Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 17 › Wspomnienie › Święty Jan de Brito

ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK

Święty Jan de Brito

Dzień wspomnienia
4 lutego
Okres
Wiek 17

Życie

Święty Jan de Brito, portugalski jezuita i misjonarz, urodził się 1 marca 1647 roku w Lizbonie w dostojnej rodzinie szlacheckiej Salvadora de Brito Pereiry, gubernatora Rio de Janeiro. Wychowywał się na dworze królewskim jako towarzysz zabaw przyszłego króla Piotra II. Ciężko zachorowawszy w dzieciństwie, został przez matkę ofiarowany w wotum świętemu Franciszkowi Ksaweremu, który ubrał go w mały habit jezuicki, po czym chłopiec cudownie wyzdrowiał. W grudniu 1662 roku, pomimo sprzeciwu dworu, wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Lizbonie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1673 roku i w tym samym roku opuścił przepych dworu, odpływając do Indii.

Po przybyciu do Goa i pobycie w Maduraju ojciec Jan zrozumiał, że Ewangelia może dotrzeć do narodu indyjskiego tylko wtedy, gdy głosiciel całkowicie utożsami się z ich stylem życia. Przyjął zwyczaje indyjskich pokutników (pandaraswami): przywdział żółtą szatę z szorstkiego płótna, chodził boso, żywił się wyłącznie ryżem i wodą raz dziennie oraz sypiał na gołej ziemi. Poznał tamilskie zwyczaje i język, po czym osiedlił się w królestwie Marava, na terenie, na który żaden Europejczyk wcześniej nie odważył się postawić stopy.

Jego święte życie, post i niezwykła miłość przyciągnęły tysiące ludzi, tak że ochrzcił mnóstwo nawróconych ze wszystkich kast. Gdy w 1687 roku powrócił na pewien czas do Portugalii ze sprawozdaniem z misji, król Piotr II zaoferował mu wysokie godności i wychowanie dzieci królewskich, lecz Jan odmówił, pragnąc powrócić do swojej owczarni i oddać życie za Chrystusa. Powróciwszy do Maravy, nawrócił i ochrzcił miejscowego księcia Tadaya Thevę, koji zgodnie z moralnością chrześcijańską odprawił wszystkie nałożnice z wyjątkiem prawowitej żony. Jedną z odprawionych kobiet była bratanica króla Maravy, co rozbudziło gniew pogańskich kapłanów i dworu królewskiego.

Ojciec Jan został aresztowany i poddany ciężkim torturom. Skazano go na śmierć z nienawiści do wiary chrześcijańskiej. Dnia 4 lutego 1693 roku w Oriyur w Indiach spokojnie uklęknął na piasku, pomodlił się za króla i swoich oprawców, po czym kat mieczem ściął mu głowę, a następnie odciął mu ręce i nogi. Swoją krwią poświęcił ziemię indyjską i otrzymał niewiędnącą koronę męczeństwa.

Cuda

Święty Jan de Brito uczynił wiele cudów za życia w Indiach. Dzięki jego modlitwie zdrowieli trędowaci i niewidomi, a odnotowano także, że piasek na miejscu jego męczeństwa w Oriyur w cudowny sposób zabarwił się na czerwono i do dziś znajduje się tam czerwony piasek, który pielgrzymi z pobożnością zabierają jako znak jego przelanej krwi.

Kult i patronat

Świętym ogłosił go papież Pius XII w dniu 22 czerwca 1947 roku, po tym jak Pius IX beatyfikował go w 1853 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 lutego. Sanktuarium jego męczeństwa w Oriyur w Indiach przyciąga setki tysięcy pielgrzymów wszystkich wyznań. Jest patronem portugalskich misjonarzy, katechetów oraz Kościoła w południowych Indiach.

Tego samego dnia, 4 lutego, wspomina się również