Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Święty Poncjusz

Święty Poncjusz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Poncjusz
Święty Poncjusz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · DIAKON

Święty Poncjusz

Dzień wspomnienia
8 marca
Okres
Wiek 3
Śmierć
300

Życie

Święty Poncjusz był wiernym diakonem sławnego Kościoła kartagińskiego w III wieku, nierozłącznym towarzyszem, sekretarzem i duchowym synem świętego Cypriana, biskupa i męczennika. Wyświęcony na diakona w Kartaginie, Poncjusz poświęcił całą swoją istotę służbie ołtarzowi, trosce o ubogich i wdowy oraz wiernej pomocy swojemu pasterzowi w najtrudniejszych chwilach dziejowych, przez jakie przechodził Kościół afrykański.

Gdy cesarz Walerian w 257 roku rozpoczął prześladowanie chrześcijan i skazał biskupa Cypriana na wygnanie do Curubis, diakon Poncjusz dobrowolnie udał się z nim na banicję. Tam z ojcowską i synowską miłością usługiwał swojemu biskupowi, dzielił jego niepokoje, spisywał jego myśli i pokrzepiał go modlitwą. Trwał u boku Cypriana aż do jego chwalebnego męczeństwa we wrześniu 258 roku, gdy ze łzami i dumą patrzył, jak jego pasterz składa życie pod mieczem prokonsula.

Po śmierci Cypriana Poncjusz pozostawił Kościołowi bezcenny skarb: napisał słynne dzieło Żywot i męczeństwo świętego Cypriana (Vita Cypriani), które uważa się za pierwszy wczesnochrześcijański żywot biskupa. W dziele tym ciepłymi, prostymi i dostojnymi słowami opisał cnoty, nawrócenie, mądrość pasterską i męczeństwo swego biskupa. Wypełniwszy wiernie swoją posługę diakońską i zachowawszy pamięć o świętych dniach wczesnego Kościoła afrykańskiego, święty Poncjusz w pokoju i świętości oddał swego ducha Panu w III wieku.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie obchodzi wspomnienie świętego Poncjusza diakona 8 marca, podkreślając jego wierność, z jaką towarzyszył świętemu Cyprianowi na wygnaniu aż do śmierci, oraz pozostawienie Kościołowi niezwykłej księgi o jego życiu i męczeństwie. Kościół czci go jako wzór diakońskiego oddania, pokornej służby i wiernego świadka tradycji subapostolskiej. W sztuce sakralnej przedstawiany jest w dalmatyce diakońskiej z piórem w dłoni i zwojem swoich pism, często stojąc u boku postaci świętego biskupa Cypriana. Jest patronem diakonów, biografów, pisarzy i sekretarzy kościelnych.

Tego samego dnia, 8 marca, wspomina się również