Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 9 › Życiorysy › Święty Leon IV

ŚWIĘTY · PAPIEŻ

Święty Leon IV

Dzień wspomnienia
17 lipca
Okres
Wiek 9

Życie

Święty Leon IV, rodowity rzymianin i syn Radoalda, wczesne wychowanie i wykształcenie odebrał w klasztorze świętego Marcina w pobliżu bazyliki świętego Piotra. Jego pobożność i wzorowe życie zakonne zwróciły uwagę papieża Grzegorza IV, który zaliczył go w poczet subdiakonów, natomiast papież Sergiusz II mianował go kardynałem prezbiterem kościoła tytularnego Czterech Koronatów. Kiedy Saraceni w 846 roku spustoszyli przedmieścia Rzymu i zbezcześcili bazylikę książąt apostolskich, duchowieństwo i lud rzymski jednomyślnie wybrali Leona na biskupa Rzymu. Ze względu na bezpośrednie niebezpieczeństwo i obawę przed nowym najazdem został konsekrowany 10 kwietnia 847 roku, nie czekając na zgodę cesarską.

Przyjąwszy urząd papieski wbrew własnej woli, święty Leon niezwłocznie poświęcił się obronie miasta i odnowie duchowej powierzonego sobie ludu. Włożył ogromny wysiłek w naprawę murów rzymskich, całkowicie odbudowując piętnaście wielkich wież. Następnie podjął historyczne dzieło opasania wzgórza watykańskiego potężnymi murami z pomocą cesarza i robotników z całego księstwa rzymskiego, tworząc w ten sposób ufortyfikowaną część nazwaną od jego imienia Miastem Leonowym. Mury ukończono i uroczyście poświęcono w 852 roku. Gdy prace dobiegały końca, flota saraceńska ponownie ruszyła na Rzym, lecz w 849 roku w bitwie morskiej pod Ostią, dzięki flocie Rzymu, Neapolu, Amalfi i Gaety oraz gwałtownej burzy, wróg poniósł całkowitą klęskę. Papież odbudował następnie port Portus i zasiedlił go wygnańcami z Korsyki.

Obok troski militarnej święty papież niestrudzenie odnawiał świątynie. Bazylika świętego Piotra, która doznała ciężkich zniszczeń, zajaśniała nowym blaskiem w odbudowanych przez niego częściach. Odnowił klasztor świętego Marcina, bazylikę Czterech Koronatów, pałac Laterański, Subiaco oraz wzniósł kościół Santa Maria Nova. W 850 roku koronował Ludwika II na cesarza, a trzy lata później namaścił i pobłogosławił młodego króla angielskiego Alfreda Wielkiego. Na synodzie rzymskim w 853 roku wydał surowe postanowienia dotyczące dyscypliny kościelnej i nauczania ludu. Odważnie sprzeciwiał się nadużyciom możnowładców, nieposłuszeństwu arcybiskupa Rawenny Jana oraz samowoli księcia Bretanii Nominoë. Zmarł w Rzymie 17 lipca 855 roku i został pochowany w bazylice świętego Piotra.

Cuda

Święty Leon IV wsławił się darem czynienia cudów już za życia ziemskiego. Współcześni mu biografowie, a także patriarcha Konstantynopola Focjusz, przypisują jego żarliwej modlitwie cudowne uzdrowienia i ocalenia od niebezpieczeństw. Kiedy płomienie ogarnęły rzymską dzielnicę Borgo i zagroziły zniszczeniem bazyliki świętego Piotra, święty papież pojawił się na balkonie, uczynił znak krzyża nad ogniem i pożar w cudowny sposób wygasł.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Leona IV przypada 17 lipca. Jego ciało spoczywa w bazylice świętego Piotra w Rzymie. W sztuce kościelnej przedstawiany jest w szatach papieskich z tiarą, jak znakiem krzyża gasi pożar w rzymskiej dzielnicy Borgo lub przy murach Miasta Leonowego.

Tego samego dnia, 17 lipca, wspomina się również