ŚWIĘTY · BISKUP
Święty Osmund
- Dzień wspomnienia
- 4 grudnia
- Okres
- Wiek 11
- Śmierć
- 1099
Życie
Święty Osmund pochodził ze szlacheckiej rodziny normandzkiej; według dawnego przekazu był synem hrabiego Henryka z Séez i Izabeli, córki księcia Normandii Roberta. Przeniósł się do Anglii ze swoim wujem, królem Wilhelmem Zdobywcą, któremu służył jako wierny i mądry doradca oraz sprawował wysoki urząd kanclerza królewskiego. Ze względu na swoją sprawiedliwość i zdolności był jednym z głównych komisarzy odpowiedzialnych za sporządzenie słynnej księgi gruntowej Domesday Book.
Choć był zaangażowany w ważne sprawy państwowe, serce Osmunda dążyło do rzeczywistości duchowych. Na życzenie króla i z upoważnienia papieża Grzegorza VII nadbiskup Lanfranc wyświęcił go w 1078 roku na biskupa Sarum. Jego diecezja obejmowała hrabstwa Dorset, Wiltshire i Berkshire, z siedzibą w ufortyfikowanym Starym Sarum. Tam wzniósł wspaniałą katedrę, poświęconą 5 kwietnia 1092 roku. Zorganizował kapitułę katedralną złożoną z trzydziestu dwóch kanoników oraz wyznaczył dziekana, precentora, kanclerza i skarbnika, powierzając im zadanie godnego sprawowania służby Bożej, udzielania porad duchowych biskupowi oraz głoszenia Ewangelii w okolicznych ziemiach. Założył także szkołę katedralną do kształcenia kapłanów.
Jego najtrwalszym dziełem było ukształtowanie obrządku liturgicznego znanego jako ryt Sarum. Ujednolicił i uporządkował księgi liturgiczne, brewiarz, porządek mszy i kalendarz, co przyniosło podniosły ład i harmonię w życiu Kościoła. Obrządek ten szybko rozprzestrzenił się w Anglii, Walii, Irlandii i Szkocji. Pomimo wysokiego stanowiska Osmund odznaczał się wyjątkową czystością serca, surowością wobec samego siebie, brakiem przywiązania do dóbr ziemskich oraz wielką miłością do książek, które sam jako biskup przepisywał i oprawiał dla biblioteki katedralnej. W sporze o inwestyturę początkowo stał po stronie króla, lecz dostrzegłszy słuszność wolności Kościoła, pokornie padł na kolana przed świętym Anzelmem z Canterbury i poprosił o przebaczenie. Zmarł w nocy 3 grudnia 1099 roku.
Cuda
Święty Osmund żywił głębokie nabożeństwo do świętego Aldhelma, swojego dawnego poprzednika na stolicy biskupiej. Gdy relikwie Aldhelma przenoszono do Malmesbury, Osmund przewodniczył uroczystości i otrzymał od opata Warina kość lewego ramienia świętego biskupa. Przechowując tę relikwię w Sarum z wielką pobożnością i wiarą, za jej sprawą, na modlitwę Osmunda, dokonało się wiele cudów i uzdrowień chorych. Liczne cudowne wysłuchania i uzdrowienia miały miejsce przez wieki również przy grobie samego świętego Osmunda, dokąd wierni z ufnością uciekali się w różnych potrzebach.
Kult i patronat
Wspomnienie świętego Osmunda obchodzone jest 4 grudnia. Papież Kalikst III uroczyście ogłosił go świętym 1 stycznia 1457 roku. Jego ziemskie szczątki przeniesiono uroczyście 23 lipca 1457 roku ze Starego Sarum do nowej katedry w Salisbury, do kaplicy Najświętszej Maryi Panny. Papież Sykstus IV udzielił w 1472 roku specjalnego odpustu wiernym nawiedzającym katedrę w jego święto. W sztuce chrześcijańskiej przedstawiany jest w stroju biskupim, z mitrą i pastorałem, często trzymając w ręku książkę lub model katedrale. Wierni wzywają go jako patrona w chorobach oczu, paraliżu i trwogach duchowych.
Tego samego dnia, 4 grudnia, wspomina się również
- Błogosławieni Franciszek Gálvez i Hieronim de Angelis, prezbiterzy, i Szymon Yempo, męczennicy Wiek 17
- Błogosławiony Adolf Kolping, prezbiter Wiek 19
- Święta Barbara z Nikomedii, dziewica i męczennica Wiek 4
- Święty Anno II z Kolonii, biskup Wiek 11
- Święty Aper z Vienne, prezbiter Wiek 7
- Święty Bernard z Parmy, biskup Wiek 12
- Święty Heraklas z Aleksandrii, biskup Wiek 3
- Święty Jan Damasceński, prezbiter i doktor Kościoła Wiek 8
- Święty Sigiramnus (Cyran), opat Wiek 7
- Święty Sola z Husen, prezbiter i pustelnik Wiek 8
- Błogosławiony Piotr Pectinarius ze Sieny, tercjarz Wiek 13
- Święta Ada z Le Mans, opatka Wiek 7
- Święty Feliks z Bolonii, biskup Wiek 5
- Święty Jan Cudotwórca z Polybotos, biskup Wiek 9
- Święty Melecjusz z Sebastopolis, biskup Wiek 4