Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 2 › Życiorysy › Święty Hegezyp

Święty Hegezyp
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Hegezyp
Święty Hegezyp. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PISARZ

Święty Hegezyp

Dzień wspomnienia
7 kwietnia
Okres
Wiek 2
Śmierć
180

Życie

Święty Hegezyp był wybitnym chrześcijańskim pisarzem, historykiem i apologetą drugiego wieku, który żył i działał w okresie od papieża Aniceta do papieża Eleuteriusza. Pochodził ze Wschodu, najprawdopodobniej z Palestyny, i był konwertytą z judaizmu, wyróżniającym się znakomitą znajomością języka hebrajskiego, starożytnych tradycji żydowskich oraz świętych ksiąg biblijnych.

Kierowany pragnieniem zbadania czystości i ciągłości nauki apostolskiej wobec nowych błędów gnostyków i Marcjona, Hegezyp podjął daleką podróż po świecie chrześcijańskim, odwiedzając wielu biskupów i Kościołów. W Koryncie spędził wiele dni u biskupa Primusa, upewniając się, że wspólnota zachowuje nieskażoną wiarę otrzymaną od apostołów. Następnie przybył do Rzymu za czasów papieża Aniceta, gdzie pozostał aż do pontyfikatu papieża Eleuteriusza. W Rzymie sporządził pierwszą oficjalną listę sukcesji biskupów rzymskich od świętych apostołów Piotra i Pawła do swoich czasów, dowodząc, że w każdym mieście i w każdej sukcesji biskupiej wiara jest zachowywana zgodnie z Prawem, Prorokami i samym Panem.

Swoje bogate doświadczenie i badania zebrał w dziele zatytułowanym Pamiętniki (Hypomnemata), złożonym z pięciu ksiąg napisanych prostym i jasnym stylem, z którego cenne urywki zachował Euzebiusz w swojej Historii kościelnej. W piśmie tym przekazuje najstarsze świadectwa historyczne o męczeństwie świętego Jakuba Sprawiedliwego w Jerozolimie, wyborze jego następcy Szymona oraz przesłuchaniu wnuków świętego Judy Apostoła przed cesarzem Domicjanem. Po świętym życiu poświęconym obronie jedności kościelnej i tradycji, Hegezyp w pokoju oddał swego ducha Bogu w Rzymie około 180 roku.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie wspomina świętego Hegezypa dnia 7 kwietnia, podkreślając jego pobyt w Rzymie i historię wydarzeń kościelnych, którą prostym językiem utkał od Męki Pańskiej aż do swoich czasów. Kościół czci go jako ojca historii Kościoła i niezbitego świadka sukcesji apostolskiej oraz prymatu Stolicy Rzymskiej. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest jako wczesnochrześcijański mędrzec w prostej szacie, z piórem w dłoni i księgami swoich Pamiętników, często z widokiem Rzymu w tle. Jest patronem historyków Kościoła, pisarzy, archiwów i badaczy starożytności chrześcijańskiej.

Tego samego dnia, 7 kwietnia, wspomina się również