Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 1 › Życiorysy › Święty Klet (Anaklet)

Święty Klet (Anaklet)
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Klet (Anaklet)
Święty Klet (Anaklet). Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PAPIEŻ

Święty Klet (Anaklet)

Dzień wspomnienia
26 kwietnia
Okres
Wiek 1
Śmierć
90

Życie

Święty Anaklet, w źródłach historycznych nazywany również Kletem, kierował Kościołem rzymskim w drugiej połowie pierwszego stulecia jako drugi z kolei następca Piotra Apostoła na stolicy biskupiej w Rzymie, bezpośrednio po świętym Linusie. Wykazy biskupów rzymskich przekazane przez św. Ireneusza z Lyonu, Euzebiusza z Cezarei, św. Augustyna i Optata z Milewe potwierdzają tę sukcesję apostolską, przy czym forma Klet jest skróconą i utrwaloną w liturgii rzymskiej wersją tego samego imienia. Właśnie ta forma występuje w starożytnym Kanonie Rzymskim Mszy świętej.

Według zapisów starożytnej tradycji Anaklet pochodził z Rzymu, z dzielnicy Vicus Patricius, a jego ojciec nosił imię Emilian. Jako współczesny i bliski współpracownik świętych apostołów Piotra i Pawła, przyjął nienaruszony depozyt ewangeliczny oraz odznaczał się świętością życia, mądrością i stałością w wierze. Zarządzał rzymską wspólnotą chrześcijańską w przybliżeniu od 76 do 88 roku, za panowania cesarzy Tytusa i Domicjana.

W okresie, gdy Kościół zmagał się z wrogością pogańskiego otoczenia, Anaklet troskliwie budował karność i strukturę kościelną, dzieląc Rzym na wyznaczone okręgi duszpasterskie i wyświęcając dwudziestu pięciu kapłanów do sprawowania kultu Bożego oraz opieki nad wiernymi. Przez ponad dziesięć lat czuwał nad powierzoną owczarnią niczym czujny pasterz, po czym poniósł męczeńską śmierć za imię Jezusa Chrystusa, prawdopodobnie około 91 roku, przypieczętowując posługę pasterską własną krwią. Pobożni chrześcijanie pogrzebali jego święte ciało na Wzgórzu Watykańskim, w bezpośrednim sąsiedztwie grobu księcia apostołów Piotra.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie wspomina świętego Anakleta, papieża i męczennika, 26 kwietnia. Jego imię od najdawniejszych czasów wymieniane jest w modlitwie eucharystycznej Kościoła Rzymskiego pośród świętych apostołów i pierwszych papieży męczenników. W sztuce sakralnej ukazywany jest w szatach papieskich z czasów wczesnochrześcijańskich z paliuszem, trzymając w ręku księgę świętych postanowień, palmę męczeńską oraz krzyż papieski. Wierni uciekają się pod jego orędownictwo, prosząc o wytrwanie w wierze apostolskiej, o mądrość dla pasterzy Kościoła oraz o jedność Kościoła Chrystusowego.

Tego samego dnia, 26 kwietnia, wspomina się również