Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 2 › Życiorysy › Święty Justyn

Święty Justyn
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Justyn
Święty Justyn. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · FILOZOF I MĘCZENNIK

Święty Justyn

Dzień wspomnienia
1 czerwca
Okres
Wiek 2

Życie

Święty Justyn, filozof i męczennik, urodził się około 100 roku we Flavia Neapolis, starożytnym Sychem w palestyńskiej Samarii, w rodzinie o korzeniach pogańskich. Jako młodzieniec o szlachetnym duchu i spragniony wiedzy poszukiwał pełni mądrości w różnych szkołach filozoficznych tamtej epoki. Najpierw uczył się u mistrza stoickiego; gdy jednak zrozumiał, że przez niego nie zdoła poznać Boga, zwrócił się ku perypatetykowi, który wkrótce zażądał zapłaty, dowodząc tym samym, że nie jest prawdziwym miłośnikiem mądrości. Pitagorejczyk wymagał od niego wcześniejszej znajomości muzyki, astronomii i geometrii, toteż Justyn przeszedł ostatecznie do platoników, których nauka o świecie duchowym zachwycała go przez pewien czas.

Jego poszukiwania osiągnęły punkt zwrotny, gdy pewnego dnia podczas przechadzki brzegiem morza spotkał tajemniczego starca. Ów mądry mąż wyjaśnił mu, że ludzka mądrość nie może własnymi siłami osiągnąć pełni poznania Boga, lecz należy słuchać proroków, którzy natchnieni Duchem Świętym zapowiedzieli przyjście Chrystusa. Głębokie wrażenie wywarło na Justynie również życie samych chrześcijan; obserwując ich nieustraszoność w obliczu śmierci i stałość w próbach, zrozumiał, że ludzie żyjący tak święcie nie mogą trwać w błędzie. Nawrócił się na chrześcijaństwo około 130 roku, rozpoznając w Chrystusie pełną i ostateczną Mądrość.

Po nawróceniu Justyn zachował płaszcz filozofa i stał się niestrudzonym apologetą. Działał w Efezie, gdzie odbył słynny dialog z Żydem Tryfonem, po czym udał się do Rzymu. W Wiecznym Mieście otworzył chrześcijańską szkołę w pobliżu term Tymoteusza w domu niejakiego Marcina, nauczając uczniów prawd wiary i debatując z pogańskimi myślicielami. Spośród jego oponentów wyróżniał się filozof cynicki Krescens, człowiek próżny i kłótliwy, który nieustannie go prześladował.

Justyn skierował do cesarza Antonina Piusa i rzymskiego Senatu swoją słynną pierwszą Apologię, a później drugą, w których zbijał pogańskie oszczerstwa przeciwko chrześcijanom, ukazywał piękno chrześcijańskiego kultu, chrztu i Eucharystii oraz bronił godności nauki Chrystusa. Około 165 roku, za cesarza Marka Aureliusza, Justyn został uwięziony wraz z kilkoma swoimi uczniami i postawiony przed prefektem Juniuszem Rustkiem. Gdy prefekt zażądał, by złożyli ofiarę bogom, Justyn stanowczo odparł: „Nikt przy zdrowych zmysłach nie porzuca pobożności dla bezbożności”. Prefektowi grożącemu mu bezlitosnymi mękami Justyn odpowiedział, że ich jedynym pragnieniem jest cierpieć katusze dla Pana Jezusa Chrystusa, aby dostąpić zbawienia na Jego powszechnym sądzie. Wszyscy męczennicy jednomyślnie wyznali wiarę, po czym zostali ubiczowani i przez ścięcie mieczem przyjęli zwycięską koronę męczeństwa.

Kult i patronat

Kościół obchodzi wspomnienie świętego Justyna dnia 1 czerwca według Martyrologium Rzymskiego. Papież Leon XIII ułożył na jego cześć mszę i oficjum brewiarzowe, rozszerzając jego kult liturgiczny na cały Kościół powszechny. Justyn zapisał się w pamięci jako jeden z najważniejszych Ojców Kościoła drugiego wieku oraz twórca chrześcijańskiej filozofii i apologetyki.

W sztuce chrześcijańskiej ukazywany jest w płaszczu filozofa, często z księgą swoich pism w jednej dłoni i palmą męczeńską w drugiej, niekiedy z piórem, którym bronił wiary przed władzami cesarskimi. Jest patronem chrześcijańskich filozofów, apologetów, profesorów, teologów i wykładowców, którzy uciekają się do jego orędownictwa o dar mądrości, jasność w głoszeniu prawdy oraz odwagę w obronie zasad chrześcijańskich.

Tego samego dnia, 1 czerwca, wspomina się również