Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 12 › Życiorysy › Święty Gilbert z Sempringham

Święty Gilbert z Sempringham
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Gilbert z Sempringham
Święty Gilbert z Sempringham. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PREZBITER

Święty Gilbert z Sempringham

Dzień wspomnienia
4 lutego
Okres
Wiek 12
Śmierć
1189

Życie

Święty Gilbert z Sempringham urodził się w Sempringham w Lincolnshire między 1083 a 1089 rokiem. Jego ojcem był zamożny rycerz normański Jocelin, a matką Angielka skromnego pochodzenia. Ponieważ był wątłego zdrowia i niepozornego wzrostu, nie był przeznaczony do stanu rycerskiego, lecz został wysłany do Francji na wyższe studia. Po ukończeniu nauk powrócił do ojczyzny jako nauczyciel i objął zarząd nad parafiami Sempringham i Tirington. Dochody z Tirington w całości rozdał ubogim. Wkrótce wstąpił na służbę u biskupa Lincoln, Roberta Bloeta, a jego następca Aleksander wyświęcił Gilberta wbrew jego woli na diakona i kapłana. Święty odrzucił proponowaną mu godność archidiakona, uznając ją za niebezpieczną dla zbawienia duszy.

W 1131 roku powrócił do swych posiadłości w Sempringham i dał początek nowemu zakonowi, gilbertynom, jedynemu rdzennie angielskiemu zakonowi. Przy kościele świętego Andrzeja zbudował klasztor dla dziewic żyjących według Reguły świętego Benedykta, dla braci zaś i duchownych wprowadził Regułę świętego Augustyna. Papież Eugeniusz III uroczyście zatwierdził nowy zakon.

Gilbert wiódł niezwykle surowy tryb życia, pełen wyrzeczeń i postu, a zakon szybko się rozwijał. W 1165 roku został wezwany przed sędziów króla Henryka II pod zarzutem udzielania pomocy wygnanemu świętemu Tomaszowi Becketowi. Gilbert odmówił złożenia przysięgi, że nie pomagał, chociaż w rzeczywistości nie posłał pomocy, aby nie sprawiać wrażenia, że pochwala niesprawiedliwość wobec prześladowanego arcybiskupa. Ostatecznie król uwolnił go od zarzutów. W późniejszych latach znosił także ciężkie oszczerstwa ze strony części braci konwersów, lecz papież Aleksander III potwierdził jego niewinność oraz przywileje zakonu. Ze słabnącym wzrokiem i nadszarpniętym zdrowiem, w sędziwej starości przekazał rządy w zakonie swemu następcy Rogerowi i złożył śluby zakonne. Zmarł w Sempringham w 1189 roku, przeżywszy ponad sto lat.

Kult i patronat

Papież Innocenty III ogłosił go świętym w 1202 roku na prośbę arcybiskupa Canterbury Huberta Waltera. Jego relikwie uroczyście przeniesiono na zaszczytne miejsce w kościele w Sempringham, który stał się znanym celem pielgrzymkowym. W Ogólnym Kalendarzu Rzymskim jego wspomnienie przypada 4 lutego, natomiast w niektórych kalendarzach lokalnych obchodzone jest 11 lutego.

Tego samego dnia, 4 lutego, wspomina się również