 roku. Jej liturgiczne wspomnienie w Martyrologium Rzymskim przypada na dzień 6 marca. Jest główną orędowniczką niewiast pragnących potomstwa, kobiet w stanie błogosławionym, rodzących i chorych niemowląt. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiana jest w habicie klarysek, boso, trzymając w dłoni krucyfiks, krzyż lub lampę, często w otoczeniu ptaków bądź z niemowlęciem, które przyjmuje w ramiona.
Tego samego dnia, 6 marca, wspomina się również
- Święci Marcjan z Tortony, biskup i męczennik, i Wiktoryn, męczennik Wiek 2
- Święta Róża z Viterbo, dziewica Wiek 13
- Święty Chrodegang z Metzu, biskup Wiek 8
- Święty Cyriak z Trewiru, prezbiter Wiek 4
- Święty Frydolin, opat Wiek 6
- Święty Julian z Toledo, biskup Wiek 7
- Święty Olegariusz z Tarragony, biskup Wiek 12
- Czterdziestu dwóch męczenników z Amorium, męczennicy Wiek 9
- Święty Ewagriusz z Konstantynopola, biskup Wiek 4
- Święty Wiktoryn z Nikomedii, męczennik Wiek 4