Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 7 › Życiorysy › Święta Dymfna

Święta Dymfna
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Dymfna
Święta Dymfna. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · DZIEWICA I MĘCZENNICA

Święta Dymfna

Dzień wspomnienia
30 maja
Okres
Wiek 7
Śmierć
700

Życie

Święta Dymfna (znana również jako Dympna lub Dimpna) była cnotliwą dziewicą i sławną męczennicą Chrystusową, która w VII wieku uświęciła ziemię Brabancji swoim podniosłym świadectwem dla Zbawiciela. Według czcigodnej tradycji kościelnej pochodziła z wyspy Irlandii, gdzie była córką miejscowego króla, który wciąż pozostawał poganinem. Jej pobożna chrześcijańska matka odznaczała się wyjątkową pięknością i głęboką wiarą oraz zadbała o to, aby Dymfna w ukryciu odebrała pouczenie w nauce ewangelicznej i przyjęła chrzest święty. Już w wczesnej młodości święta dziewczyna złożyła ślub wieczystego dziewictwa, oddając swoje serce niebieskiemu Oblubieńcowi.

Po wczesnej śmierci jej matki król pogrążył się w głębokim smutku i duchowej ciemności. Zmąconego umysłu i wiedziony grzeszną namiętnością, zażądał poślubienia własnej córki, ponieważ pod względem urody i szlachetności była wiernym obrazem swojej zmarłej matki. Przerażona tą bezbożną propozycją i zdecydowana zachować ślub czystości, Dymfna potajemnie opuściła dwór ojczysty w towarzystwie świętego kapłana Gereberna, swego ojca duchownego, oraz dwójki wiernych sług. Uciekli przez morze i wylądowali w porcie Antwerpia, skąd udali się w głąb lądu i przybyli do małej osady Gheel w Brabancji.

W Gheel zamieszkali przy skromnej kaplicy świętego Marcina, spędzając dni w całkowitej samotności, modlitwie, poście i dziełach chrześcijańskiego miłosierdzia wobec miejscowych ubogich. Jednak szpiedzy króla wkrótce odkryli ich miejsce pobytu za pomocą irlandzkich monet, którymi płacili za żywność. Oszalały król przybył z uzbrojoną eskortą do Gheel i ponowił żądanie, aby córka udała się z nim i zgodziła na bezbożne małżeństwo. Gdy święta dziewica z obrzydzeniem odmówiła, król rozkazał sługom stracić starego kapłana Gereberna, a następnie sam własnym mieczem ściął głowę swojej córce. W ten sposób święta Dymfna, uświęcając ziemię Brabancji swoją krwią, otrzymała podwójną koronę dziewictwa i męczeństwa w VII wieku.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętej Dymfny, dziewicy i męczennicy, 30 maja (podczas gdy w niektórych prowincjach czci się ją również 15 maja). Jej święte ciało zostało złożone w kościele katedralnym świętej Dymfny w Gheel w Belgii, podczas gdy relikwie świętego Gereberna przeniesiono do Xanten. W Gheel odnaleziono dawne kamienne sarkofagi oraz cegłę z wyrytym imieniem DYMPNA.

Od najdawniejszych czasów święta Dymfna wzywana jest jako potężna orędowniczka i patronka cierpiących na choroby psychiczne, lęki, nerwice i padaczkę. Wokół jej sanktuarium w Gheel rozwinęła się wyjątkowa wspólnota chrześcijańska, która od wieków przyjmuje i leczy chorych psychicznie w domach rodzinnych poprzez pracę i wielką miłość. W sztuce sakralnej przedstawiana jest jako młoda królewna z koroną na głowie i mieczem w ręku, podczas gdy u jej stóp leży związany zły duch. Jest patronką chorych psychicznie, psychiatrów, neurologów oraz ofiar przemocy domowej.

Tego samego dnia, 30 maja, wspomina się również