Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Aaron

ŚWIĘTY · KAPŁAN

Aaron

Dzień wspomnienia
1 lipca
Okres
Wiek 3
Śmierć
300

Życie

Święty Aaron był bratem Mojżesza, wybrańcem z pokolenia Lewiego i pierwszym arcykapłanem Starego Testamentu, którego Bóg ustanowił, aby przewodził kultowi narodu wybranego (Wj 4,14Rozgniewany Pan na Mojżesza, rzekł: Aaron, brat twój Lewita, wiem, iż wymowny jest: oto ten wynidzie przeciw tobie, a ujrzawszy cię, rozraduje się sercem.; 28,1). Urodzony w Egipcie w czasie ciężkiej niewoli synów Izraela, Aaron z Bożego powołania stał się rzecznikiem i współpracownikiem Mojżesza przed faraonem, zapowiadając wyzwolenie narodu i cuda Bożej mocy (Wj 4,15-16Mów do niego, i połóż słowa moje w uściech jego: a ja będę w uściech twoich, i w uściech jego, i pokażę wam, co czynić macie.; 7,1-2).

Po cudownym Wyjściu z Egiptu i zawarciu Przymierza na górze Synaj, Pan nakazał Mojżeszowi poświęcić Aarona i jego synów do służby kapłańskiej (Wj 28,41I ubierzesz w to wszystko Aarona brata twego, i syny jego z nim. I wszystkich ręce poświęcisz i świętymi je uczynisz, aby mi kapłański urząd sprawowali.). Mojżesz uroczyście namaścił go świętym olejem i ubrał w święte szaty kapłańskie z efodem i pektoorałem, w którym znajdowały się Urim i Tummim, poświęcając go na pierwszego arcykapłana Namiotu Spotkania (Wj 29,7I olejek namazania wlejesz na głowę jego: a tym sposobem będzie poświęcon.; Kpł 8,12Który wylawszy na głowę Aaronowę, pomazał go i poświęcił.). Aaron składał ofiary całopalne i przebłagalne za grzechy ludu, wchodząc raz w roku w Dniu Przebłagania do Miejsca Najświętszego z krwią ofiarną (Kpł 16,34I będzie wam to za ustawę wieczną, abyście się modlili za syny Izraelowe i za wszystkie grzechy ich raz w rok. Uczynił tedy Mojżesz, jako mu Pan był przykazał.).

Podczas czterdziestoletniej wędrówki przez pustynię Aaron dzielił wszystkie trudy i próby z Mojżeszem, wstawiając się za ludem przed Bogiem, lecz i on sam doświadczył ludzkiej słabości, gdy uległ naciskowi ludu przy sporządzaniu złotego cielca (Wj 32,1-4A widząc lud, iż omieszkawał Mojżesz zniść z góry, zebrawszy się przeciw Aaronowi, rzekł: Wstań, uczyń nam bogi, ktorzyby szli przed nami; Mojżeszowi bowiem, temu mężowi, który nas wywiódł z ziemie Egipskiéj, nie wiemy, co się stało.). Pod koniec podróży, gdy dotarli do góry Hor na granicy ziemi Edom, Pan objawił Mojżeszowi, że nadeszła godzina śmierci Aarona (Lb 20,23-24Gdzie mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:). Mojżesz wszedł z Aaronem i jego synem Eleazarem na górę Hor, zdjął z Aarona szaty kapłańskie i ubrał w nie jego syna (Lb 20,25-28Weźmij Aarona i syna jego z nim, a zawiedziesz je na górę Hor.). Tam Aaron w pokoju oddał ducha Panu w wieku stu dwudziestu trzech lat i został złożony na spoczynek na górze Hor (Lb 20,28I zewlókłszy Aarona z szat jego, oblókł w nie Eleazara, syna jego.; 33,38-39). Dom Izraela opłakiwał swego arcykapłana przez trzydzieści dni (Lb 20,29A gdy on umarł na wierzchu góry, zstąpił z Eleazarem.).

Cuda

Wśród wielkich znaków, które towarzyszyły życiu Aarona, wyróżnia się cudowne zakwitnięcie jego laski (Lb 17,16-26). Kiedy na pustyni wybuchł bunt przeciwko kapłaństwu Aarona, Mojżesz położył dwanaście lasek książąt plemiennych w Namiocie Spotkania; następnego dnia jedynie laska Aarona z domu Lewiego cudownie wypuściła pąki, zakwitła i wydała dojrzałe migdały, co było trwałym Bożym znakiem, że ród Aarona został wybrany do wiecznego kapłaństwa (Lb 17,23-25; Hbr 9,4Mając złotą kadzidlnicę i skrzynię Testamentu ze wszystkich stron złotem powleczoną, w której wiadro złote mające mannę i laska Aaronowa, która zakwitnęła, i tablice Testamentu.).

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Aarona kapłana 1 lipca, podkreślając jego namaszczenie świętym olejem przez ręce brata Mojżesza oraz jego pochówek na górze Hor. Kościół czci go jako praojca starotestamentowego kapłaństwa i zapowiedź Chrystusa, Wiecznego Arcykapłana (Hbr 5,4A żaden sobie czci nie bierze, jedno który bywa wezwań od Boga, jako Aaron.; 7,11). W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w bogatych szatach kapłańskich z mitrą, pektoorałem z dwunastoma drogimi kamieniami i kadzielnicą w ręku, trzymając w drugiej ręce kwitnącą laskę migdałową. Jest patronem kapłanów, posługujących liturgicznych oraz tych, którzy zanoszą modlitwy za lud.

Tego samego dnia, 1 lipca, wspomina się również