Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 9 › Wspomnienie › Święta Solangia

ŚWIĘTA · DZIEWICA I MĘCZENNICA

Święta Solangia

Dzień wspomnienia
10 maja
Okres
Wiek 9

Życie

Święta Solangia, we francuskim ludzie pieszczotliwie zwana Solange, urodziła się w IX wieku we wsi Villemont niedaleko Bourges w Akwitanii. Pochodziła z ubogiej i nade wszystko pobożnej rodziny wiejskiej. Od najwcześniejszego dzieciństwa odznaczała się anielską łagodnością, czystością serca i głęboką modlitwą. Dnie spędzała pasąc stada ojca na łąkach, gdzie w ciszy przyrody nieustannie rozważała o Panu Jezusie Chrystusie. Już w siódmym roku życia złożyła ślub wieczystego dziewictwa, pragnąc należeć wyłącznie do niebieskiego Oblubieńca.

Jej niezwykła uroda i świętość zwróciły uwagę Bernarda, syna hrabiego Poitiers. Gdy pewnego dnia pasła stado, Bernard zbliżył się do niej i próbował ją uwieść obietnicami bogactwa i małżeństwa. Kiedy Solangia stanowczo odmówiła, mówiąc, że jest poślubiona Chrystusowi, szlachcic siłą wsadził ją na konia z zamiarem uprowadzenia. Dziewczyna mężnie się wyrywała i zeskoczyła z konia do rzeki. Rozwścieczony i zaślepiony napastnik dobył miecza i na miejscu ściął jej głowę. Solangia poniosła w ten sposób chwalebne męczeństwo, by zachować dziewiczą czystość, oddając swe niewinne życie Bogu 10 maja 880 roku.

Cuda

Pan wsławił świętą Solangię potężnym znakiem cudownym. Według starożytnego i trwałego podania kościelnego, po ścięciu głowy męczennica wstała, wzięła swą głowę w dłonie i niosąc ją, szła aż do kościoła we wsi Saint-Martin-du-Cros, gdzie złożyła swe ciało. Na miejscu jej męczeństwa wytrysnęło źródło czystej i uzdrawiającej wody.

Kult i patronat

Kościół katolicki obchodzi wspomnienie świętej Solangii 10 maja, a pamięć o niej wpisana jest do Martyrologium Rzymskiego. Jest główną patronką krainy Berry oraz archidiecezji Bourges we Francji. Wieś, w której spoczywa, na jej cześć przyjęła nazwę Sainte-Solange. Jest patronką pasterek, dziewcząt wiejskich i stróżką czystości. Przedstawia się ją jako młodą pasterkę z barankiem u stóp, trzymającą gałązkę palmową męczeństwa lub własną głowę w rękach.

Tego samego dnia, 10 maja, wspomina się również