Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 3 › Życiorysy › Święty Fabian

Święty Fabian
Kliknij, aby powiększyć
×
Święty Fabian
Święty Fabian. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTY · PAPIEŻ I MĘCZENNIK

Święty Fabian

Dzień wspomnienia
20 stycznia
Okres
Wiek 3
Śmierć
250

Życie

Święty Fabian był papieżem rzymskim, który stał na czele Kościoła w latach 236-250. Euzebiusz w swojej Historii Kościelnej opisuje niezwykłe okoliczności jego wyboru na Stolicę Piotrową. Po śmierci papieża Antera Fabian powrócił do Rzymu ze swojej posiadłości wiejskiej i wmieszał się w tłum wiernych obradujących nad wyborem nowego biskupa. Gdy wymieniano imiona wielu wybitnych i szlachetnie urodzonych mężów, nagle z góry zstąpiła gołębica i spoczęła na głowie Fabiana. Obraz ten przywiódł zgromadzonym chrześcijanom na pamięć zstąpienie Ducha Świętego na Jezusa podczas chrztu w Jordanie; jednomyślnie i z wielkim uniesieniem zawołali, że jest on godzien, i wynieśli go na stolicę świętego Piotra.

Choć wstąpił na urząd biskupi ze stanu świeckiego, Fabian okazał się wybitnym i roztropnym rządcą. Podzielił Rzym na siedem okręgów kościelnych, powierzając pieczę nad każdym z nich jednemu diakonowi, i ustanowił siedmiu subdiakonów, którzy wspólnie z notariuszami pieczołowicie spisywali akta procesów i cierpień świętych męczenników. Z Sardynii sprowadził ciało zmarłego papieża, świętego Poncjana, uroczyście składając je w katakumbach świętego Kaliksta w Rzymie. Tradycja przypisuje mu także wysłanie do Galii siedmiu biskupów misyjnych, pośród których znajdował się święty Dionizy z Paryża. W zagadnieniach teologicznych stanowczo stał na straży prawowierności, potępiając błędy biskupa Prywata w Afryce, podczas gdy uczony Orygenes dowodził przed nim prawowierności swoich traktatów.

Gdy w 250 roku cesarz Decjusz rozpętał ogólne prześladowanie chrześcijan, papież Fabian padł jedną z pierwszych ofiar. Z męstwem poniósł śmierć męczeńską 20 stycznia 250 roku, oddając życie za powierzoną sobie owczarnię. Święty Cyprian z Kartaginy skierował do rzymskiego duchowieństwa list z powinszowaniami z powodu chwalebnego kresu ich pasterza, podkreślając, że jego posługa na czele Kościoła była nieskazitelna, a męczeństwo pełne blasku i chwały.

Kult i patronat

Święty Fabian spoczął w krypcie papieży w katakumbach świętego Kaliksta przy Via Appia, gdzie archeolog De Rossi odkrył w 1850 roku jego pierwotną płytę grobową z greckim napisem: „Fabian, biskup i męczennik”. Martyrologium Rzymskie wyznacza jego wspomnienie na dzień 20 stycznia. W ikonografii kościelnej ukazywany jest w szatach papieskich z tiarą, potrójnym krzyżem papieskim i białą gołębicą przy głowie, przypominającą cudowny znak Boży w chwili jego wyboru. Jest patronem garncarzy i cynowników, a także orędownikiem jedności i stałości Kościoła w dobie prześladowań.

Tego samego dnia, 20 stycznia, wspomina się również