Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 9 › Życiorysy › Święty Paschasius Radbertus

Święty Paschasius Radbertus
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Paschasius Radbertus
Święty Paschasius Radbertus. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · OPAT

Święty Paschasius Radbertus

Dzień wspomnienia
26 kwietnia
Okres
Wiek 9
Śmierć
865

Życie

Święty Paschazjusz Radbert urodził się w Soissons w 786 roku. Jako porzucone dziecko został przygarnięty i z miłością wychowany przez mniszki benedyktyńskie w Soissons. Pociągnięty mniszym sposobem życia, wstąpił do słynnego klasztoru benedyktynów w Corbie, pod przewodnictwo świętego opata Adalarda. Przez długie lata wiernie służył jako nauczyciel i wychowawca młodych mnichów. W 822 roku towarzyszył opatowi Adalardowi w Saksonii przy zakładaniu klasztoru Nowy Korbej w Westfalii. W ciągu swego zakonnego życia był świadkiem odejścia do wieczności czterech opatów: Adalarda, Wali, Heda i Izaaka. Po śmierci Izaaka Paschazjusz został wybrany opatem Corbie, chociaż z głębokiej pokory odmówił przyjęcia święceń kapłańskich i pozostał diakonem. Po około siedmiu latach sprawowania urzędu, z powodu sporów w klasztorze złożył godność opata, aby bez przeszkód oddać się modlitwie, studiom i pisaniu dzieł teologicznych.

Napisał uczone komentarze do Ewangelii według świętego Mateusza, Wyjaśnienie Psalmu 44, pięć ksiąg Komentarza do Lamentacji oraz żywoty świętego Adalarda i opata Wali. W traktacie o Dziewicy Maryi gorliwie bronił Jej wieczystego dziewictwa. Jego najważniejsze i najbardziej znane dzieło nosi tytuł »O Ciele i Krwi Pańskiej« (De corpore et sanguine Domini), napisane w 831 roku dla klasztoru Nowy Korbej, a później posłane cesarzowi Karolowi Łysemu. Starał się w nim przedstawić jasny i wierny wykład rzeczywistej obecności Chrystusa w Najświętszej Eucharystii według nauki świętych Ojców Kościoła: Ambrożego, Augustyna i Jana Chryzostoma. Dzieło to zapoczątkowało pierwszy wielki spór eucharystyczny w Kościele, w którym uczestniczył także mnich Ratramnus. Debata doktrynalna przyczyniła się do głębszego zrozumienia różnicy między widzialnymi postaciami chleba i wina a niewidzialną, prawdziwą substancją Ciała Chrystusa, torując drogę późniejszemu uściśleniu nauki o przeistoczeniu, czyli transsubstancjacji. Święty Paschazjusz był prawowiernym i gorliwym teologiem. Zmarł w klasztorze Corbie około 860 roku.

Cuda

Początkowo został pochowany w kościele świętego Jana w Corbie. Za czasów opata Fulka przy jego grobie zaczęły dziać się liczne cuda i uzdrowienia, co skłoniło Kościół do uroczystego uznania jego świętości. Na polecenie papieża, 12 lipca 1073 roku jego święte doczesne szczątki uroczyście podniesiono i przeniesiono do kościoła świętego Piotra w Corbie.

Kult i patronat

Wspomnienie świętego Paschazjusza Radberta obchodzone jest 26 kwietnia. Jego relikwie odbierają cześć w kościele świętego Piotra w Corbie. Martyrologium Rzymskie wspomina go w klasztorze Corbie w Neustrii, wysławiając go jako opata, który jasno i znakomicie wyłożył prawdę Ciała i Krwi Pańskiej w tajemnicy Najświętszej Eucharystii.

Tego samego dnia, 26 kwietnia, wspomina się również