ŚWIĘTY · BISKUP I MĘCZENNIK
Święty Polikarp
- Dzień wspomnienia
- 23 lutego
- Okres
- Wiek 2
- Śmierć
- 155
BiskupiMęczennicyOgólny kalendarz rzymski
Wśród najbardziej czczonych: Najbardziej czczeni w obszarze anglojęzycznym
Życie
Święty Polikarp ze Smyrny, biskup Smyrny i chwalebny męczennik, był bezpośrednim uczniem świętego Jana Apostoła oraz ostatnim żyjącym świadkiem czasów apostolskich w drugim wieku. Urodzony około 69 roku, Polikarp od wczesnej młodości wzrastał u boku apostołów i tych, którzy osobiście widzieli Pana Jezusa Chrystusa w ciele. Święty Ireneusz z Lyonu, jego oddany uczeń, w liście do Floryna poruszająco opisuje, jak wyraźnie pamięta miejsce, na którym błogosławiony Polikarp siedział i nauczał, jego postać, sposób chodzenia oraz słowa, którymi opisywał swoje rozmowy ze świętym Janem i pozostałymi, którzy widzieli Pana. Sam święty Jan wyświęcił go na biskupa Kościoła w Smyrnie w Azji Mniejszej.
Polikarp zarządzał Kościołem w Smyrnie przez ponad pół wieku niczym niezłomny filar prawowierności. Kiedy święty Ignacy Antiocheński, w drodze na męczeństwo w Rzymie, przebywał w Smyrnie, spotkał się z Polikarpem, a później skierował do niego słynny list pełen braterskiej miłości. Polikarp zaś napisał znakomity List do Filipian, obfitujący w cytaty ze świętych Ewangelii oraz listów świętego Pawła i Piotra, utwierdzając wiernych w cnotach i czystości wiary. W połowie drugiego wieku, w podeszłym wieku, udał się do Rzymu do papieża Aniceta, aby w duchu braterstwa przedyskutować kwestię daty świętowania Wielkanocy. Chociaż obaj zachowali własne zwyczaje, pozostali w pełnym pokoju i komunii eucharystycznej, a w Rzymie Polikarp nawrócił swoim nauczaniem wielu heretyków; kiedy przywódca heretyków Marcjon spotkał go pewnego razu i zapytał, czy go poznaje, Polikarp odpowiedział mu otwarcie: „Poznaję pierworodnego szatana!”.
Jego męczeństwo zostało opisane w słynnym liście Kościoła w Smyrnie do Kościoła w Filomelium, najstarszym zachowanym opisie męczeństwa powstałym po Nowym Testamencie. Kiedy za cesarzy Marka Aureliusza i Lucjusza Werusa wybuchło prześladowanie, a dzielny młodzieniec Germanik oddał życie na arenie, wzburzony tłum pogański zawołał: „Odszukajcie Polikarpa!”. Na prośbę wiernych Polikarp schronił się w wiejskim domu, gdzie dniem i nocą modlił się za wszystkie Kościoły na świecie; w widzeniu ujrzał płonącą poduszkę pod swoją głową, po czym przepowiedział, że zostanie spalony żywcem. Kiedy żołnierze go odnaleźli, przyjął ich z pokojem, poczęstował jedzeniem i piciem, prosząc jedynie o jedną godzinę na modlitwę.
Doprowadzony do amfiteatru w Smyrnie przed prokonsula Stacjusza Kwadrata i cały tłum, prokonsul nakłaniał go, mówiąc: „Zlituj się nad swoją starością! Przysięgnij na geniusza cesarza i przeklnij Chrystusa, a cię uwolnię!”. Święty Polikarp wypowiedział wówczas swoje nieśmiertelne słowa: „Osiemdziesiąt sześć lat Mu służę, a nigdy nie wyrządził mi żadnej krzywdy. Jakże mógłbym zbluźnić przeciwko mojemu Królowi, który mnie zbawił?”. Kiedy prokonsul zagroził mu ogniem, Polikarp odparł, że grozi mu ogniem, który płonie przez godzinę i gaśnie, gdyż nie zna ognia przyszłego sądu przygotowanego dla bezbożnych. Przywiązano go do stosu, a święty starzec wzniósł oczy ku niebu i wypowiedział wspaniałą modlitwę chwały Ojcu za to, że uznał go za godnego zaliczenia do grona męczenników i dania mu udziału w kielichu Chrystusa.
Cuda
Gdy oprawcy podpalili stos, płomień uformował się na kształt żagla okrętu lub łuku wokół świętego ciała męczennika, nie dotykając go, a z ognia nie unosił się zapach palonego ciała, lecz miła woń kadzidła i kosztownych wonności. Widząc, że ogień nie może go strawić, pogański sędzia rozkazał katowi podejść i przebić go sztyletem. Z rany wytrysnęła tak wielka ilość krwi, że ugasiła płomień stosu, co wprawiło w osłupienie zgromadzony tłum pogan.
Kult i patronat
Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Polikarpa, biskupa i męczennika, dnia 23 lutego, w dniu jego chwalebnych narodzin dla nieba w 155 roku. Pobożni chrześcijanie ze Smyrny z czcią zebrali jego kości, cenniejsze niż złoto i drogie kamienie, i złożyli je w godnym miejscu, gdzie każdego roku z radością gromadzili się na obchodach jego pamiątki. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem pośród płomieni stosu, trzymając palmę męczeńską i księgę swoich listów. Jest głównym patronem miasta Izmir (starożytnej Smyrny) i orędownikiem wzywanym przeciwko oparzeniom i pożarom.
Tego samego dnia, 23 lutego, wspomina się również
- Błogosławiona Józefina Vannini, dziewica Wiek 20
- Błogosławiona Rafaela Ibarra de Villalonga, matka rodziny Wiek 19
- Błogosławiony Stefan Wincenty Frelichowski, prezbiter i męczennik Wiek 20
- Święta Milburga, opatka Wiek 8
- Święty Willigis z Moguncji, biskup Wiek 11
- Błogosławiony Ludwik Mzyk, prezbiter i męczennik Wiek 20
- Błogosławiony Mikołaj Tabouillot, prezbiter i męczennik Wiek 18
- Święty Jan Żniwiarz, zakonnik Wiek 11
- Święty Syneriusz (Syren), męczennik Wiek 4