ŚWIĘTY · PREZBITER I MĘCZENNIK
Święty Jan de Brito
- Dzień wspomnienia
- 4 lutego
- Okres
- Wiek 17
Życie
Święty Jan de Brito, portugalski jezuita i misjonarz, urodził się 1 marca 1647 roku w Lizbonie w dostojnej rodzinie szlacheckiej Salvadora de Brito Pereiry, gubernatora Rio de Janeiro. Wychowywał się na dworze królewskim jako towarzysz zabaw przyszłego króla Piotra II. Ciężko zachorowawszy w dzieciństwie, został przez matkę ofiarowany w wotum świętemu Franciszkowi Ksaweremu, który ubrał go w mały habit jezuicki, po czym chłopiec cudownie wyzdrowiał. W grudniu 1662 roku, pomimo sprzeciwu dworu, wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego w Lizbonie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1673 roku i w tym samym roku opuścił przepych dworu, odpływając do Indii.
Po przybyciu do Goa i pobycie w Maduraju ojciec Jan zrozumiał, że Ewangelia może dotrzeć do narodu indyjskiego tylko wtedy, gdy głosiciel całkowicie utożsami się z ich stylem życia. Przyjął zwyczaje indyjskich pokutników (pandaraswami): przywdział żółtą szatę z szorstkiego płótna, chodził boso, żywił się wyłącznie ryżem i wodą raz dziennie oraz sypiał na gołej ziemi. Poznał tamilskie zwyczaje i język, po czym osiedlił się w królestwie Marava, na terenie, na który żaden Europejczyk wcześniej nie odważył się postawić stopy.
Jego święte życie, post i niezwykła miłość przyciągnęły tysiące ludzi, tak że ochrzcił mnóstwo nawróconych ze wszystkich kast. Gdy w 1687 roku powrócił na pewien czas do Portugalii ze sprawozdaniem z misji, król Piotr II zaoferował mu wysokie godności i wychowanie dzieci królewskich, lecz Jan odmówił, pragnąc powrócić do swojej owczarni i oddać życie za Chrystusa. Powróciwszy do Maravy, nawrócił i ochrzcił miejscowego księcia Tadaya Thevę, koji zgodnie z moralnością chrześcijańską odprawił wszystkie nałożnice z wyjątkiem prawowitej żony. Jedną z odprawionych kobiet była bratanica króla Maravy, co rozbudziło gniew pogańskich kapłanów i dworu królewskiego.
Ojciec Jan został aresztowany i poddany ciężkim torturom. Skazano go na śmierć z nienawiści do wiary chrześcijańskiej. Dnia 4 lutego 1693 roku w Oriyur w Indiach spokojnie uklęknął na piasku, pomodlił się za króla i swoich oprawców, po czym kat mieczem ściął mu głowę, a następnie odciął mu ręce i nogi. Swoją krwią poświęcił ziemię indyjską i otrzymał niewiędnącą koronę męczeństwa.
Cuda
Święty Jan de Brito uczynił wiele cudów za życia w Indiach. Dzięki jego modlitwie zdrowieli trędowaci i niewidomi, a odnotowano także, że piasek na miejscu jego męczeństwa w Oriyur w cudowny sposób zabarwił się na czerwono i do dziś znajduje się tam czerwony piasek, który pielgrzymi z pobożnością zabierają jako znak jego przelanej krwi.
Kult i patronat
Świętym ogłosił go papież Pius XII w dniu 22 czerwca 1947 roku, po tym jak Pius IX beatyfikował go w 1853 roku. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 lutego. Sanktuarium jego męczeństwa w Oriyur w Indiach przyciąga setki tysięcy pielgrzymów wszystkich wyznań. Jest patronem portugalskich misjonarzy, katechetów oraz Kościoła w południowych Indiach.
Tego samego dnia, 4 lutego, wspomina się również
- Święta Joanna de Valois, królowa i zakonnica Wiek 16
- Święty Eutychiusz z Rzymu, męczennik Wiek 4
- Święty Gilbert z Sempringham, prezbiter Wiek 12
- Święty Hraban Maur, biskup Wiek 9
- Święty Izydor z Peluzjum, prezbiter Wiek 5
- Święty Józef z Leonessy, prezbiter Wiek 17
- Święty Mikołaj Studyta, opat Wiek 9
- Błogosławiony Jan Speed, męczennik Wiek 16
- Święci Papiasz, Diodor i Klaudian, męczennicy Wiek 3
- Święty Awentyn z Chartres, biskup Wiek 6
- Święty Awentyn z Troyes, pustelnik Wiek 6
- Święty Fileas, biskup, i Filorom, trybun wojskowy, męczennicy Wiek 4