Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Święty Sebastian

Święty Sebastian
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Sebastian
Święty Sebastian. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · MĘCZENNIK

Święty Sebastian

Dzień wspomnienia
20 stycznia
Okres
Wiek 3
Śmierć
287

Życie

Święty Sebastian, sławny męczennik rzymski, pochodził z Mediolanu, a do Rzymu przybył w III wieku dokładnie w czasie, gdy w Wiecznym Mieście szalały najokrutniejsze prześladowania chrześcijan. Święty Ambroży z Mediolanu w swych pismach zaznacza wyraźnie, że Sebastian wywodził się z Mediolanu, skąd udał się do Rzymu, by podjąć mękę, i w mieście, do którego przybył jako przybysz, zdobył wieczną ojczyznę nieśmiertelności. Był oficerem cesarskiej gwardii pretoriańskiej, cieszącym się osobistym zaufaniem cesarzy Dioklecjana i Maksymiana.

Choć nosił wojskową zbroję i pas cesarski, Sebastian był prawdziwym żołnierzem Jezusa Chrystusa. Swoją wysoką pozycję na dworze wykorzystywał do niesienia potajemnej pomocy uwięzionym braciom, podtrzymywania na duchu męczenników zmierzających na miejsce kaźni i przygotowywania wielu rzymskich patrycjuszy do przyjęcia chrztu świętego. Gdy w 286 roku odkryto, że wyznaje wiarę chrześcijańską, cesarz Dioklecjan wydał go mauretańskim łucznikom, by przeszyto go strzałami na Polu Marsowym.

Przeszytego mnóstwem strzał i pozostawionego na pewną śmierć Sebastiana odnalazła nocą pobożna wdowa, święta Irena, która przeniosła go do swego domu i z miłością pielęgnowała, aż cudownie powrócił do zdrowia. Zamiast uciekać, Sebastian stanął ponownie przed cesarzem Dioklecjanem na schodach cesarskiego pałacu, otwarcie ganiąc go za niesprawiedliwe rozlewanie niewinnej krwi chrześcijańskiej. Wstrząśnięty zuchwałością cesarz rozkazał natychmiast zaprowadzić go na hipodrom i zatłuc pałkami na śmierć. Jego święte ciało wierni chrześcijanie z wielką czcią złożyli na wieczny spoczynek przy Via Appia, w katakumbach, które odtąd noszą jego imię.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie wyznacza obchód ku czci świętego Sebastiana męczennika na dzień 20 stycznia, w rocznicę jego pochówku przy Via Appia w Rzymie. Cesarz Konstantyn wzniósł nad jego grobem okazałą bazylikę San Sebastiano fuori le Mura, zaliczaną do siedmiu głównych kościołów pielgrzymkowych Rzymu. Cząstkę jego relikwii przeniesiono w 826 roku do opactwa Saint-Médard w Soissons we Francji.

Święty Sebastian od wieków czczony jest jako potężny orędownik i obrońca przed zarazą i chorobami zakaźnymi; słynne ocalenia od morowego powietrza dzięki jego wstawiennictwu odnotowano w Rzymie w 680 roku, w Mediolanie za czasów świętego Karola Boromeusza w 1575 roku oraz w Lizbonie w 1599 roku. W sztuce sakralnej przedstawiany jest jako młodzieniec przywiązany do pnia drzewa, przeszyty strzałami, trzymający palmę męczeńską. Jest patronem żołnierzy, łuczników, rusznikarzy, policjantów oraz chorych dotkniętych zarazą.

Tego samego dnia, 20 stycznia, wspomina się również