Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Święty Aleksander Węglarz

Święty Aleksander Węglarz
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Aleksander Węglarz
Święty Aleksander Węglarz. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · BISKUP I MĘCZENNIK

Święty Aleksander Węglarz

Dzień wspomnienia
11 sierpnia
Okres
Wiek 3
Śmierć
233

Życie

Święty Aleksander Węglarz był wzorowym biskupem miasta Komana w małoazjatyckiej prowincji Pont i odważnym męczennikiem Chrystusowym w trzecim wieku. Chociaż pochodził ze znakomitego rodu i zdobył wyższe wykształcenie filozoficzne, Aleksander zrozumiał, że prawdziwa mądrość kryje się w ewangelicznej pokorze i naśladowaniu Ukrzyżowanego. Aby uniknąć zaszczytów tego świata, ludzkich pochwał i próżności bogactwa, Aleksander dobrowolnie podjął najpokorniejszą i najcięższą pracę tamtych czasów: został węglarzem, spędzając dnie w lesie na wypalaniu węgla drzewnego, odziany w łachmany i z twarzą umorusaną sadzą.

Z powodu takiego wyglądu mieszkańcy Komany patrzyli na niego z pogardą, lecz Aleksander żył w ukryciu głębokim życiem modlitewnym, postem i kontemplacją Bożych tajemnic. Kiedy miejscowa wspólnota chrześcijańska w Komanie miała wybrać nowego biskupa, wezwano świętego Grzegorza Cudotwórcę, biskupa Neocezarei, aby pomógł im w wyborze. Obywatele proponowali znakomitych patrycjuszy, mówców i bogaczy, lecz Grzegorz odrzucił wszystkich tych kandydatów, przypominając im, że Bóg nie patrzy na to, co widoczne dla oczu, ale na serce. Ktoś wówczas krzyknął szyderczo, niech więc na biskupa wezmą Aleksandra węglarza.

Święty Grzegorz Cudotwórca potraktował tę propozycję poważnie i rozkazał przyprowadzić węglarza przed swoje oblicze. W rozmowie na osobności Grzegorz natychmiast rozpoznał, że za pokrytą sadzą twarzą kryje się niezwykle mądry, cnotliwy mąż i głęboki chrześcijański filozof, który z miłości do Boga przyjął ubóstwo. Obmyty i przyodziany w uroczyste szaty Aleksander wygłosił przed zgromadzonym ludem tak natchnioną i duchową mowę, że wszyscy jednomyślnie wybrali go na swego biskupa. Zarządzał diecezją Komana z wielką mądrością, gorliwością apostolską i ojcowską troską o ubogich. Kiedy za cesarza Decjusza wybuchło okrutne prześladowanie, Aleksander został uwięziony, a odmówiwszy niezłomnie złożenia ofiar bożkom, poniósł męczeńską śmierć w płomieniach ognia, otrzymując niewiędnący wieniec chwały w trzecim wieku.

Kult i patronat

Martyrologium Rzymskie wspomina świętego Aleksandra Węglarza, biskupa i męczennika, 11 sierpnia, podkreślając jego wzniosłą chrześcijańską pokorę, święcenia biskupie z rąk świętego Grzegorza Cudotwórcy oraz męczeństwo w ogniu w Komanie w Poncie. Jego świetlaną postać opisał święty Grzegorz z Nyssy w swojej słynnej mowie o życiu Grzegorza Cudotwórcy. W sztuce sakralnej ukazywany jest w szatach biskupich z mitrą i pastorałem, trzymając w ręku palmę męczeńską i kawałek węgla, bądź z workiem węgla u stóp. Jest patronem węglarzy, górników, palaczy i wszystkich tych, którzy wykonują ciężką pracę fizyczną w ukryciu i pokorze.

Tego samego dnia, 11 sierpnia, wspomina się również