Przejdź do treści
Chrześcijańska Rzeczywistość

Święci › Wiek 11 › Życiorysy › Święta Małgorzata Szkocka

Święta Małgorzata Szkocka
Kliknij, aby powiększyć
×
Święta Małgorzata Szkocka
Święta Małgorzata Szkocka. Źródło obrazu: Wikimedia Commons

ŚWIĘTA · KRÓLOWA

Święta Małgorzata Szkocka

Dzień wspomnienia
16 listopada
Okres
Wiek 11
Śmierć
1093

Życie

Święta Małgorzata urodziła się około 1045 roku na Węgrzech jako córka angielskiego księcia Edwarda Wygnańca i szlachcianki Agaty. Była wnuczką angielskiego króla Edmunda Żelaznobokiego. Po dzieciństwie spędzonym na dworze węgierskim powróciła z rodziną do Anglii, lecz po podboju normańskim jej rodzina musiała uciekać na morze. Sztorm wyrzucił ich statek na brzegi Szkocji, gdje w opiekę przyjął ich król szkocki Malcolm III, który wkrótce poślubił Małgorzatę.

Jako królowa Szkocji Małgorzata całkowicie poświęciła swoją wysoką pozycję dobru Kościoła i królestwa. Urodziła ośmioro dzieci, wychowując je w głębokiej pobożności i cnotach chrześcijańskich, i stała się wzorem doskonałej żony, matki i władczyni. Swoim łagodnym wpływem na króla złagodziła jego porywczy charakter i skłoniła go do sprawiedliwego rządzenia. Zwołała synod kościelny, na którym przeprowadzono ważne reformy: uregulowano post wielkopostny, odnowiono komunię wielkanocną oraz zniesiono przeszkody małżeńskie między krewnymi. Jej życie osobiste pełne było nieustannej modlitwy, surowych postów i niezmierzonej hojności wobec ubogich, których codziennie własnymi rękami karmiła i którym usługiwała. Wzniosła liczne kościoły, wśród których wyróżnia się opactwo w Dunfermline, zbudowane dla przechowywania relikwii Krzyża Świętego. Przepowiedziała dzień swojej śmierci i zmarła w pokoju na zamku w Edynburgu 16 listopada 1093 roku.

Cuda

Tradycja kościelna przekazuje, że jej cenna księga Ewangelii, zdobiona złotem i kamieniami szlachetnymi, pewnego razu wypadła słudze i wpadła do rzeki. Po długich poszukiwaniach księgę odnaleziono na dnie rzeki całkowicie nieuszkodzoną i suchą, co było znakiem Bożej przychylności dla świętej królowej.

Kult i patronat

Świętą ogłosił ją w 1250 roku papież Innocenty IV. Jej relikwie spoczywały w opactwie Dunfermline, a później zostały przeniesione do Hiszpanii, do klasztoru El Escorial. Jest główną patronką Szkocji oraz miasta Edynburga, a wzywają jej pomocy także matki i królowe. Jej wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest 16 listopada, bywa też obchodzone 10 czerwca. W sztuce przedstawia się ją w stroju królewskim z koroną na głowie, trzymającą w ręku księgę Ewangelii lub rozdającą jałmużnę ubogim.

Tego samego dnia, 16 listopada, wspomina się również