Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Korneliusz

Święty Korneliusz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Korneliusz
Święty Korneliusz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · SETNIK

Święty Korneliusz

Dzień wspomnienia
20 października
Okres
Wiek 1
Śmierć
100

Życie

Święty Korneliusz był rzymskim setnikiem kohorty italskiej, pełniącym w pierwszym wieku służbę w Cezarei Nadmorskiej, siedzibie rzymskiego namiestnika (Dz 10,1A W Cezaryi był mąż niektóry, imieniem Korneliusz, rotmistrz roty, którą zowią Włoską,). Choć pochodził ze świata pogańskiego, Korneliusz był mężem pobożnym, prawym i szlachetnym, który wraz z całym swym domem czcił prawdziwego Boga, dawał wielkie jałmużny ludowi w potrzebie i nieustannie modlił się do Boga (Dz 10,2Pobożny i bojący się Boga ze wszystkim domem swym, czyniący jałmużny wielkie ludziom, a Bogu się zawżdy modlący.). Należał do owych pogan, którzy przyjęli wiarę w jedynego Boga, nie będąc jednak obrzezanymi ani formalnie włączonymi do wspólnoty żydowskiej.

Pewnego dnia około godziny dziewiątej, gdy trwał na modlitwie, anioł Boży ukazał się Korneliuszowi w widzeniu i rzekł do niego: „Korneliuszu! Modlitwy twoje i jałmużny stały się pamiętnikiem przed Bogiem. Wyślij teraz mężów do Jafy i sprowadź niejakiego Szymona, zwanego Piotrem” (Dz 10,3-5Ten widział jawnie w widzeniu około dziewiątéj godziny na dzień Anioła Bożego, wchodzącego do siebie i mówiącego jemu: Korneliuszu!). Korneliusz bezzwłocznie wyprawił dwóch sług i bogobojnego żołnierza, aby sprowadzić Księcia Apostołów (Dz 10,7-8A gdy odszedł Anioł, który mówił do niego, zawołał dwu domowników swoich i żołnierza, bojącego się Pana, z tych, którzy pod jego mocą byli.).

W tym samym czasie Bóg dał Piotrowi w Jafie widzenie zwierząt czystych i nieczystych, pouczając go, że tego, co Bóg oczyścił, człowiek nie powinien uważać za nieczyste (Dz 10,9-16A nazajutrz, gdy oni byłi w drodze i przybliżali się do miasta, wszedł Piotr na górę, aby się modlił o godzinie szóstéj.). Gdy Piotr przybył do Cezarei, Korneliusz wyszedł mu naprzeciw, padł do jego stóp i oddał mu pokłon; lecz Piotr podniósł go, mówiąc: „Wstań, ja też jestem człowiekiem” (Dz 10,25-26I stało się, gdy wszedł Piotr, wyszedł przeciw niemu Korneliusz i przypadłszy do nóg jego, pokłonił się.). Kiedy Piotr głosił Chrystusa i Jego zmartwychwstanie, Duch Święty zstąpił na wszystkich słuchających nauki, tak iż zaczęli mówić obcymi językami i wielbić Boga (Dz 10,44-46Te słowa gdy jeszcze Piotr mówił, padł Duch Święty na wszystkich, którzy słuchali słowa.). Zdumiony tą łaską Bożą Piotr nakazał ochrzcić Korneliusza i wszystkich jego domowników w imię Jezusa Chrystusa (Dz 10,47-48Izali kto może bronić wody, żeby ci nie byli ochrzczeni, którzy wzięli Ducha Ś. jako i my?).

Chrzest Korneliusza był doniosłym wydarzeniem w młodym Kościele, albowiem przez to wydarzenie bramy zbawienia i pełna wspólnota Kościoła otwarły się dla nieobrzezanych pogan bez nakładania ciężaru Prawa Mojżeszowego, co Piotr obronił później wobec braci w Jerozolimie oraz na Soborze Jerozolimskim (Dz 11,1-18I usłyszeli Apostołowie i bracia, którzy byli w Żydowskiéj ziemi, że i poganie przyjęli słowo Boże.; 15,7-11). Według tradycji kościelnej Korneliusz został później wyświęcony na biskupa w Cezarei lub w Skepsis w Myzji, gdzie po owocnym apostolacie dokończył ziemskiego życia w pokoju i świętości.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie wspomina świętego Korneliusza setnika 20 października, czcząc go jako pierwociny Kościoła spośród pogan, ochrzczone przez świętego Piotra w Cezarei. Jego świetlany przykład daje świadectwo powszechności zbawienia Chrystusowego, ofiarowanego wszystkim narodom ziemi. W sztuce sakralnej przedstawiany jest jako rzymski oficer w zbroi wojskowej z mieczem i płaszczem, klęczący pokornie przed świętym Piotrem lub przyjmujący chrzest. Jest patronem oficerów wojskowych, żołnierzy i wszystkich szukających drogi do prawdziwej wiary szczerym sercem.

Tego samego dnia, 20 października, wspomina się również