ŚWIĘTA · DZIEWICA
Święta Joanna d'Arc
- Dzień wspomnienia
- 30 maja
- Okres
- Wiek 15
- Śmierć
- 1431
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze chorwackim, Najbardziej czczeni w obszarze anglojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze niemieckojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze włoskim, Najbardziej czczeni w obszarze hiszpańskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze francuskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze polskim, Najbardziej czczeni w obszarze portugalskojęzycznym, Najbardziej czczeni w obszarze słoweńskim
Życie
Święta Joanna d'Arc, zwana Dziewicą Orleańską (la Pucelle), urodziła się w uroczystość Objawienia Pańskiego, 6 stycznia 1412 roku, w wiosce Domrémy w Lotaryngii, w skromnej i uczciwej rodzinie chłopskiej Jacques'a d'Arc i Isabelle Romée. Wychowana w wierze chrześcijańskiej i pracowitości, była posłuszna rodzicom, pilnie przędła wełnę i szyła oraz odznaczała się głęboką pobożnością i czułą miłością do ubogich i chorych. Często spędzała długie godziny w wiejskim kościele na cichej modlitwie przed tabernakulum.
Latem 1425 roku, gdy miała trzynaście i pół roku, Joanna usłyszała w południe w ogrodzie ojca niebiański głos, któremu towarzyszyła jasna światłość. Był to początek serii widzeń świętego Michała Archanioła, świętej Małgorzaty i świętej Katarzyny Aleksandryjskiej, którzy objawili jej, że Bóg wybrał ją do ocalenia Francji, ciemiężonej podczas wojny stuletniej przez angielskie podboje i zdradę rodzimych możnowładców. Chociaż lękała się, mówiąc, że jest tylko ubogą dziewczyną, która nie umie jeździć konno ani walczyć, głosy niestrudzenie powtarzały jej, że to Boży nakaz. W styczniu 1429 roku opuściła dom rodzinny i udała się do Vaucouleurs do dowódcy wojskowego Roberta de Baudricourt. Gdy trafnie przepowiedziała dotkliwą klęskę armii francuskiej pod Rouvray, dowódca powierzył jej małą eskortę zbrojną, z którą ubrana po męsku, w strój żołnierski dla zachowania czystości i łatwiejszej jazdy konnej, wyruszyła do Chinon przed oblicze delfina Karola VII.
Przybywszy do Chinon, rozpoznała króla, który ukrył się pośród trzystu dworzan, i przekazała mu tajemny znak powierzony jej przez Boga. Po gruntownym badaniu kościelnym i teologicznym w Poitiers, gdzie uczeni biskupi potwierdzili jej prawowierność, niewinność i szczerość, Karol VII powierzył jej wojsko w celu wyzwolenia miasta Orlean. Joanna odrodziła armię: usunęła przekleństwa, grzech i rozpustę, a wprowadziła regularną modlitwę, spowiedź i uczestnictwo we Mszy świętej. Nosiła biały sztandar z wizerunkiem Boga Ojca i imionami Jezusa i Maryi oraz starodawny miecz znaleziony za ołtarzem w kaplicy Sainte-Catherine-de-Fierbois.
W maju 1429 roku Joanna wraz z wojskiem w gwałtownym szturmie oswobodziła oblężony Orlean, odnosząc przy tym ranę od strzały, lecz nie zaprzestała dodawać odwagi swym żołnierzom. Następnie rozbiła siły wroga wzdłuż rzeki Loary i powiodła króla do Reims, gdzie Karol VII został 17 lipca 1429 roku uroczyście koronowany na króla Francji. Podczas koronacji Joanna stała przy ołtarzu ze swoim sztandarem, mówiąc, że słuszne jest, aby sztandar, który dzielił trud, uczestniczył także w chwale.
Jej dalsze wysiłki były utrudniane przez niezgodę i intrygi na dworze królewskim. Dnia 23 maja 1430 roku, broniąc miasta Compiègne, Joanna została odcięta w potyczce i wzięta do niewoli przez stronników księcia Burgundii, którzy następnie sprzedali ją Anglikom. Przewieziono ją do Rouen, gdzie wtrącono ją do podziemnego lochu, zakuto w ciężkie łańcuchy i wydano na ordynarność strażników. Przed sądem kościelnym, któremu przewodniczył przekupiony biskup Pierre Cauchon, została poddana wielomiesięcznym, wyczerpującym przesłuchaniom. Jej proste, lecz natchnione przez Boga odpowiedzi zawstydzały uczonych sędziów. Została niesprawiedliwie skazana w sfingowanym procesie jako heretyczka i czarownica. Dnia 30 maja 1431 roku, na placu w Rouen, święta dziewica została żywcem spalona na stosie. Do ostatniego tchnienia modliła się o przebaczenie dla swoich prześladowców, patrząc na krzyż, który pewien pobożny zakonnik trzymał przed jej oczyma, a jej ostatnim słowem, gdy ogarniały ją płomienie, było święte Imię Jezus.
Cuda
Pan obdarzył świętą Joannę duchem prorockim i nadprzyrodzonym poznaniem. Z góry przepowiedziała dokładny wynik bitwy pod Rouvray, wyzwolenie Orleanu, własne zranienie strzałą, które nie miało być śmiertelne, oraz uroczystą koronację króla w Reims. Wskazała dokładnie miejsce, w którym w murze kościelnym przez wieki ukryty był miecz świętej Katarzyny. Tradycja podaje, że jej serce na stosie w Rouen nie spłonęło, lecz odnaleziono je w popiele całkowicie nietknięte przez ogień, z którego oprawcy w strachu próbowali usunąć wszelki ślad. Po procesie rehabilitacyjnym w 1456 roku, za pontyfikatu papieża Kaliksta III, cały niesprawiedliwy wyrok uznano za nieważny, a za jej wstawiennictwem odnotowano liczne cudowne uzdrowienia.
Kult i patronat
Papież Pius X beatyfikował Joannę d'Arc w 1909 roku, a papież Benedykt XV uroczyście ją kanonizował 16 maja 1920 roku w bazylice Świętego Piotra w Rzymie. W 1922 roku została ogłoszona główną niebieską patronką Francji, obok Najświętszej Maryi Panny. Jej wspomnienie liturgiczne w Martyrologium Rzymskim przypada 30 maja, w dniu jej męczeńskiego przejścia do nieba. Jest patronką żołnierzy, więźniów, patriotów oraz osób znoszących niesprawiedliwe oskarżenia i prześladowania. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiana jest w zbroi rycerskiej z mieczem i białym sztandarem, na którym wypisane są imiona Jezusa i Maryi, bądź przywiązana do słupa na stosie z wzrokiem utkwionym w ukrzyżowanym Chrystusie.
Tego samego dnia, 30 maja, wspomina się również
- Święta Dymfna, dziewica i męczennica Wiek 7
- Święty Anastazy z Pawii, biskup Wiek 7
- Święty Ferdynand III, król Wiek 13
- Święty Gabin, męczennik Wiek 4
- Święty Hubert z Liège, biskup Wiek 8
- Święty Józef Marello, biskup Wiek 19
- Święty Maciej Kalemba Mulumba, męczennik Wiek 19
- Błogosławieni Wilhelm Scott i Ryszard Newport, prezbiterzy i męczennicy Wiek 17
- Święci Bazyli i Emelia, małżonkowie Wiek 4
- Święci Łukasz Kirby, Wilhelm Filby, Wawrzyniec Johnson i Tomasz Cottam, prezbiterzy i męczennicy Wiek 16